Op Tweede Pinksterdag, maandag 9 juni 2025, organiseert de Historische Motorstichting Tubbergen voor de 20e keer demonstratieritten voor historische racemotoren.
In samenwerking met Rob Vennegoor zal het programma dit jaar worden aangevuld met de Wematik Classic GP Parade. Dit motor-evenement belooft een unieke herbeleving te worden van de legendarische motorraces in Tubbergen, met deelname van een groot aantal voormalige internationale en nationale toprijders. Organisator Rob Vennegoor heeft inmiddels de indrukwekkende startlijst bekend gemaakt.
Een eerbetoon aan motorsportlegendes
Op deze bijzondere dag reizen internationale sterren van weleer af naar Tubbergen voor een prachtige GP-parade. Onder hen grootheden als Raymond Roche, Bruno Kneubühler, Alan North, Juliaan van Zeebroeck, Philippe Coulon, Pennti Korhonen, Neil Tuxworth en Eero Hyvärinen – coureurs die in de jaren ’70 en ’80 uitblonken op het Grand Prix-podium en schitterden tijdens de hoogtijdagen van de internationale races in Tubbergen.
Nederlandse motorsporthelden
Ook nationale motorsporthelden geven acte de présence. TT-winnaar Wil Hartog zal in actie komen op een 125cc CR93 Honda, terwijl lokale legende Theo Bult eveneens aan de start verschijnt. Bult leverde tijdens de TT van Assen in 1971 een unieke prestatie door op één dag twee podiumplaatsen te behalen. Bult gaat rijden met de 500cc-motor, waar Jack Middelburg in 1980 de TT Assen mee won. Daarnaast wordt het deelnemersveld versterkt met voormalige Nederlandse GP-coureurs zoals Cees Doorakkers, Loek Bodelier, George Looijesteijn, Henk de Vries, Dick Alblas, Aalt Toersen, Theo Timmer, Bert Smit, Adrie Nijenhuis en vele anderen. Een bijzonder hoogtepunt dit jaar is de deelname van Barry en Loris Veneman. Vader en zoon rijden samen in de parade, een inspirerende manier om de rijke motorsportgeschiedenis door te geven aan de volgende generatie.
Volgende week maandag
Gezien het unieke karakter van het evenement en de bijkomende kosten is de organisatie echter genoodzaakt om entree te heffen. De entreeprijs hebben ze zo laag mogelijk proberen te houden en bedraagt € 5,00 voor personen boven de 16 jaar. Onder de 16 jaar is de toegang gratis. Parkeren gratis!
Verder zullen er die dag verschillende authentieke racemotoren te bewonderen zijn en zullen op de 2 horecapleinen (Praxis en Autototaal) diverse stands staan voor de inwendige mens.
Al met al genoeg redenen om de motordemo in Tubbergen op maandag 09 juni 2025 met grote letters in je agenda te zetten en bereid je voor op een dag vol opwinding en nostalgie.
Om de twee jaar, in de oneven jaren, verandert bedrijventerrein ‘De Kolk’ op Hemelvaartsdag in een waar spektakel voor motorliefhebbers! Klassieke racemotoren brullen over het circuit, de geur van olie en benzine hangt in de lucht, en het geluid van historische motoren neemt je mee terug in de tijd.
Hemelvaartsdag (donderdag 29 mei 2025)
Vanaf 11:30 uur starten de trainingen, en in de middag, vanaf 12:30 uur, barst de strijd los in een serie spectaculaire demo-races. De organisatie van de Classic Demo noemt het evenement niet voor niets een “rijdend museum” – dit is een kans om levende motorsportgeschiedenis te ervaren!
Alleen echte klassiekers (bouwjaar telt)
De Classic Demo wordt georganiseerd door Motorclub Nunspeet (MCN) in samenwerking met de Historisch Motorsport Vereniging (HMV). Hier zie je legendarische motoren in actie, verdeeld over verschillende klassen van 50 cc tot 500 cc, inclusief een adembenemende zijspanklasse.
Om het nostalgische karakter te bewaken, mogen alleen motoren van vóór 1965 deelnemen. Voor de zijspan- en 50cc-klasse geldt een grens van 1972. Je kunt machines van iconische merken bewonderen, zoals Kreidler, Eysink, DKW, BMW, Norton, Ducati, Triumph en Matchless. Dit is motorsport zoals je het zelden meer ziet!
Gratis toegang!
Het mooiste? De toegang is helemaal gratis! Langs de Noordelijke Randweg, waar ook de start en finish zijn, heb je als toeschouwer het beste zicht op het spektakel.
