Categorie archieven: Ikzoekeenmotor.nl

Motorplaza Heerenveen eerste BMW Motorrad ‘Point of Experience’

Naar de kapper bij een motorfietsdealer of er genieten van een overheerlijke lunch. Het kan allemaal bij Motorplaza Heerenveen.

Dit bedrijf, eigendom van bevlogen motorfietsliefhebber en entrepreneur Binne Hooijenga, mag zich de eerste BMW Motorrad ‘Point of Experience’ in Nederland noemen. Hier draait het om meer dan alleen motorfietsen.

Het gaat ook om beleving in een in Motorrad stijl ingerichte showroom, compleet met barbershop, lounge area en lunchroom. Een ontmoetingsplek waar motorrijders en -liefhebbers hun gezamenlijke passie voor gemotoriseerde tweewielers kunnen delen.

Vrijdag 25 maart is Motorplaza Heerenveen officieel geopend onder leiding van gastpresentator ‘Friend of the Brand’ en acteur Waldemar Torenstra. De opening voltrok zich in aanwezigheid van Tom Crooijmans, Head of BMW Motorrad Nederland, Anne Brons, CEO BMW Group Nederland en Dr. Alexander Wehr, Vice President Customer, Brand, Sales BMW Motorrad. Dr. Wehr was speciaal uit München overgekomen om de familie Hooijenga en het team van Motorplaza Heerenveen te complimenteren en te feliciteren met dit succes.

Een van de grootste BMW Motorrad dealers wereldwijd.

Motorplaza Heerenveen heeft het afgelopen jaar een enorme verbouwing en uitbreiding uitgevoerd na de overname van een aangrenzend pand. De showroom heeft nu een oppervlakte van maar liefst 6.000 m2, waar de complete line-up van BMW Motorrad staat, plus accessoires, motorkleding en een outlet. Ook de werkplaats is vergroot en vernieuwd. De inrichting beantwoordt aan de standaarden van BMW Motorrad ‘Point of Experience’. Het is een plek waar je niet alleen komt voor een nieuwe of gebruikte BMW motorfiets of voor onderhoud en reparatie. Het is ook dé plek voor relaxen en genieten in een unieke sfeer waar, bijvoorbeeld tijdens het wachten op onderhoud, een bezoek aan de barbershop kan worden gebracht of van een lunch kan worden genoten.

“Motorplaza Heerenveen is een van de grootste motorfietswinkels in de Benelux en een van de grootste BMW Motorrad dealers wereldwijd”, aldus Tom Crooijmans, Head of BMW Motorrad Nederland. “Het is een ‘Point of Experience’, want motorrijden draait niet alleen om het product, maar vooral ook om de beleving. Dat wordt nóg tastbaarder gemaakt door deze nieuwe showroom.”

Marktleiderschap BMW Motorrad in Nederland dankzij professionele dealerorganisatie.

De komst van het eerste ‘Point of Experience’ in Nederland is een mijlpaal die de sterke marktpositie van BMW Motorrad extra glans geeft. Anne Brons, CEO BMW Group Nederland: “Al twaalf jaar zijn we marktleider in Nederland met in het afgelopen jaar maar liefst 2.389 registraties en een marktaandeel van 15,58%. In het eerste kwartaal van 2022 is die opgaande lijn krachtig voortgezet en noteren we nu een marktaandeel van wederom ruim 15%.”

Dr. Alexander Wehr, Vice President Customer, Brand, Sales BMW Motorrad, memoreerde bij de opening van Motorplaza Heerenveen dat 2021 voor BMW Motorrad sowieso het beste jaar ooit was, met de aflevering van 194.261 BMW motorfietsen en scooters wereldwijd. “De Nederlandse markt speelde daar een opmerkelijke rol in. Het is niet de grootste markt voor BMW Motorrad, maar wel ontzettend solide met 12 jaar marktleiderschap. Dat is vooral te danken aan een buitengewoon professionele dealerorganisatie. Motorplaza Heerenveen, als eerste BMW Motorrad ‘Point of Experience’ in Nederland, maakt dat duidelijk.”

