Jaap Wesselius: LUID IS UIT

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Jaap Wesselius, 54 jaar en woon in Marknesse, Noordoostpolder. Geboren in Haarlem, als kleine jongen verhuisd naar Hoogezand (waar Theo Louwes bij ons om de hoek kwam wonen) en via Biddinghuizen, Den Haag en Lelystad hier in de Noordoostpolder terecht gekomen.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Nee, ik heb de brommerperiode overgeslagen en doorgespaard voor mijn autorijbewijs. Ook direct op mijn 18e verjaardag (in 1985) de eerste les gehad en vrij snel theorie gehaald en afgereden. Mijn motorrijbewijs heb ik in 1988 gehaald. Toen hoefde je nog geen apart theorie examen te doen. Wel de bijzondere verrichten, maar als je er niet afviel mocht je wel door.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motorfiets kocht ik in 1992, een oude Honda V45 Sabre, de Amerikaanse variant van de VF750S. Meteen het eerste jaar mee naar Zuid Frankrijk geweest, een motorvakantie van Horizon Motorreizen (volgens mij was dat het tweede jaar van Horizon) naar Camping Moto in Lunas. Niet lullen, gewoon met 2 man en tent op dat oude ding daarheen geploeterd. Wel een motorpak, maar niet echt geschikt voor het mooie weer dus dat was flink zweten. Ook de vering was vergaan dus dat maakte het plezier niet beter zeg maar. Eigenlijk had ik andere vering erop moeten zetten, maar uiteindelijk aan het einde van het seizoen ingeruild voor een nieuwe Honda NTV650, later nog voorzien van een Schurgers kuip. Die rijdt volgens de RDW nog steeds rond.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Vroeger was ik wel een diehard door-rijder, maar als het koud wordt gaan alle gewrichten wel zeer doen en dan wordt het snel minder leuk. Ik lig niet wakker van regen en wind, zolang mijn bril niet beslaat vind ik het wel prima. Maar erg veel rijd ik in de winter niet meer.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Ik heb sinds 2 maanden een nieuwe BMW K1600GT en heb niet de behoefte een andere te kopen. Maar als het toch moet dan staat een oude Honda CBX, een CB900F2, Kawasaki GPZ750 Turbo of Honda CX650 Turbo (heb ik gehad, ooit verkocht, grote sukkel die ik was) op het verlanglijstje. En van het geld wat overblijft een grote mooie verwarmde garage bouwen. Met een eigen brug natuurlijk.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Met huwelijksreis waren we in Salt Lake City en een paar ST1100 rijders tegenkomen die we van het toenmalige ST1100 forum kenden (in 1999!). Daar konden we logeren en zijn motor lenen. Een dagje door de bergen van Salt Lake City naar Wyoming gereden. Dat was wel erg gaaf. Maar ook op de motor naar Spanje in 2019 was erg leuk om te doen. Vrouw en kinderen met het vliegtuig en ik op de motor. Lekker 4 dagen binnendoor rijden, met niemand rekening houden, gewoon lekker rijden van hotelletje naar hotelletje en onderweg langs vrienden en familie. Daar heb ik ook nog wat blogjes over geschreven.

Ook mocht ik een keer naar Stockholm voor een cursus, in plaats van met het vliegtuig ben ik toen met de motor geweest. In augustus, dat bleek de warmste week van het jaar te worden in Zweden. De cursus was vaak voor 3 uur al afgelopen, dus nog mooi elke dag de tijd voor extra rondritjes. Dat was in 2001 met een Pan European. Ik had toen een Garmin Navigator IV gekocht, ik weet niet hoe weinig geheugen daarin zat, maar na 300 km rijden moest je ander kaartmateriaal laden hahaha. Maar het werkte wel, de tracks heb ik nog steeds. Dat zijn leuke herinneringen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik zou nog wel eens naar Gibraltar en Ceuta (Noord Afrika) op de motor willen, en de Noordkaap natuurlijk. Of het er ooit van komt weet ik niet, mijn wederhelft begint wat problemen te krijgen met die hele lange tochten, maar op de bucket-list staat het zeker.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Op het moment niet echt, maar dat komt omdat ik mijn huidige fiets pas 2 maanden heb. Daarnaast hebben we ook nog een K100 en een K75 staan, dus er is geen ruimte meer voor een extra motor. Nou ja, als ik eerlijk ben, misschien komt er nog wel een elektrische motor bij. De motorfietsen zijn zakelijk, dus dat maakt het wel makkelijker om zoiets te doen.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Veel plezier, leuke reizen en toch ook wel veel (motor)vrienden.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Tja, iets over ‘luid is uit’ misschien. De hele discussie over geluidsoverlast wordt serieus verkracht door een aantal gefrustreerde mensen die te pas en te onpas allerlei uit hun verband gerukte zaken lopen te roeptoeteren. Aan de andere kant kruipen motorrijders vaak wel snel in de slachtofferrol. En begrip voor de mensen die er wel echt last van hebben lijkt er niet te zijn, dat is jammer. Je zal er maar wonen, en de godganse dag motoren voor je deur langs zien en horen komen, ik kan me voorstellen dat je daar flauw van wordt.

