Tag archieven: Royal Enfield

Ton Eppenhof over passie voor Royal Enfield

Onze motorcolumnist Ton Eppenhof schreef ons eerder over zijn zoektocht naar zijn Royal Enfield en bijbehorende accessoires.

Soms mijmert hij wat hardop, en wij vroegen hem of hij deze herinneringen dan aan ons wilde schrijven, enfin, lees mee:

Ton Eppenhof, jaren terug, sleutelend in zijn achtertuin

“Er was eens een leerling monteur die werkte bij een Mercedes en Honda dealer. Ik ga terug naar de jaren 70. Om precies te zijn 1975 en het was mijn eerste baan, al kreeg ik er niet voor betaald in het begin. Het ging slecht in de garages en een leerling monteur kon amper een betaalde baan vinden . De eis om de cursus te kunnen blijven doen was dat je wel een baan had en die baan kreeg ik bij de Mercedes en Honda dealer. Ik had weinig met Mercedes in die tijd al waren ze toen eigenlijk veel meer bijzonder dan nu. Ik kreeg steeds meer belangstelling voor Honda omdat het merk echt in de lift zat. De S800 zag ik nog amper maar de Civic werd zo goed verkocht en elk jaar werd die auto weer wat beter. Dat was nodig ook. Ik had vaak medelijden met de kopers van de Honda Civic. Maar Honda groeide verder en werd uiteindelijk net zo betrouwbaar als een Toyota.

Ik mocht toen met een collega op cursus naar Ridderkerk en onze cursusleider was Frans Visbach, nestor en erelid van de Sparta Motorclub. Al snel kwam ik er achter dat Frans echt een passie voor motoren had. Hij had niet alleen de passie maar ook de kennis om alles te maken wat in zijn handen terecht kwam. Zelfs op late leeftijd reed hij nog met zijn vrouw op zijn Honda CB400F als ik het mij goed herinner. Frans overleed overigens in 2016 op 98-jarige leeftijd.

Ik haalde Frans regelmatig uit zijn concentratie tijdens onze auto cursussen en begon telkens weer over motoren met hem. Ik vond dat Honda Ridderkerk met Frans echt een geweldige man binnen gehaald had. Wat een passie voor motoren had die man. En hoe belangrijk is het voor een merk om een man met zo’n passie in je bedrijf aan te nemen. Frans kon ons overtuigen dat er voor bijna alle fouten een oplossing zou komen met de tijd. Die passie deed me geloven in het merk. Ik heb in al die jaren daarna maar weinig mensen ontmoet die die passie en kennis hadden. Als je echt iets hebt met een merk voelt het werk niet eens aan als werk vaak. Okay op het eind van de dag ben je moe maar genieten van je passie voor het werk moet net zo belangrijk zijn als geld verdienen.

Ik heb natuurlijk sinds die tijd veel motorfietsen gehad en aangezien mijn oudste broer ooit een Enfield Bullet had, besloot ik om ook eens een gebruikte Bullet te kopen. Niet omdat die motor kwalitatief zo geweldig was. Die motor had een mooi kloppend hart. Een blok dat bij een enorm laag toerental nog lekker rond draaide. Het geluid wat veel Britse één cilinders hadden.

Helaas deed de importeur in die tijd niet veel moeite om Enfield ‘s te verkopen. Ja het was mogelijk maar ik voelde de passie niet echt. Misschien was er die passie wel ooit maar voor mij ontbrak er veel aan. Mijn enthousiasme voor de Bullet werd wel op de proef gesteld omdat je moest blijven sleutelen en ik wilde toch ook graag wel een eind rijden. Uiteindelijk gingen onze wegen uit elkaar en ik kocht een BMW F650Strada . Eigenlijk was er weinig BMW te vinden aan deze motor. Met een super motorblok van Rotax. Tussendoor had ik nog wat meer motoren natuurlijk en uiteindelijk kwam ik weer terug bij BMW. Ik had nooit gedacht dat ik afscheid kon nemen van de BMW.