Wil je de machines van dichtbij bekijken en een praatje maken met de coureurs? Bezoek dan het rennerskwartier, dat zich dit jaar bevindt op de parkeerplaats van Hellebrekers (Oostelijke Randweg) en het parkeerterrein van Polinder. Hier proef je de passie voor klassieke motorsport en zie je de teams sleutelen aan hun prachtige racemotoren.
Kom op de fiets of motorfiets.
Om de drukte te beperken, wordt aangeraden om met de fiets te komen. Op meerdere plekken langs het circuit zijn fietsenstallingen aanwezig.
Ben je een liefhebber van motoren, een gezin op zoek naar een leuk dagje uit, of gewoon benieuwd naar de magie van klassieke racemotoren? Mis dit onvergetelijke motorevenement niet!
Dit weekend, zaterdag 8 en zondag 9 februari 2025 wordt de grootste en oudste klassieke motorbeurs van België weer georganiseerd. Moto Retro Wieze toont komend weekend weer een aantal bijzonder zeldzame racemotoren van de Grote 3 uit Herstal : Saroléa, Gillet en FN. Verzamelaars vinden er altijd wat, het is de motorbeurs waar iedereen uit de klassieke motorwereld bij wil zijn.
Het is een jaar of twintig geleden dat ik met lotgenoten bijeenzat in de kantine van het Circuit van Zandvoort. De instructeur van de TOMS-wegracecursus zei tegen ons: ”Je hebt motorracers die zijn gevallen en je hebt motorracers die zullen gaan vallen.” We lachten er smakelijk om. Het voorval gaat door mijn hoofd, terwijl ik op mijn buik over het Meerkerkse asfalt glijd. Ik denk nog meer dingen. Zoals: nu gaat ie breken. Dat slaat op mijn linkeronderbeen, dat in een rare positie onder mij meeschuift. En ik denk ook: daar gaat de tank, mijn tank. Want betekent deze crash het einde van de oh zo zeldzame aluminium benzinetank van mijn XS650 Yamaha met Rickman Metisse-chassis?
Rennerskwartier Meerkerk. Ik tank de Rickman af. Tajan rolt nog een peukje. Hier weten we nog niet wat er te gebeuren staat. (Foto: Teus Korevaer)
Racers die bezig zijn met vallen weten het: de klok gaat steeds langzamer tikken. Elke seconde duurt tien keer zo lang. Steeds stroperiger verloopt de tijd. Dat heb ik bij eerdere valpartijen al eens gemerkt. Ook nu is het zo. Ergens in de verte kiest de Rickman koers stuurboord. Krassend aluminium, ook vertraagd klinkt dat echt niet fijn. Vanuit een andere ooghoek kijk ik kleine onderdeeltjes na; ze begeven zich traag naar een baan om de aarde.
Zelf ga ik bakboord uit. Als een zak met aardappelen hobbel ik bijzonder onelegant nog een stukje door. Eindelijk lig ik stil. Mijn rug wordt gestopt door de airfence. Die heeft de SAM daar vooruitziend neergelegd.
Pijn voel ik niet. Mijn lijf zit vol adrenaline. Een tikje duizelig kijk ik om me heen. Recht in de verschrikte ogen van Michiel Versteegh. “Ik zag op dat moment eigenlijk niet dat jij het was, maar ik heb je leven gered”, zei hij later, “ik kon nog net remmen.” Dat kan je wel zeggen. Veel verder dan een halve meter is het dampende voorwielrubber van zijn Triumph Trident niet van mij verwijderd. En dat met trommelremmen van anno 1968. Een tikje onbenullig steek ik mijn duim op. Ik check meteen even of er nog andere onverlaten zijn die over me heen willen rijden. De baco’s zwaaien al met rode vlaggen. Race geneutraliseerd.
Daar zijn mensen uit het publiek, die me vriendelijk vragen of het gaat. Ja hoor. “Blijf maar even liggen”, zeggen ze. En daar is ook Tajan van der Wiel, sinds de Drie Uren van Oss in 2010 mijn vaste racemaat. Mijn acrobatiek voerde ik blijkbaar vlak voor zijn ogen uit. “Ik ben me rot geschrokken. Gaat het wel?”
Ja, ja, ik ben er nog. Het gaat. Dat leg ik in één moeite door uit aan de mensen van de ambulancedienst. Die arriveert met zwaaiende lichten ter plaatse. Handschoenen uit, helm af. Alles doet het nog. Even kijken. Mijn linkerbeen voelt niet helemaal lekker. Rechterknie beetje beurs. Rechterschouder ook. Ik ga staan. Dat mag nu van de dokter. “Oké?” vraag hij. “Ja, oké!”