Gelukkig pakken organisaties als de MAG dit wel goed op, zowel richting de klagende roeptoeters alsook richting de motorrijders met hun actie ‘luid is uit’.

Maar waarom altijd maar over die dijkjes willen rijden? Nederland is zo groot en heeft zoveel mooie plekken waar je ook heerlijk kunt sturen.

Eerste Voge 500R afgeleverd in Nederland!

Een nieuw tijdperk in de motormarkt breekt aan.

Voge heeft via de importeur in België voeten aan de Nederlandse grond gezet middels de dealers Moto Stretta in Zwolle en MVS Motormakelaardij in Terschuur.

Voge is het premium merk van Loncin, een Chinese gigant met een productiecapaciteit van 2,5 miljoen motorfietsen per jaar. Loncin produceert zowel onderdelen als complete motorfietsen voor gerenommeerde merken als Honda, MV Augusta en BMW Motorrad.

In Nederland zijn de beschikbare modellen van Voge op dit moment de 500 R (€6499) voor de sportieve rijder en de 500 DS (€6979) voor de all-road of toerrijders. Daarnaast is er de 300 AC leverbaar als ‘Advanced Classis’ en de ER10 (€7.999) als elektrische variant. Binnenkort wordt het assortiment uitgebreid met de 650 DSX als Adventure en de 500 AC als uitbreiding van het klassieke segment.

Onlangs heeft Moto Stretta de eerste Voge 500 DS verkocht en afgelopen weekend is de eerste Voge 500 R afgeleverd door MVS Motormakelaardij. Volgens Mark van Schaik van MVS Motormakelaardij was de aflevering van de 500 R, gelijk al heel speciaal. “De nieuwe eigenaar, Jan Kees Scherpenisse uit Oud-Beijerland had de Voge 500 R als zelf samengestelde ‘Special Edition’ besteld. Zelf vond ik zijn wensen heel spannend. Met name de bijzondere kleur van de velgen en de duo-handgrepen. Maar nu hij helemaal af is, is het resultaat verbluffend en heeft de klant een prachtige motor gecomprimeerd!”

Coos op Reis: WATER BIJ DE WIJN

Klik op deze foto om alle verhalen in de serie “Coos op Reis” te lezen.

Het regent pijpenstelen. Grote druppels kletteren keihard op mijn plastieken dakkie. Honderd procent kans op regen, voorspelden ze gisteravond. Gatver, daar is geen reet aan. Het is grauw en grijs en slechts zes graden. Er is geen ontsnappen mogelijk. Of zal ik de wekker nog even….

Ik zit hier op een camping op 500 meter hoogte en kijk tijdens het ontbijt al tegen de onderkant van de wolken aan. Mwah, hoger hoef ik vandaag niet. Maar ja, het kan niet altijd kaviaar zijn. En de regen is goed tegen de pollen! Vandaag ben ik aan de beurt met het pokkenweer. Jammer. Regenpakkie aan en gaan met die banaan.

Ik praat tijdens het ontbijt met een jonge Argentijn. Leuke, vrolijke vent. Hij komt een half jaar door Europa fietsen. Een half jaar! Baas boven baas, hè? Hij wacht de regen af. Nou…. díe duurt nog een poossie…

Ik start mijn motor, verlaat de Pyreneeën en ga op weg naar de Middellandse Zee. Vanwege de regen kies ik er voor om wat meer gebruik te maken van de doorgaande wegen.