De nieuwe showroom in Heerenveen is zeven dagen per week geopend, doordeweeks van 9.00 – 18.00 uur, op zaterdag van 9.00 – 17.00 uur en op zondag van 13.00 – 17.00 uur. Motorplaza Heerenveen is gevestigd aan De Mars 24 in Heerenveen. De dealer heeft ook een vestiging in Groningen aan De Kielerbocht 57.

De BMW R18 Roadshow

R 18 Roadshow: optimaal kennismaken met de nieuwe BMW R 18 modellen. Van 7 april tot en met 19 juni.

Hoe de BMW R 18 met zijn 1.800 cc boxermotor rijdt, valt nauwelijks te beschrijven. Dat moet je zelf beleven. Daarom gaat de R 18 op Roadshow. In de periode van 7 april tot en met 19 juni kunnen geïnteresseerden bij bijna alle BMW Motorrad dealers liefst 45 minuten lang kennismaken met hun favoriete BMW R 18 model.

De beste manier om een BMW motorfiets te leren kennen, is door hem zelf te ervaren. Dat geldt vooral voor de BMW R 18 met 1.800 cc boxermotor. Daarom gaan de nieuwe BMW R 18 modellen van 7 april tot en met 19 juni op tournee langs vrijwel alle BMW Motorrad dealers. Wie zich vooraf online inschrijft, krijgt dan de kans om liefst 45 minuten lang kennis te maken met zijn favoriete BMW R 18 model. Inschrijven kan via bmw-motorrad.nl/r18-roadshow. Daar is ook de volledige toerkalender met data en locaties te vinden.

BMW R 18.

De BMW R 18 brengt de traditie van historische BMW motorfietsen weer tot leven en betekent een grootse terugkeer van BMW in het cruisersegment. Zowel de techniek als de imposante stijl heeft talrijke verwijzingen naar fameuze voorgangers. De R18 staat voor de essentie van een motorfiets: puristisch, met ongecompliceerde technologie en een boxermotor als epicentrum van rijplezier, gecombineerd met ‘good vibrations’.

BMW R 18 Classic.

De BMW R 18 Classic is de meer op toeren gerichte variant van de R 18. De BMW R 18 Classic is een nostalgisch ogende toermotorfiets die doet denken aan de geweldige toer- cruisermodellen van weleer. De R 18 Classic is voorzien van onder meer een groot windscherm, een buddyseat voor een passagier en zadeltassen.

BMW R 18 B.

De BMW R 18 B is een stijlvolle Bagger, een vooral in de Verenigde Staten populair genre. Met een karakteristieke ‘stroomlijn’ weerspiegelt de R 18 B de iconische stijl van de geweldige tourers en cruisers van weleer.

De R 18 B is een echte rijdersmachine, met zinnenprikkelend rijplezier, gericht op cruisen als op een Amerikaanse highway.

BMW R 18 Transcontinental.

De BMW R 18 Transcontinental is de ultieme Grand American Tourer voor luxueus reizen. De R 18 Transcontinental is gebaseerd op de R 18 B, maar biedt meer luxe en is met onder meer een extra topkoffer speciaal ontworpen voor het afleggen van lange afstanden in Amerikaanse stijl, zowel solo als met passagier en bagage.

The Dutch1000.nl, tot vrijdag kun je inschrijven

The Dutch1000.nl komt er weer aan. Zaterdag 9 juli wordt voor heel wat motorrijders die van kilometers houden, weer een enorm mooi evenement. Het weekend van 8 tot 10 juli kun je blokken in je agenda dus als je mee gaat. De deelnemers gaan een route rijden van 1000 km door Nederland binnen 24 uur, waarbij snelwegen vermeden worden.

Er kunnen ook kleinere afstanden gereden worden, 700, 500 en 300 km. Er hebben inmiddels al bijna 350 motorrijders ingeschreven.

