Categorie archieven: Gastcolumns & blogs

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motorreizen, Stories from abroad

Naar MotoAventura in Chili voor nieuwe motorbanden

Een reactie plaatsen

Hans en Dia rijden momenteel in het grensgebied tussen Argentinië en Chili. Vanuit Osorno schreef Hans den Ouden ons gisteren dit motorverhaal.
Zit je toevallig op Facebook en wil je Hans en Dia volgen, kijk dan eens op Motorcycle Travels.

Vandaag reden we de laatste 400 km naar Osorno. We moesten voor 17:00 bij Motoaventura zijn voor de banden. Het is gelukt, we waren er om 16:30.

We hadden wat oponthoud onderweg, er moest nog een boodschap gedaan worden en natuurlijk moesten we de grens van Argentinië naar Chili voor de zoveelste keer passeren. Aan de Argentijnse kant ging het langzaam want terwijl wij aan de beurt waren, moest ook de WK wedstrijd van Uruguay gevolgd worden. Daarbij had de man ook geen idee… Aan het eind gaf hij ons de TIP weer terug die hij moest houden. Inmiddels hebben we genoeg ervaring en konden we de man duidelijk maken dat hij de formulieren moest houden. Dan naar Chili en voor het eerst moesten we een vaccinatiebewijs laten zien en de mensen voor ons ook. Dus iedereen moest zoeken en dat houdt op. Met de TIp en de paspoortcontrole ging het goed. Maar oh jee de modernisering heeft toegeslagen. Op een beeldscherm, dat zo wezenloos werkt dat er bij elk scherm ook nog een dame staat om te helpen, moet je van alles invullen. Dan krijg je een mail, niet dus-er is geen bereik- dus mag je een foto maken van het beeldscherm.

Voorgaande keren was het nog op papier en in een minuut klaar. Met het beeldscherm ben je zeker 5 minuten zoet en dat keer twee. Ik moest weer denken aan de invoering van de automatisering in het ziekenhuis waar ik werkte. Zonder automatisering liep er een verpleegkundige mee die noteerde en na 2 uur was de visite klaar. Met automatisering nam de efficiëntie zodanig af dat het de hele ochtend kostte om visite te lopen. Alles voor de vooruitgang! Maar we waren op tijd.

De banden waren schaars, Motoaventura is zelf importeur maar de volgende lading banden wordt verwacht in februari 2023. De motor van Dia heeft nu Shinko’s en de mijne Mitas e07. Mijn achterband is wat smaller dan hoort, maar het is niet anders. De zaak is groot en een begrip in Chili.


Overigens, we mochten vanuit de redactie nog melden, dat Hans en Dia, als ze in Nederland zijn, voor al hun motoren al jaren de motorbanden laten monteren bij Sabra Motorbandenservice in Alblasserdam. Top banden, en heerlijke koffie!

Filmpjes / Video's / YouTube, Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motorreizen, Motorroutes, Stories from abroad, Tussendoor

De Ruta 40 in Argentinië

Een reactie plaatsen

Hans en Dia rijden momenteel de Ruta 40″. Dit is een route in het westen van Argentinië, die zich uitstrekt van Punta Loyola bij Rio Gallegos in de provincie Santa Cruz in het zuiden tot La Quiaca in de provincie Jujuy in het noorden. De route loopt parallel met het Andesgebergte. Zit je toevallig op Facebook en wil je Hans en Dia volgen, kijk dan eens op Motorcycle Travels.

Uiteraard brengen wij hier ook tussendoor regelmatig verslag uit. Hans den Ouden schrijft:

De wind sleurt hard aan jou en je motor. Hij trekt aan je helm en hij probeert hem een kwartslag te draaien. Je voelt aan je nekspieren de volgende morgen nog hoe hard de wind de vorige dag was. Ik moest denken aan het boek: “De schaduw van de wind” of in het Spaans: “La sombra del viento” De omgeving is leeg, alleen staat er af en toe een argwanende lama langs de kant, verder is er geen levende ziel te bekennen. Ongeveer om de 50 km zie je in de verte een boerderij staan. Er zijn wel regelmatig bochten als de weg door heuvels voert. De wind neemt geleidelijk aan toe in de ochtend, zodat je rond 13:00 uur wel ergens onderdak moet zoeken. Door de wind loopt het benzine verbruik ook enorm op. Van 1:24 km/l naar 1:12 km/l. Je begint aan een traject van 300 km met benzine voor 400km, maar halverwege de route blijkt je actieradius minder dan de nog af te leggen afstand. Gelukkig is er een pompstation na 250km. Door de wind was het ook nog eens koud, zo’n 9°C met een gevoelstemperatuur van 5°C en dat uren lang. We zijn er gestopt om te tanken (voor €6 waren de beide motoren weer vol). En daarna koffie met een broodje (2 koffie en 4 broodjes voor €3) Veel harder dan 70 à 80 km/uur gaat het niet. Dan waai je van de weg. Daarbij moet je goed opletten want soms is er opeens een gat in de weg. Sommige gaten zijn echt groot en diep. Ook zijn er plekken waar het asfalt helemaal weg is, soms 10 meter, maar ook wel eens 200m gravel. De meeste worden aangekondigd, maar daar kan je niet op rekenen. Er zijn vaak flinke remsporen te zien op het laatste stukje asfalt van automobilisten die zich hebben laten verrassen. Ooit leerden we van ene Theo, bij een voortgezette rijopleiding, hoe je daar mee omgaat. Dat hebben we toen flink geoefend, maar dat was niet in diepe gravel. Hier met 60km/uur induiken is geen aanrader. Ik telde op het hele traject 23 auto’s en 5 motoren op 300 km. Ze hebben hier geen file…

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl

Van kaal naar kuip, Bart zijn eerste motoren

Een reactie plaatsen

We lezen motorverhaal 2 van Bart Meijer (Facebook).  Bart gaat ons als gast blogger een kijkje geven in zijn jongere motor-jaren. Bart Meijer (LinkedIn) woont op een boerderij in Kroatië, heeft passie voor motoren, weet veel over vergeten groenten en luistert naar zijn hart.

Mijn eerste motor (na het behalen van mijn motorrijbewijs), was een Kawasaki LTD 305 choppertje. Grappig fietsje al leek het wel erg op mijn les motor. Lekker niet meer achterom kijken omdat ik het papiertje had.
Eerder had ik al gereden op een Honda CB550 four, een geweldig ding die ik had weg gedaan aan een liefhebber, want rijden zonder rijbewijs was niet wijs. Zolang die in de schuur stond, lokte het
stiekem rijden me te veel.

Bart Meijer: “Mijn eerste motor was een Kawasaki LTD 305 choppertje.”

Toen ik mijn papiertje wel had, had ik heimwee, maar kocht wijs een zuinig motortje. Ondanks dat deze motorfiets niet snel was, en met het ruitje toch best wel koud, reed ik er dapper op rond door wind en weer, zelfs in de winter. Dikke winter overalls hielpen wel wat, behalve tegen het nat. Jakkes zo erg om met een nat kruis op het werk te komen. Het ding bracht me trouw waar ik gaan wilde, zonder gesputter en gedoe, maar het bleef een ding. Er zat voor mij geen ziel in, het was een vervoersmiddel. Opvallend, deze motor was helemaal niet zuinig maar wel betrouwbaar, stuurde heerlijk en gleed door de bochten.

Op weg naar mijn vriendin moest ik altijd over de Moerdijkbrug, dat was niet lekker. Niet de wind, of het water over de reling, maar het asfalt maakte die brug eng. Langs-sporen in het asfalt maakte dat het fietsje ging zwalken alsof je achterwiel naast je kont zat, dan links en dan rechts. Nee, van die brug kreeg ik het aan mijn eigen kleppen. Een keer, op de weg terug naar Dordrecht ging iemand mij lopen vervelen met zijn auto omdat ik niet snel genoeg was of zo. Het was net de in aanloop naar de Moerdijkbrug op dat enge asfalt ging de auto bestuurder mij nog verder lastig vallen. Dit was niet grappig meer. Opeens hoor ik grote klappen van andere motoren, een groepje bikers van een motorclub met dikke fietsen kwamen me te hulp, een paar van hen dwongen de auto naar de eerste baan en gebaarden hem normaal te doen. Na de brug namen ze de eerste afslag en staken ze hun hand omhoog als groet. Ik voelde mij gezien en merkte dat ik er met mijn kleine motorfiets toch bij hoorde !