En ik heb een missie! Vandaag wil ik scoren: het mij geappte middeltje tegen de pollen van mijn privé dokter Hans den Ouden, een volle tank benzine, antischeurbuikfruit en Frans water in een fles uit de supermarkt. Onder Breda drink ik geen water meer uit de kraan. Spuitpoep en motorrijden door velden en over wegen gaan slecht samen.

Na 20 km is het droog en na noges 10 km is zelfs de weg droog. Nou, daar rekende ik echt helemaal niet op.  Wat een onverwacht genot.

Ik moet weer wennen om de rotondes hier in Frankrijk ‘netjes’ te nemen. Heel goed mijn richting aangeven en heel goed voorsorteren. Ik heb dat in Spanje volledig afgeleerd. In Spanje ‘overleef’ je op een rotonde. Een rotonde is daar een jungle. Het gevaar komt van alle kanten. Elke Spanjool doet waar hij zin in heeft. Bijna niemand geeft richting aan. Levensgevaarlijk als ze het wél doen. Naar rechtsaf richting aangeven en gewoon naar links gaan? Geen enkel probleem. En niemand die het raar vindt. Rechts rijden om later links af te gaan? No problemo. Zelf gaf ik in Spanje geen richting meer aan. Allebei mijn handen aan het stuur en ook achter en naast mij kijken. Voorsprong vergroten, ruimte maken en zo snel als kan weer van die rotonde af. Zo recht mogelijk oversteken, want ze zijn spekglad. Maar in Frankrijk doe ik het inmiddels wel weer netjes.


Het is zonet weer gaan regenen. Vollebak! Dikke plassen op de weg. Ik drink een hete kop koffie in Mirepoix. Mirepoix is een oud plaatsje in het departement Ariège, in de regio Midi-Pyrénées, in de buurt van Carcassonne. Mirepoix staat bekend als een prachtig vestingstadje met één van de mooiste middeleeuwse pleinen in het zuiden van Frankrijk. Dit plein wordt omringd door vakwerkhuisjes, waarvan de eerste verdiepingen zijn gebouwd op houten overkappingen. Ik zit onder zo’n afdak op dat prachtige plein met haar stokoude huizen.

Ik krijg een speculaasje bij de koffie. Altijd gedacht dat het typisch Nederlands was.

Een stukje verderop zit een apotheek en ik scoor daar het middel van Hans.

Als een junk neem ik al in de winkel gelijk een diepe snuif. Cocaine in my brain!

 

Ik vervolg mijn route. Er zit al een poos zo’n klein pestautootje achter mij. De ene keer zie ik haar honderd meter achter mij in mijn spiegels, de andere keer zit ze met één meter bijna op mijn rug.

Ze is net zo’n pestvlieg. De dame zit van alles te doen in haar auto en ik zie dat ze niet geconcentreerd aan het autorijden is. Ik mag hier 90 en ik rijd bijna 120 km. Dat is vooral niet tuttig en ik moet ook een beetje op de gendarmerie letten natuurlijk. Verderop zie ik dat een tegemoetkomende auto gaat afslaan en mijn baan gaat  oversteken. Ken jij ook die situaties die al van tevoren niet goed aanvoelen? Nou, dit is er zo eentje. Het stinkt naar de misdaad. Blijft de afslaande auto daar straks staan om op mij te wachten? Of zit daar ook iemand in die druk is met andere zaken? De tuthola zit heel kort achter mij en doet iets in haar dashboardkastje. Teringjantje, wat word ik hier chagrijnig van. Ik zit helemaal in de sandwich. Ik kan geen kant op. Ik zwiebel een beetje links en rechts op mijn baan om mijn zichtbaarheid te vergroten en kies vast een vluchtroute naar het open veld links. De auto blijft gewoon op mij wachten, hoor. Het loopt goed af. Ik bal mijn vuist naar de dame achter mij, geef gas en vlucht met 150+ bij haar vandaan. Stomme doos!

Bij Carcassonne zie ik rechtsachter een lichte lucht en wat zon. Ik eet bij een bakker even een quiche lorraine onder een luifeltje. Wie weet haalt de zon mij in? Je moet een beetje positief blijven denken, niet waar?

De zon komt niet, dus ik vervolg mijn weg. Maar het is wel weer gestopt met regenen.