Maar waarom viel ik dan uiteindelijk vorig jaar op die Royal Enfield terwijl het zo’n probleem motor was in het verleden. Enfield mocht uiteindelijk de naam Royal Enfield weer gebruiken. De kwaliteit van nu is niet te vergelijken met de oude Bullet. Wat wel te vergelijken is, dat is dat mooie kloppende hart.

En dan kom ik eens terug op die passie. Ikzoekeenmotor is een website die nog maar enkele jaren bestaat, maar ze gooien zoveel passie voor motoren in deze website! Ze hadden contacten met diverse RE dealers, en publiceerden regelmatig verhalen over de mooie Interceptor.

Ik dacht even terug aan mijn oude Bullet en dacht die fout maak ik niet weer. Ik zei toen meteen tegen mijzelf: begin er niet aan je krijgt er spijt van. Maar toch, de nieuwsgierig was aangewakkerd en ik ging me verdiepen in de RE Interceptor en de Himalayan. De goede punten en de minder goede punten. Hoe meer ik las, hoe meer zin ik kreeg en hoe vaker ik bij de dealers binnen liep. Bij sommige RE dealers was er die passie voor het merk in mijn ogen niet maar bij andere duidelijk wel. John had de naam Gebroeders van Doorn in Ammerzoden al meerdere keren vermeld en ik wist niet eens dat we Royal Enfield dealers hadden in Nederland. We hadden er zelfs meerdere en Axel’s Bike Shop was ver weg maar toch zocht ik daar ook contact mee. Hier waren plotseling twee enthousiaste dealers.

Ik ging toch eerst bij van Doorn langs in Ammerzoden. Eerst dacht ik wat een klein bedrijfje totdat ik die trap op ging. Ik was aangenaam verrast. Wat een mooie showroom en winkel. Ook de werkplaats was geweldig. Ik droomde helemaal weg en na de proefrit was ik eigenlijk al verkocht toen ik de startknop indrukte. Het was bijna liefde op het eerste gezicht. Dat geluid alleen al. Al de eventuele foutjes zou ik gewoon zo vergeten. Sjaak vertelde mij wie de nieuwe importeur was en ik had nooit eerder van Motomondo gehoord. Als motorliefhebber had ik toch eigenlijk moeten weten dat we een nieuwe importeur hadden. En dat we nu een mooi dealer netwerk hebben. Nu moest ik bij de dealer horen dat we een Royal Enfield importeur hadden. Daar ben ik blij mee hoor. Sjaak gaf me veel informatie en ik had bijna de motor daar meteen gekocht na de proefrit. Lekker dichtbij voor mij. Echter, ik had Axels bike shop beloofd tijdens de zomervakantie dat ik na de vakantie eerst bij hem zou langskomen omdat ik van hem als eerste een bod kreeg op mijn motor. Ook bij Axels bike shop kwam ik diezelfde passie tegen voor het merk en toen ik daar die mooie Sunset strip Interceptor zag staan. was ik verkocht.

Binnen een paar weken stond die prachtige Royal Enfield Interceptor bij mij thuis. Beide dealers hebben een geweldige indruk achter gelaten bij mij. Ik zal bij allebei nog regelmatig spulletjes voor mijn motor bestellen. Ga bij deze heren kopen mensen, want ja, ze zijn er nog mensen met echte passie voor motoren.

Wat nu echter wel blijkt uit dit alles dat ik zonder de site Ikzoekeenmotor.nl en hun facebook groep Passie voor motoren nooit had geweten dat we Royal Enfield dealers hebben en een importeur die Motomondo heet. Toevallig werd ik vandaag gebeld door Motomondo (met wat goed nieuws over een vraag) en dus alvast bedankt voor de aangeboden oplossing. Ik heb vertrouwen in mijn Royal Enfield Interceptor en eigenlijk moet ik de redactie van deze website bedanken want zonder zijn site had ik nooit in contact gekomen met al deze mensen en dan had ik nu deze RE niet gehad.