Het fietsje zoop steeds meer als een ketter, niet normaal. Alles mooi afstellen, synchroniseren en nieuwe olie, het hielp geen moer. Op een mooie, zonnige dag, zouden mijn vriendin en ik naar een festival in Den Haag gaan. Van de snelweg af, eerste afslag, wilde ik even stoer klapperen met dat ding, en gaf flink gas. Er ging wat vliegen, niet wij, maar de riem.

“… met het onwillige ding op de aanhanger…”

Je kunt mijn stemming wel bedenken, diep bedroeft en pisnijdig. Weer thuisgekomen, met het onwillige ding op een aanhanger, kwam ik er achter dat die riem wel erg duur was. Een tijdje zoeken later kwam ik er achter dat een kettingset goedkoper was dan een riem, dus dat zette ik er dan maar op.

Opeens rijdt het motortje ruim 1:23, leuk, maar ik was het huppeltrutje zat. Snel verkocht, en weg er mee. Een jonge vrouw kwam hem kopen, met liefde in haar ogen, voor de in mijn ogen
minderwaardige motor die me toch al vele kilometers trouw gedragen had. Voor een paar knaken gaf ik het ding mee, zonder enige spijt aan een zeer blije vrouw.

Mijn oog viel op mijn pa’s Honda CX500, leuke fiets met cardan-aandrijving, geen snaar, ketting of onderhoud, en er is ook een model met kuip, de Silverwing.

Moest ik van kaal naar kuip?

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Tips en Tricks, Tussendoor, Van de redactie

Cadeautips voor een motorrijder

Een reactie plaatsen

Via onze trouwe partner Motor2Go ontvingen we deze leuke blog met cadeautips voor een motorrijder. Handig in deze maanden!

Motor2Go is overigens het handigste en snelst groeiende motoroccasion platform van Nederland.

9 cadeau ideeën voor een motorrijder

“Nederlanders zijn bijna geboren op twee wielen. Van jongs af aan leren we al te fietsen waardoor we veel tijd doorbrengen op twee wielen. Niet gek dus dat Nederland zo’n 1,5 miljoen motorrijders kent. We zijn een motorgek land en daarom kent bijna iedereen wel een motorrijder. Wanneer je een cadeau moet bedenken voor een motorfanaat, staat één ding vast: hij of zij is gek op hun motor. Maar als niet motorrijder kan het best lastig zijn om een geschikt cadeau te vinden.

Gelukkig zijn wij bij Motor2Go ook motor fanaten. We reiken daarom ook graag de helpende hand om je advies te geven over de beste cadeaus voor een motorrijder. Speciaal daarvoor hebben we 9 ideeën samengesteld.

Motorrijders houden van hun motor

We zeiden het al, motorliefhebbers houden van hun motor. Hoe overduidelijk dat ook is, houd hier wel rekening mee! Behalve motorrijden lezen ze ook graag over motorfietsen in magazines en weten ze vaak alles over de nieuwste accessoires. Van motorkleding krijgt een motorrijder nooit genoeg. Let er wel op dat je niet alleen op de hoogte moet zijn van hun smaak, je moet ook wat kennis hebben over de veiligheid van de kleding.

De meeste motorrijders hebben een favoriet merk waarvan ze het logo graag terugzien. Denk aan een mok, t-shirt of sleutelhanger. En wat dacht je van een motor schoonmaakset? Motorrijders testen graag poetsmiddelen om hun motor zo mooi mogelijk te laten glimmen. Je kunt dus echt alle kanten op. Maar goed, we zijn hier om inspiratie te geven. Laten we van start gaan!