Ik dender over een heuvelachtige weg. Op een bord staat het plaatsje Pouzols-Minervois aangegeven. Het duurt een paar seconden voordat het kwartje valt. Maar dan weet ik het. Ruim tien jaar terug stonden Janny en ik daar met de caravan op een camping L’Etoile d’Oc bij de Nederlanders Elisa en Franklin. Lekker rustig plekkie, weinig hectiek. Heerlijk gegeten in hun restaurant en goede gesprekken gehad met een paar glaasjes wijn. Zeer aardige mensen met een sociaal bewogen leven en een duidelijke eigen mening. En hij kon vreselijk lekkere steaks maken. Zij werkten hard op hun camping maar waren gefrustreerd omdat ze door de gemeente en dorpsgenoten werden tegengewerkt. Zij waren ‘de buitenlanders’. Erg jammer dat hun dromen de mist in zijn gegaan. Elisa en Franklin, waar jullie ook zijn: leef blij en gelukkig!

Ik besluit om even te gaan kijken wat er van de camping over is. Nou, ziehier een voorbeeld van een droom die uiteengespat is. Er staan zelfs nog oude verweerde caravans en het zwembad is compleet verdwenen onder het groen. Wat een narigheid. Ik moet er echt even een kwartiertje van bekomen.

En de wifi doet het daar trouwens ook niet meer. Das helemáál kut.

Nog een vijftig kilometer verder, en ik ben er. Nu zit ik op camping Nouvelle Floride in Marseillan, Languedoc-Roussillon, aan de Middellandse Zee! Yeah, ik ben het Ibirische schiereiland helemaal rond. Weet je wat? Ik maak er een feestje van. Weliswaar vanavond niet met kaviaar, maar wel met lekkere mosselen en veel groenten. Heerlijk!

Morgen nog wat andere foto’s van onze slaapplek. Mijn Beemer staat onder een tropisch afdakje. Vindt zij fijn, jôh! Dicht tegen de caravan aan, beschut tegen de regen en de wind.

Ik heb haar vanmiddag weer lekker in bad gedaan, alle modder van haar zachte huid verwijderd, helemaal afgesopt en alle geheime gaatjes en kiertjes heerlijk met warm schuim afgespoten.

En nu hoor ik de zee in mijn plastieken hutje keihard bulderen, zo dicht zit ik bij mijn favoriete strand! Ik zou trouwens ook zo maar een kind van mijn schoonmoeder kunnen zijn, hoor. Zij was ook helemaal stapel van zee. Ach, ze is in 2018 overleden. Ze is ruim 50 jaar mijn schoonmoedertje geweest.

WATER BIJ DE WIJN

Er is zóveel regen gevallen! Niet normaal. De wijnstokken staan letterlijk in het water. Nou weet ik hoe ze het doen….

Remmen op de motorfiets

Natuurlijk hebben we allemaal tijdens onze motorrijlessen geleerd hoe belangrijk remmen is. Mocht die tijd nu ver achter je liggen, dan is dit filmpje altijd goed om eens te kijken. Remmen op de motor, hoe doe je dat zo veilig mogelijk? En wat doe je bij hogere snelheid? Rem je meer met je voorrem, en hoe doe je dit dan?

MET SPANJE MOTORTOURS EN COOS OP REIS

Heb je genoten van al die motorreisverhalen in onze serie Coos op Reis? Dacht jij bij jezelf “dit wil ik ook”?

Pak dan nu je kans! Spanje Motortours zorgt dat jouw motorfiets in Barcelona komt, en daar maak je dan vanaf 26 juni tot 2 juli a.s. een prachtige motorreis rond de Pyreneeën. En jaja, de reisbegeleider is onze enige echte Coos van der Spek.

De kosten bedragen € 899,-, en je kunt hier boeken!