Mijn tip is dus ga vooral een keer proefrijden op een Royal Enfield en je zal niet teleurgesteld zijn. Nou lijk ik verdorie wel een verkoper dat was nou ook weer niet de bedoeling.”

Ton Eppenhof en zijn Royal Enfield accessoires

Ton Eppenhof houdt ons regelmatig via zijn columns op de hoogte van zijn zoektocht naar de juiste accessoires voor zijn Royal Enfield. Zijn eerdere verhalen lees je hier.

We kregen vorige week van hem dit vervolgverhaal ingezonden.

“In december kwam de koppelingskabel binnen. Deze 3 cm langere kabel is perfect. Ik wilde de kabel routing precies hetzelfde houden en de kabels in dezelfde standaard clips netjes langs de framebuis en net ver genoeg van de uitlaat voorpijp omhoog laten lopen. Daar moest de kabel net iets langer voor zijn dan de standaard kabel.

Verder kreeg ik (toch nog onverwacht op tijd) de zijtassen binnen met daarbij ook de beugels om ze te bevestigen. Aangezien er een paar gaatjes in de beugels zitten kon ik ze ook nog mooi van binnen tectyleren. Je weet nooit waar het goed voor is.

Het monteren was zo gedaan. Jazeker, ik ben blij met mijn kerstcadeau. Deze tassen passen beter bij de Interceptor. Ze volgen mooi de lijn van de uitlaten. Per tas kan je maar 3 kg bagage meenemen maar voor wat kleding of kleine spulletjes is dat voldoende. Daarbij heb ik ook de topkoffer nog en een grote rol die achter op het zadel kan liggen. Daarnaast moet ik nog ergens een tanktas hebben maar misschien koop ik er nog wel een die met magneten vast zit op de tank.”

Aanvulling redactie:

De zijtassen zijn geleverd door:

//ikzoekeenmotor.nl/bedrijven/gebroeders-van-doorn-motoren/

De motorfiets is geleverd door:

//ikzoekeenmotor.nl/bedrijven/axels-bike-shop/

Royal Enfield naar de Zuidpool

90° SOUTH QUEST FOR THE POLE: Een buitengewone expeditie ter ere van 120 jaar puur motorrijden

ROYAL ENFIELD LEIDT EEN UNIEKE MOTOREXPEDITIE NAAR DE ZUIDPOOL

90° South De eerste motorfiets expeditie die de Zuidpool zal proberen te bereiken. De expeditie wordt ondernomen als eerbetoon aan het 120-jarig bestaan van Royal Enfield.
Twee Royal Enfield rijders zullen op een Royal Enfield Himalayan een 39-daagse expeditie ondernemen. Een 770 km lange rit van Ross Ice Shelf naar de Zuidpool.
De expeditie begint op 26 november 2021


Royal Enfield is ‘s werelds oudste motorfietsmerk dat sinds 1901 onafgebroken in productie is. Al 120 jaar is Royal Enfield de bewaarder van de erfenis van het bouwen van eenvoudige
en authentieke klassieke motorfietsen die innemend en fijn zijn om te rijden. Door de tijd en door zwaar terrein heeft Royal Enfield overwinningen behaald in ritten die het uithoudingsvermogen van mens en machine op de proef hebben gesteld, terwijl ze door de jaren heen relevant en begerenswaardig zijn gebleven.