Inschrijven kan nog tot vrijdag 1 april. Geen grap, de inschrijvingen sluiten die avond om 23:59 uur. Ga naar: //thedutch1000.nl/ 

Vorige keer schreef motorrijder Arnold Hanken, na binnenkomst dit verhaal:

“Zo, inmiddels de tracks in basecamp gezet om nog wat na te genieten van afgelopen zaterdag. Na maanden van voorpret via Facebook was het dan eindelijk zo ver, de Dutch 1000 ging aanvangen. Dit jaar, anders dan vorig jaar, een plekje voor mijn tentje gereserveerd zodat ik ook de vrijdagavond alvast kon meegenieten en de zaterdagnacht niet meer naar huis hoefde te rijden. Goede beslissing, heel gezellig!

Mijn start was behoorlijk vroeg, om 6.40u stond ik klaar voor de foto en daarna onderweg. De D1000 is echt een ‘alleen de weg en ik’ feestje voor mij dus alleen onderweg. Na wat strubbelingen met mijn Garmin kwam ik lekker in mijn ritme en was gelukkig ruim voordat de racefiets-armada in  Zuid-Limburg was ontwaakt ruim voorbij het drielandenpunt en heb optimaal kunnen genieten van dit stuk route. Tegen de tijd dat ik op de A73 was werd het hoog tijd om te tanken en gelijk een korte pauze te nemen voor een flesje water en een vezelreepje.

Route deel 2 geladen en weer onderweg, nu om van Brabant en Zeeland te genieten. Prachtig weer, een mooie route, zo makkelijk kan van het leven genieten zijn. Voor ik er erg in had was ik alweer door de route heen en stond ik bij Neeltje Jans op de parkeerplaats. Tijd voor een broodje en nog een flesje water. Jammer dat het daar wat vergane glorie is, de deltawerken zijn toch iets waar we best trots op mogen zijn.

Deel 3 ingeladen en weer onderweg, gelukkig vrij vlot een benzinestation tegen gekomen want de oude dame was behoorlijk dorstig. Na nog een stuk rustige route was de randstad met alle drukte aan de beurt, in Rotterdam dusdanig druk dat Garmin zelfs de weg even kwijt was. Na een klein stukje verrijden gelukkig weer terug op de route en op naar Den Haag. De lucht was inmiddels aan het betrekken en her en der was de weg in Den Haag ook behoorlijk nat. (Dani heeft vast ‘o,o, Den Haag gezongen) Zelf gelukkig nog geen drup gehad. De drukte bleef aanhouden tot aan de pont bij Assendelft, gelukkig was het daarna een stuk rustiger en was ik vrij vlot al op de dijk naar Lelystad. In de verte donkere lucht maar nog steeds droog. Net na het ‘officiele’ einde van route deel 3 is een tankstation waar ik mijn stop gemaakt heb om te tanken en wat te drinken.

Het laatste deel ingeladen en weer onderweg. Na de polderse vergezichten van de Flevopolder weer op het vaste land en ondanks dreigende donkere lucht nog steeds droog. Genietend van de rust op de route vordert het goed totdat ik in Salland de eerste druppels voel. Gezien dat Dani mij toch niet voor 23.00u terug wilde zien een goede reden voor een extra pauze om rustig een hamburger en een shake te nuttigen in Nijverdal met de hoop dat het weer droog zou worden. Na een half uurtje regende het helaas nog steeds zachtjes dus regenjas aangetrokken en weer opgestapt voor de laatste kilometers. Naarmate de finish verder in zicht kwam ging helaas de kraan boven mij ook steeds verder open. En vanaf ‘s Heerenberg was het serieus regenen met buien….

Ook was het inmiddels donker zodat de laatste 80 kilometer met volle aandacht gereden moesten worden. De achterkant zette regelmatig een stap opzij op de teernaden (reparatie van scheuren in het wegdek) waardoor ik weer helemaal bij de les was om stipt 23.00u Dani te mogen begroeten bij de finish.

Samenvattend: een Top evenement !

Dani en Joyce enorm bedankt voor jullie inzet en tijd! Mooie route, dank je wel Paul voor alle moeite, tijd en creativiteit. Top ontvangst op een mooie locatie, goed eten en een lekker biertje, dank je wel Tony en crew ‘De Hei’.