Pyreneeën

De Pyreneeën zijn een prachtig gebergte in Zuidwest-Europa en vormen de natuurlijke grens van Spanje en Frankrijk. Het gebergte strekt zich uit over ruim 400 kilometer, van het westen naar het oosten, van de Golf van Biskaje naar de Middellandse Zee. Het is circa 50 miljoen jaar geleden ontstaan. Er zijn 129 pieken met een hoogte van 3.000 meter of meer. De hoogste berg in de keten is de Aneto (3404 meter), gelegen in het uiterste noordoosten van het Spaanse Aragón. Heb je inmiddels het Sauerland, de Eifel en Luxemburg al een paar keer gezien en ben jij toe aan een volgende stap? Of heb je gewoon nog niet zoveel ervaring maar droom je al jaren van deze fraaie omgeving in de zon en wens je stiekem een ervaren motorrijder bij je in de buurt die je tips en raad geeft? Heb je zin in een avontuurlijke reis met mooi asfalt? Heb je gehoord van de prachtige rode rotsen, de spectaculaire uitzichten, ontmoetingen met vee op de weg, de roofvogels boven je hoofd en de verstilde dorpjes onderweg? Je houdt daarnaast van een luxe hotel? Misschien wel met een zwembad en een spa? Ga dan met deze reis mee! Beleef de Pyreneeën. Beleef Spanje! Ga een weekje met ons mee naar Jaca. Dan zit je helemaal goed!

  • Incl. Motortransport, routes voor navigatie, 6 hotelovernachtingen obv logies en ontbijt, begeleiding.
  • Excl. Vlucht. Deze dien je zelf te boeken, bij voorkeur bij heen met Transavia, terug met Vueling. Prijsidee tussen de € 125-175, hoe eerder je boekt des te goedkoper.
  • Uitzonderlijke bepalingen: Je reisbegeleider is Coos van der Spek en er geldt (in dit geval wél) een minimum aantal deelnemers van 10. Wil je de reis wat specifieker bekijken, klik dan op deze link.

Klassieke motoren als belegging?

Beleggen als kansspel?

Klassieke motoren als belegging? Welnee joh! Doe maar wat aandelen Thalys of zo. Natuurlijk is er een  aantal motoren waaraan een stevig prijskaartje hangt. Motoren die misschien nog wel duurder worden. Of niet.  Maar zelfs dat is vaak in de waan van de dag. Koester dus de droomwaarde en verkoop niet. Klassieke motoren zijn leuk omdat ze leuk zijn. Niet omdat ze ooit heel veel waard worden. 

En toen de Z1300 die al meer dan anderhalf jaar in diverse bladen werd geadverteerd weer eens voorbij kwam werd het tijd voor actie. De man was een liefhebber. De Kawasaki was een fraai exemplaar dat in een keurige garage onder een voorbeeldige motorhoes sliep. Het motorblok was alibi-loos  koud. De vers opgeladen accu werd in zijn hok gestopt. Fuel, Ignition. GO! De startmotor van de zescilinder jengelde er vrolijk op los. Verder gebeurde er overtuigend niets in de machinekamer. Tijd om te controleren of er vonkjes waren. Er waren vonkjes. Bougie er weer in. Weer dat zeurderige gejengel. Er werd gecontroleerd of de brandstof in elk geval ongeveer op zijn plek kwam. Dat leek het geval te zijn. De Kawasaki eigenaar was in de loop der tijd blijkbaar vergeten dat de zescilinders een vreemd karaktertrekje hadden. Wanneer zo’n ding – toen nog met echte ouderwetse benzine er in – een week of twee had gesluimerd, dan startte hij altijd bij de eerste keer. Of niet. We hadden hier een ernstig geval van never nooit niet. Dat vroeg om zwaardere middelen. Feitelijk om de demontage en reiniging van het hele carburatiegedoe. De Verkoper was intussen al wat aangeslagen. Een spuitbus met start pilot – ether dus – is doorgaans goed genoeg om een dood paard weer aan de gang te krijgen. Na de derde shot begon het in de garage aardig naar ziekenhuis te ruiken, maar de lompe schoonheid had nog geen kik gegeven. De starterij werd een teamsport: “Als jij gas geeft en start, dan spuit ik nog wat ether in het luchtfilter”. We gingen voor goud. Tijdens de volgende actie daalde de toonsoort waarin de startmotor jengelde en werden de etherdampen in de schuur zowat bedwelmend. De hoopvolle potentiele aanstaande ex-eigenaar zat met zijn hoofd bijna in het luchtfilter. Toen viel er, ergens in het vettige duister van het blok blijkbaar toch een vonkje in zijn bedje van etherdamp. Er klonk een holle ‘WHHHOEPP!” en vanuit de luchtfilterkast steeg er een mooi ronde, witte vuurbol omhoog. Het hoofd van de Kawaliefhebber werd volledig door de vuurwolk omsloten. Hij kwam verrassend soepel vanuit de hurken omhoog en kletterde tegen een kast achter hem. Uit de kast klonken geluiden van vallende dingen. De vuurwolk had de vrolijke etherpiraat beroofd van kuif, wenkbrauwen, snor en baard. Zijn brilleglazen waren matglasachtig aangeslagen. Dat leek het juiste moment om eens een Kawa te kopen. Zwijgend en in alle rust werd de helft van de vraagprijs plus een beetje in kleine coupures  op de buddy gestapeld. De eigenaar smeulde nog na. “Het is goed. Ik pak de papieren, zet hem maar vast buiten”.