Cadeaubon van zijn/haar favoriete motorzaak

Oké, we geven het toe. Misschien is dit niet het meest originele idee, maar wel een veilige keuze. Met een cadeaubon kan de ontvanger zelf kiezen waarvoor ze de bon gebruikt. Er is ongetwijfeld al een wensenlijstje. En met een cadeaubon komt iets van dat wensenlijstje weer een stuk dichterbij!

Motormagazine

De meeste motorrijders maak je wel blij met een magazine. Want de echte liefhebber leest over niets liever dan motoren. Bovendien bestaat er voor ieder type motorrijder wel een magazine. Denk bijvoorbeeld aan Motoplus, Moto73 of Big Twin. Wil je iemand die leest écht verrassen? Dan kun je hem of haar zelfs een abonnement cadeau geven.

Een motor schoonmaak-kit

Misschien niet het meest voor de hand liggende of feestelijke cadeau. Maar geloof ons, je maakt een motorliefhebber die z’n motor regelmatig onderhoudt hier écht wel blij mee.

Een sjaal of bandana

Of het nou winter of zomer is, de meeste motorrijders maak je wel blij met een sjaal of bandana. De eerste plek waar een motorrijder het koud krijgt, is de nek. Want 5 graden voelt op hoge snelheid al snel als -5.

Verwarmde motorkleding of thermische onderkleding

Het motor seizoen loopt ruim genomen tussen maart en eind september. De andere maanden wordt het al snel te koud om echt te genieten van een motorrit. Je kunt een motorliefhebber echt blij maken met verwarmde kleding. Denk bijvoorbeeld aan verwarmde handschoenen, een verwarmde broek of verwarmde sokken. Je kunt ook altijd kijken naar thermische onderkleding. Hiermee blijf je buiten de zomermaanden toch een stuk warmer.

Sleutelhanger of stickers

Met een mooie sleutelhanger van het motormerk of het type motor maak je je motorrijdende vriend(in) heel blij. Grote kans dat ze er al 1 hebben, maar hè, wat kan het kwaad dat ze die voor een andere sleutelbos kunnen gebruiken?

Voor de avontuurlijke motorrijders die op een touring motor of enduro rijden is het leuk om stickers te krijgen. Vooral als dat van een motormerk, magazine of iets anders motor-gerelateerd is. Leuk voor op de reiskoffers. 

Accessoires

Een motorrijder vindt het altijd leuk om handige accessoires te krijgen voor z’n geliefde tweewieler. En ja, er zijn heel veel mogelijkheden op het gebied van accessoires, ongeacht je budget. Je hoeft alleen maar een motorzaak binnen te lopen en aan te geven dat je op zoek bent naar accessoires. Laat je verrassen door alle mogelijkheden.

Een multi-tool kit

Motorrijden is inherent aan onderhoud en/of klussen. Een compacte multi tool-kit is daarom een erg geschikt cadeau. Zo’n kit is eenvoudig mee te nemen en kan je uit de brand helpen wanneer je onderweg last van pech hebt. Neem ook eens een kijkje op SBVtools.com. Daar kun je ook hele specifieke gereedschapssets bestellen, per merk en type motorfiets.

Een helm camera of GoPro

Ondanks dat dit cadeau wat prijziger is, willen we ‘m toch graag met je delen. Een motorrijder maakt graag mooie tripjes en gaat misschien zelfs wel eens op vakantie met de tweewieler. Dan komen ze langs de meest iconische routes en de meest prachtige plekken van Europa. Maar na thuiskomst is het vaak lastig de ervaringen te delen met vrienden en familie. Met een helm camera of GoPro los je dat in één keer op. Zo’n camera is vaak erg compact en kan vaak gemonteerd worden op je helm. Zo kan er op een veilige manier de meest gave shots worden gemaakt tijdens motortrips.

Conclusie

Dat waren 9 tips van Motor2Go. Hopelijk wordt je zoektocht naar een cadeau voor die ene motorfanaat nu een stuk makkelijker. Wij hebben er alle vertrouwen in!”

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl

Maar meneer, dat is toch een brommer?