Top…, Top…, en zo kan ik nog wel even doorgaan en nog mensen vergeten te noemen. Daarom, alle vrijwilligers en sponsoren ook bedankt.”

Coos op Reis: Jazeker, de apotheker!

DE BALKAN – JAZEKER, DE APOTHEKER!

Het is (op het moment dat ik dit schrijf) vrijdag 14 juni, denk ik. Ik raak soms de dagen een beetje kwijt. Voor mij zijn alle dagen weekenddagen. En vakantiedagen trouwens…
We schrijven verder in de serie “Coos op Reis”. 

Ruim vóór zevenen maken de golfslag van de zee en de zeemeeuwen mij wakker. Glimlachend hoor ik vrolijke, droevige en chagrijnige zeemeeuwen met elkaar converseren. Ik luister naar die ene schorre ouwe en die twee jonkies met hun hoge piepstem. Iedereen heeft vanmorgen het hoogste woord. Bespreken ze de kwaliteit van hun ontbijt? Waar zou het toch over gaan? En zijn ze het nu eens met elkaar of juist niet? En natuurlijk zijn er de klagers, die steeds maar blijven zeuren. En het nooit ergens mee eens zijn. Altijd in verzet. Elke keer hetzelfde deuntje roepen: Kraakwaa, Kraakwaa, Kraakwaa. Het is in de wereld overal hetzelfde.

Om 08:00 uur schrik ik mij de tandjes en zit ik plots rechtop in mijn bed. Ik wist het niet, maar de geopende ramen van mijn slaapkamer liggen 20 meter van de kerk. Met haar klokkentoren. Een lawaai! Niet normaal. Maar wel een mooie tijd om op te staan. Als je naar je werk moet, tenminste.

De balkondeuren aan de zeekant staan ook open en ik kijk eerst eens minutenlang naar dit prachtige tafereel. Het lijkt mij fantástisch om hier te wonen. Elke dag de zee te zien en te horen. Ik zou er een been voor over hebben. Nou ja, een teen dan. Een kleintje.

Het is prachtig weer en inmiddels 28 graden. Ik heb geen idee wat voor weer het in Nederland is. Ik volg het niet zo.

Sommigen vroegen het al, maar het geelbruine lammetje is er nog steeds. Dank voor alle tips trouwens!

De mevrouw van het appartement en ik spreken Duits met elkaar. Zij is Kroatisch en ze spreekt het prima. Aan haar vertelde ik gisteravond al dat ik last had van Durchfall. Ze heeft mijn ontbijt voor een groot deel al op tafel in haar woonkamer klaargezet. Ze gebiedt mij te gaan zitten en begint in de keuken te rommelen. Zó, dat is goed voor jou, vertelt ze. Lekker opeten. Zie foto…. Hatseflats. En ook de tomaten en de komkommers opeten, gaat ze verder. Alles uit mijn tuin. Zo lekker heb je ze nog niet gegeten. Zou ze toch net wel haar handen ….?

Wat een schat van een mens is het. Ze doet dit al veertig jaar. En iedereen komt altijd naar haar terug, ratelt ze verder. Dat snap ik best. Haar man is zes jaar geleden overleden, vertelt ze met vochtige ogen. Ik zou wel met haar willen trouwen. Dan krijg ik vast korting als ik weer zo’n appartement bij haar huur. Maar dat doe ik natuurlijk niet. Janny is gisteren pas 68 geworden. En zij is al 70. Dat is geen goede deal. Dan ga ik er op achteruit. En zij heeft hier vast geen AOW. Van Janny word ik slapend rijk. Waar denken jullie anders dat ik van op vakantie kan, huh?

Nederlanders staan bij haar in een extra goed blaadje. Nederlanders zijn op afstand haar betere bezoekers, beter dan alle andere gasten, vertelt ze. Nederlanders zijn vriendelijk, innemend, relaxed en niet afstandelijk. Leuk om te horen, hoor. Ik doe dan ook net alsof ze het over mij heeft… Als ze naar een ander land zou verhuizen, gaat ze verder, dan zou ze naar Nederland verhuizen. Wat leuk om te horen. Wellicht kunnen we ruilen. Zij naar het druilerige Nederland, met haar miljoen regeltjes waar anderen beter van worden en waar ik zelf niks aan heb, en Janny en ik aan zee wonen. Ik vind het een goede deal.