Dit artikel is geschreven door Dolf Peeters. Als je hier op zijn naam klikt dan vind je nog meer artikelen van hem op Ikzoekeenmotor.nl

Hou je van heerlijke (echte papieren) boeken over onze passie voor motoren? Je bestelt zijn boek via deze link.

Itchy Boots steekt de Karoo Desert over

We kwamen weer een prachtige aflevering van Itchy Boots tegen. We plaatsen niet elke aflevering maar pikken de mooiste kersjes eruit. Eigenlijk zijn al haar video’s heerlijk om naar te kijken. Haar leven speelt zich af op en rond de motorfiets op de mooiste plekken te wereld. En, vanuit haar achtergrond heeft ze nog verstand van zaken ook en weet altijd mooie dingen over de gebieden te vertellen waar ze rijdt. Alsof je achterop zit en mee reist.

Hier steekt ze een Zuid Afrikaans woestijngebied over en neemt ook nog even een paar moeilijk begaanbare bergpassen mee. Via de Ouberg Pass komt ze in Sutherland. Het blijft genieten om haar avontuurlijke motorreizen te volgen.

Bas Laarberg op de motor vanuit Brazilië

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Geboren in Groenlo (De Achterhoek) maar woon inmiddels al 20 jaar in Ponta Grossa in het zuiden van Brazilië.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Ik heb diverse brommers gehad, naast de vele crossbrommers had ik een Honda SS 50 waar ik mee naar school ging.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motorfiets was een Honda CB 350 four uit 1976, die ik heb geruild tegen een crossmotor in 1986.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Mooi weer rijder, het is hier bij ons in Brazilië bijna altijd mooi weer.
Hier een voorbeeld van een motorrit die ik enkele dagen terug maakte. Van Ponta Grossa naar Carambei.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Een BMW R 1250 GS.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Door de achterhoek heb ik mooie ritten gemaakt, maar tegenwoordig maak ik mooie ritten hier door de natuur in Brazilië op mijn Royal Enfield Continental GT

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ja, ik wil een rit maken van 380 km naar mijn schoonouders in Assis in de stad São Paulo.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, ik heb de mijne net een halfjaar. Deze heb ik nieuw gekocht dus die moet nog wel een aantal jaren mee.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vrijheid en rust. In het weekend heerlijk ontspannen na een drukke werkweek.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Dat mensen eens een Royal Enfield moeten proberen, het oudste motormerk wat bij veel mensen niet bekend is. Heerlijke motoren om te toeren en voor een zéér concurrerende prijs.

Coos op Reis: SPARERIBS À LA GREPPEL

(We publiceren hier bij redactie@ikzoekeenmotor.nl maar 2 a 3 verhalen per week van Coos van der Spek, dus onze lezersreis gaat een stuk langer duren dan de 3 maanden die Coos er over deed.

Dus, het is april als hij schrijft… )

Het is vandaag 10 april.  Ik ben op een eenvoudige driesterren camping met de elitaire naam Parc de Palétès bij Saint-Girons in de Midi-Pyrenees in Frankrijk. Het is prachtig weer en de zon schijnt. Er zijn weliswaar wat wolken in de verte, maar ik zie veel blauwe luchten. Superdag! Zeker voor “Coos op Reis”.


Het heeft vannacht flink geregend, maar toen lag ik lekker warm en droog in mijn bedje.
Owja, jullie hebben mijn hutje voor deze twee dagen nog niet gezien.

Komt voor de bakker!