Een reactie plaatsen

We lezen een motorverhaal van Bart Meijer (Facebook).  Bart gaat ons als gast blogger een kijkje geven in zijn jongere motor-jaren. Bart Meijer (LinkedIn) woont op een boerderij in Kroatië, heeft passie voor motoren, weet veel over vergeten groenten en luistert naar zijn hart.

Ik ben een motorrijder, in hart en nieren kan ik je vertellen. Zelfs voordat ik mijn motorrijbewijs had, reed ik al stiekem motor, dat kon in de polder toen ik klein was. Wat ik ook reed, later met rijbewijs, ik had er altijd lol in. Op een gegeven moment, kreeg ik zelfs een Reliant Robin 3 wiel auto, omdat ik zo zielig altijd motor reed, in weer en wind. Zelfs dat was genieten, maar daar vertel ik later wel eens meer over.

Omdat ik steeds wat anders wilde ervaren, ging ik van het ene merk naar het andere merk, van stijl naar stijl. Ik reed, toen ik net les gaf, een Honda Silverwing GL500, wat was dat een luxe. Dat reed grappig, best wel goed maar vooral luxe. Ik kon, toen je nog mocht roken, zelfs op de motor op de snelweg gewoon een sigaretje roken op weg naar het werk.

De regen, vloog over me heen, en ik maakte vele veilige kilometers maar het jeukte. Tijd voor wat anders, of iets er bij? In mijn jeugd, toen ik altijd Kreidler RS reed, kon ik een paar maanden een Honda Cub C50 proberen. Een eigenwijs leuk ding, super zuinig, en zo’n mooi plop plop geluid.

Ik was van baan verwisseld, en gaf les in Woerden, wellicht dat ik daarom aan de C50 dacht? Ik reed vroeger bijna dezelfde weg, naar mijn middelbare school in Boskoop met de brommer, maar toen dus ook met die C50. Nostalgie?

Toen kwam de tijd dat ik iets meer verdienen, dus ben ik gaan kijken naar een Honda Cub C90, toentertijd een zeldzaam ding in Nederland. Dus na veel rondkijken heb ik er in Engeland maar een gekocht, met wat werk eraan, maar dat deerde me niet.

Lekker als vroeger, maar dan met nu handen maatje 11, klepjes stellen het formaat van mijn pink. Toen alles weer mooi schoon was, nieuwe kettingset er op, kleppen en carburateur afgesteld, moest er gereden worden. Met wat geluk, haalde ik 85 km/uur, met meewind wel 90 op de klok! De leerlingen wisten van het avontuur, en werden steeds nieuwsgieriger. “Meneer Meijer, gaat u nog eens naar school rijden met de C90?” Tja, dat kon ik niet laten.

Op stap met de Honda Cub, genietend, kwam ik niet ver. Bij Schoonhoven word ik aan de kant gezet door de politie. “Meneer, u hoort op het fietspad!” Zonder wat te zeggen en met een glimlach op het gezicht laat ik de papieren zien. “Maar meneer, dat is toch een brommer??” Na alles bekeken te hebben, mocht ik weer door en liet een stomverbaasde agent achter.

Bij Benschop net voor Oudewater, jawel, mag ik weer aan de kant. “Maar meneer. . . “ Weer staat een meneer de politie meneer met verbazing naar de papieren te kijken. Hij vraagt eens wat het verbruik is, de maximale snelheid, glimlacht en laat me weer gaan. Daarna word ik bijna elke dag van die week wel een keer aangehouden met de opmerking “Maar meneer, dat is toch een brommer??”

De laatste keer staan de agenten met zijn tweeën, en de ene herken ik. Die lacht breed en zegt geen woord. Zijn collega zegt uiteraard: “Maar meneer dat is toch een  . . . . “ De agent die me eerder aanhield, had het niet meer en vertelt schaterlachend: “Ja sorry meneer, maar mijn collega moest ik dit ook even laten meemaken, als u het niet erg vindt. U kunt weer gaan.”

Ik laat een schaterlachende agent achter, en eentje met nog steeds de mond open van verbazing .