Na mijn ontbijt neem ik een Diacure in als verzekeringspremie. Het knijpt de anus samen, staat in de bijsluiter. Fijn. Precies wat ik nodig heb. Hoef ik dat tenminste niet de hele dag zelf te doen. Toiletbezoek leidt mij teveel af en gaat ten koste van mijn concentratie op de weg. Maar voor de zekerheid trek ik toch de van thuis meegenomen en ver naar beneden gezakte reserve-pleerol in mijn zijtas omhoog… Je weer ut maar nooit.

Ik vertrek vandaag richting Triëst in Italië. Dan wil ik zaterdag een rustdag inbouwen en zondag met een korte rit naar Oostenrijk rijden en daar ‘s middags een beetje wandelen.

Zondagavond tref ik dan mijn motorclub MC Zegveld in Oberdrauburg in Oostenrijk. We zijn daar tot vrijdag met een grote groep: twintig motorrijders. Deze toer organiseer ik jaarlijks. Das een oude traditie.

Tijdens deze dagen worden mijn persoonlijke reisverslagen dan wat korter. Anders kost dat teveel tijd. Als ik met de motorclub ben, dan moeten we ’s avonds schnitzels eten, bier drinken, schuine moppen vertellen, Coyote spelen en ouwehoeren. Tuurlijk schrijf ik een paar regels over de belevenissen van die dag en maak ik voldoende foto’s. Als ik tijd heb…

Mijn hospita loopt met mij mee en zwaait mij uit. Na een kwartier zit ik al weer te genieten en te sturen op de kustweg. Het gaat van links naar rechts. Wat een genot om hier te mogen rijden. Fantastisch. De route is nu van zuid naar noord en we rijden met het licht mee. Dat geeft een nog fraaier beeld en de kleuren komen nog sprankelijker uit. Super.

Ik maak, met een behoorlijk sportief tempo, een rechterbocht en kom bij de apex een oude witte bestelauto tegen, die half op mijn weghelft rijdt. Wat een levensgevaarlijke oetlul. De chauffeur heeft aan zijn kant het autoraam open. Net als ik er langs daver, claxonneer ik met mijn speciaal gemonteerde extra luide hoorn. De chauffeur springt van schrik bijna op de stoel van de bijrijder. Dat zal je leren, halve zool. Blijf gewoon op je eigen baan. Grrrr….! Al weer een bijna-dood-ervaring. Tja, als je zo’n auto raakt, dan hoef je je helm niet persé op te hebben, hoor.

Mijn pauze gebruik ik om de resterende Kuna’s in mijn tank te gooien. Inwisselen heeft geen zin. Ik blijf Nederlander, hè.

Ik rij een poos samen op met een Oostenrijker en zijn duo. Ik houd ruim afstand. Ik wil hem persé niet opduwen. Hij rijdt voor.

We gaan lekker en rijden sportief. Als ik echter zie dat het voor hem een wedstrijd wordt en hij samen met zijn duo levensgevaarlijke inhaalmanoeuvres uithaalt, laat ik hem gaan en stop om wat water te drinken. Als ze voor mijn neus verongelukken sta ik mooi voor Jan Lul met mijn drie overgebleven pleistertjes.

Het is warm en ik zie een paar keer de 33 graden voorbijkomen. Er is bijna nergens schaduw. De zon staat zowat recht boven ons; het is ook bijna de langste dag.

Ik vermijd de snelweg om zo de langdurige grenscontrole te omzeilen. Daar zie ik enorm tegen op. Bij de Kroatische grens staat niemand. Het interesseert ze niet als je vertrekt. En .. bij de grens van Slovenië is geen file. De beambte ziet gewoon aan mijn betrouwbare Rotterdamse ponem dat ik geen armlastige en werkzoekende Afrikaan ben. Ik mag zo doorrijden en daar ben ik heel erg blij om.