Op eigen voeten wandel ik naar het rennerskwartier en naar Tajan. Samen bekijken we de schade aan de Rickman-Yamaha. Het valt mee. Een piepklein deukje in de aluminium tank (Aaarrrgh!), kromme voetsteun en rempedaal, krassen op uitlaatdemper en oliefilterdeksel. Nog steeds lichtelijk verdoofd door adrenaline wandel ik nog zeker een kilometer, heen en weer naar de ambupost, om me nogmaals te laten vertellen dat ik echt naar de huisarts moet gaan, maandag.
Chicane
Wat was er eigenlijk gebeurd, in deze Meerkerkse chicane? We proberen het terug te halen. Altijd fijn als je weet waarom iets is misgegaan. Ik moest weer zo nodig iemand inhalen. Dat was Michiel, denk ik. Ik had hem eruit geremd, maar daardoor was mijn rijlijn anders dan anders. Kwam het achterwiel op één van de spekgladde stroken bitumen, die de ijverige wegenbouwers overal hadden aangebracht tussen scheuren in het asfalt? Of was het zoals Tajan later zei: “Met je voetsteun raakte je het stoeprandje.” Dat laatste lijkt het meest waarschijnlijk, want schetsplaat van de voetsteun was na afloop volledig naar binnen omgebogen. Het effect was hetzelfde: de motor zette een stap opzij, de band kreeg weer grip, de motor bokte en floep, weg was ik.
Och, ik was niet de enige die viel. Het hierboven beschreven voorval vond plaats in de 500cc-klasse, waar ik met de Rickman in mocht starten. Echter, in de eerste manche van de 750cc reed ik met de andere XS, ‘de gele’. Vlak voor mijn neus viel Arnold Philipsen met zijn Honda VFR. Hij was aangetikt door een andere rijder. Ik wist nog net te voorkomen dat ik over zijn hoofd reed. Leek me niet de bedoeling.
En in de zijspanklasse greep de bakkenist van Rob de Jong even mis. Achter de stoeprand en de struiken bevindt zich kennelijk een diepe sloot. De Benelli Tornado-combinatie verdween op het achterwiel na onder water. We lachten er allemaal smakelijk om, Rob en bakkenist inbegrepen.
Fractuurtje fibula
Een paar dagen later. Tajan is al bezig aan herstel van de Rickman. Wat mijzelf betreft: ik breng bezoekjes aan het huisartsenspreekuur, de afdeling radiologie in het Medisch Centrum en de gipskamer. De radioloog vertelt me dat er toch een botje gebroken is. “Fractuurtje fibula”, bevestigt de bottendokter. Het kuitbeen dus; daarom kan ik nog op mijn been staan. Het dikkere scheenbeen draagt de last. Gelukkig krijg ik een drukverband, geen gips. Gips is zó onhandig! De races te Chimay en Zwaagdijk moet ik overslaan. In augustus dan maar naar Gedinne.
Over Gijs van Hesteren
Journalist, redacteur, spreker, schipper, motorrijder. Meer lezen van Gijs? Klik dan op: Gijs van Hesteren →
De Stichting Classic Races Wemeldinge en de duizenden bezoekers hadden geluk gisteren. Geluk met het weer. Het was prachtig droog weer, en in de middag 18 graden. Grandioze omstandigheden voor de motorrijders en het publiek. In het Zeeuwse Wemeldinge was hard gewerkt aan en rond het bekende parcours. De redactie van Ikzoekeenmotor was uitgenodigd, we hebben genoten!
Sinds 2019 is de organisatie van de Classic Races in Wemeldinge overgenomen door een nieuw bestuur en die hebben het de afgelopen jaren prachtig gedaan. Met heel veel passie, en enorm veel vrijwilligers en trouwe sponsoren is er weer een klassiek gezellig motor evenement neer gezet.
Foto van een pagina uit het programmaboekje
Ronkende geluiden bij de zwaardere motoren tot 500 cc; en hoorde je een snerpender hoger geluid dan waren het de 50 cc machines die langs kwamen. Je ziet ze in het filmpje hierboven.
Prachtige machines uit de vorige eeuw. De zijspan-klasse was spectaculair om naar te kijken.
Er deden deze dag 125 veteranen mee; we zagen heel wat merken als Norton, BSA, Kreidler, DKW, Matchless en Moto Morini voorbij denderen. Zodra de nieuwe datum bekend is voor 2025 dan laten we het hier weten. Want dit is een evenement waar je als motorliefhebber bij wilt zijn.
Op het overvolle parkeerterrein maakten we nog wat plaatjes:
Over Gijs van Hesteren