Het is rond 09:30 uur nog maar 11°, maar de zon brandt al enorm. Dus factor 50 op en sexy afritsbroek en stoere wandelschoenen aan. Het maakt de oude campinghond allemaal niks uit. Hij zegt er niks van. En ik zeg hem niet dat hij allemaal modder op zijn neus heeft.

Ze doen het ontbijt op de camping erg goed. De restauranthouder bakt speciaal voor mij met liefde een warm stokbroodje en als ik om kaas vraag, dan komt hij met een paar verschillende stukken geiten- en schapenbergkaas vanuit de omgeving aanzetten. Ik mag kiezen en neem ze allemaal natuurlijk. Samen met de gekookte én de rauwe ham, een vers sjuutje en een sterke koffie, geniet ik op 500 meter hoogte in het zonnetje van het begin van de dag. Ik mag nog een appel en een mandarijn meenemen en voor zeven euro mag ik ook nog vertrekken. Ik ga morgen weer. Weet ik nu al. Kwaliteit is onbetaalbaar.

Dat soort Franse kaasjes kopen Janny en ik trouwens ook als we met de caravan op vakantie zijn. We stoppen ze dan heel goed in papier, dan verpakken we ze nog een keer stevig in plastic en gaat alles in een afgesloten lade in de koelkast, maar toch, als we de caravandeur ‘s avonds opentrekken…. wát een putlucht…

Precies vandaag ben ik maar liefst zes weken op reis. Best al een tijd. En het vliegt voorbij. Ik heb het overigens nog steeds uitstekend naar mijn zin. Maar daar maakte jij, als lezer, je al niet druk om, toch?

Ik bel tijdens mijn trip regelmatig met mijn oude moedertje. Ik merk dat ze steeds ouder wordt. Ma wordt op 11 mei 88 jaar. Ik heb dan ook besloten om op haar verjaardag aanwezig te zijn. Nu kan het nog. Mijn plan is om dan een paar dagen later eindelijk eens op vakantie te gaan. Met Janny en de (nieuwe) auto naar Zuid-Frankrijk! Ik vind het een goed plan.

Ik wandel naar het dorp Saint-Girons, hier wat kilometers verderop. Ik heb verder geen strak omlijnd plan voor deze dag. Ook wel eens lekker. Een expreszootje in de zon zou een eerste doel kunnen zijn. En het proeven van een croustade, de heerlijke lokale taart gemaakt met bladerdeeg en fruit, een tweede. Om maar eens wat grootste ideeën te opperen.

Het centrum van het stadje is wat groter dan verwacht. Ik kijk naar een paar winkels en tref verder wat mooie bloemen, gebouwen en een kathedraal aan. Een bord geeft aan dat er wandelroutes zijn en ik pik er eentje van 15 kilometer uit. Dan kom ik ruim boven de 20 vandaag. Kan makkelijk.

Samen met Google Maps volg ik stroomopwaarts de woeste rivier La Quinta de natuur in. Ergens in het bos loop ik tegen het oude Canal de la Papeterie aan. Dit kanaal werd gebruikt voor de fabricage van sigarettenpapier. Het is wel een grappig gezicht, highspeed water dat dwars door het grillige bos tussen twee hoge kademuren bijna perfect recht naar beneden suist. Een soort bobslee van water.

Ergens maait men het gras. Tussen dat hoge gras zit waarschijnlijk één of ander kruid. De bedwelmde geuren van het kruid waaiert over de velden naar mij toe. Mmmm … héérlijk én exotisch.

Gaat hier alles verder goed dan? Nou nee, niet alles… Vanaf Noord-Spanje heb ik last van de pollen. Dat betekent een grieperig gevoel, brandende ogen, een loopneus, gezwollen klieren in mijn hals en verlies van energie. Ik heb weliswaar druppels, snufjes en pilletjes tegen hooikoorts, maar die helpen op dit moment maar matig.

Morgen vertrek ik naar Sète, aan de Middellandse Zee. Ik hoop dan op wind van zee. En op zee staan weinig van die KUT-bomen…!

SPARERIBS À LA GREPPEL

Tijdens mijn wandeling ruik ik plots een onaangename geur. In de greppel ontdek ik een half vergaan everzwijn.

PASSIE voor MOTOREN! Verhalen, interviews, liefhebbers, inspiratie, aanschaf, rijden, veiligheid, events, motorreizen. Motorbedrijven in de regio.