Om 15:00 uur is het tijd voor een zout groentensoepie en een cola. Dat blijkt een soort erwtensoep te zijn. Wellicht niet zo’n heel handige keus. Tegen zevenen vind ik in Italië een mooi hotel met een zwembad. Daar ga ik morgen op een bedje mijn boekje lezen. Maar ik ga eerst even heerlijk naar het toilet. Ik kijk er naar uit. En dan zondagmorgen door naar Oostenrijk. Mooi plan!

JAZEKER, DE APOTHEKER!

Dochter Danielle en motormaat / dokter Hans adviseren allebei om ORS bij een apotheek te kopen en dat in te nemen. Om schaarse stofjes in mijn lichaam aan te vullen. Dus storm ik dorp ÉÉN in en kijk ik scherp om mij heen of ik een apotheek zie. Noppes.

Bij dorp TWEE schiet ik een autochtoon aan om mij even een apotheek aan te wijzen. Zij snapt werkelijk helemaal niets van mijn vraag.

Dorp DRIE blijkt een flinke stad te zijn. Ik ram mijn kasteel de stoep op en stap met mijn zware laarzen de vloer van de Toeristinfo op. Uitgebreid vertelt men mij hoe ik snel bij de pillendraaiers kom.

En dan begint het. Het is vréselijk druk en hectisch in de stad. En abnormaal warm. Luxe auto’s, stinkende diesels, dubbel geparkeerde vrachtauto’s, autobussen met een strak schema, overal tussendoor racende scootertjes, overstekende winkelende mensen, luchtig geklede scholieren in groepen, een loslopende hond, motorrijders die willen dat je naar hen terugzwaait, en iedereen weet hier precies de weg behalve ik, en potver, zei die dame nu dat ik hier links moest of pas bij de volgende zijstraat?

Kut. Te laat. Het was hier… Ik sta op een éénrichtingsweg en ben tien meter te ver. Doorrijden betekent de hele stad weer door. En het is zo fucking heet en zo druk. Teringjantje.

Ik wandel mijn motor zachtjes achteruit. Maar gelijk komt een auto achter mij staan die juist daar ff dubbel wil parkeren. Het water loopt van mij af. Ik word gek. Maar ik zal die zooi nu kopen en nu opvreten! Het moet en het zal!

Tja… Achteraf denk ik dat ik ook andere stofjes te kort kwam. Ik was het plots zo zat en ik werd zo vreselijk pissig op die koelére hectiek. Ik draaide mijn kasteel een kwart slag, zette hem midden op de weg, draaide hem vervolgens weer een kwart slag om en reed tien meter dwars tegen de stroom in. Ze toeterden en gebaarden, terwijl ik hard in mijn potje riep:

JAAAZEEEEEKER, ik moet potverdorie ff naar de apotheeeeeker!

ORS gescoord. Gelijk ingenomen. Gatver. Vies, man!

Nog wat voor The Catch of The Day


Wil jij alle andere verhalen lezen van Coos?
Ga naar deze link
//ikzoekeenmotor.nl/category/coos-op-reis/  
… even scrollen en dan kun je ze onderaan allemaal doorbladeren….

Motorrijden in Costa Rica

Zoals de trouwe lezers weten plaatsen we hier met regelmaat de (mooiste) afleveringen van Itchy Boots. Niet allemaal, dat is niet bij te houden, maar de mooiste stukjes van Zuid-Amerika willen we jullie niet onthouden. We lopen wat achter. Noraly had nog een mooie route gepland naar een bijzondere vulkaan. Echter, materiaal-pech en wat problemen met haar camera apparatuur zorgen er voor dat ze haar route moet aanpassen. Grensovergangen kunnen wat tricky zijn dus wil ze niet te veel van haar data afwijken. We hebben hier gekozen voor een prachtige route (serie 6, afl. 40) over een bergkam, waarbij je in de verte de Stille Oceaan ziet liggen. Wat is Costa Rica een ongelooflijk mooi land voor avontuurlijke motorrijders.