Vanaf het prille begin in de fabriek in Redditch heeft Royal Enfield meer dan een eeuw lang gedenkwaardige ervaringen en legendarische motorverhalen gecreëerd. Op haar reis om de levenslange zoektocht naar ontdekkingen aan te moedigen en te starten, hebben Royal Enfield motorfietsen reizen over de hele wereld gemaakt – variërend van het rijden over de hoogste gemotoriseerde bergpas ter wereld, tot het bereiken van het basiskamp van de Mount Everest in Tibet maar ook het rijden over de meest ontoegankelijke bergpas bij DaulatBeg Oldi, Karakoram, tot het rijden door de woestijn bij Kutch onder een schilderachtige nachtelijke hemel.

Om deze reis voort te zetten en te herdenken dat Royal Enfield al 120 jaar bouwt aan het pure motorrijden, zal het in 2021 een ambitieuze poging doen om de grenzen van de mogelijkheden op motorgebied te verleggen. Royal Enfieldzal een motorexpeditie ondernemen op de Royal Enfield Himalayan, in een poging om de zuidpool te bereiken, vanaf de Ross Ice Shelf via de Leverett Glacier. 90° SOUTH – Quest for the Pole is een eerbetoon aan het pure motorrijden, en aan de moed en veerkracht van ontelbare motorrijders en ontdekkingsreizigers die geschiedenis hebben geschreven met hun motorreizen.  

Sprekend over het mijlpaaljaar voor Royal Enfield en de expeditie poging, zei Siddhartha Lal, Managing Director van Eicher Motors Ltd, “120 jaar is een lange erfenis voor het merk, en we zijn erg blij dat we het hebben laten tellen. Gedurende deze jaren hebben we een bloeiende cultuur van rijden en verkenning over de hele wereld gecreëerd en gevoed. Dit streven naar verkenning is een essentieel onderdeel van ons DNA, en 90° South is een nieuw hoofdstuk in onze reeks buitengewone, epische motorritten. In het verleden hebben tochten als de Himalayan Odyssey de weg vrijgemaakt voor motoravontuur in de Himalaya en een epische expeditie als deze naar de Zuidpool zal mensen nog meer inspireren om opnieuw avonturiers te worden. Deze expeditie, een test van uithoudingsvermogen en doorzettingsvermogen voor mens en machine, is de eerste in zijn soort die de 770 km lange route naar de Zuidpool probeert af te leggen op een motorfiets.”

De expeditie is ontworpen als een eerbetoon aan 120 jaar motorrijden en als een ode aan alle Enfielders die het aangedurfd hebben om het ongewone te verkennen. 90° South wordt een ambitieuze poging om te gaan waar nog nooit een motorfiets is geweest. De expeditie begint in Kaapstad, Zuid-Afrika, op 26 november 2021. Twee Royal Enfield rijders – Santhosh Vijay Kumar, Lead – Rides & Community, Royal Enfield, en Dean Coxson, Senior Engineer – Product Development, Royal Enfield – zullen proberen om de geografische zuidpool te bereiken, vanaf de Ross Ice Shelf, via de Leverett Glacier, naar het Amundsen-Scott Pole station.

Over het doel van het merk om ontdekkingsreizen aan te moedigen en de expeditie veel succes te wensen, zei B.Govindarajan, Executive Director van Royal Enfield: “Het is een ononderbroken nalatenschap van 120 jaar dat we de grenzen van de menselijke ontdekkingsreizen hebben aangewakkerd en verlegd en een bondgenoot zijn geweest voor vele ontdekkingsreizigers. Het zijn hun reizen en avonturen die ons geïnspireerd hebben tot deze eerste motorexpeditie in zijn soort. Deze gedurfde en ambitieuze poging om naar het einde van de aarde te rijden vat de veerkracht van de menselijke geest samen, en we hopen het tot een goed einde te brengen als een ode aan alle Royal Enfield rijders en hun eigen inspirerende expedities.”

90° South zal in nauwe samenwerking met Arctic Trucks worden afgelegd op twee speciaal gebouwde Royal Enfield Himalayans. Arctic Trucks, lid van de International Association of Antarctica Tour Operators, staat bekend om zijn grote expertise in het veld en heeft meer dan 350.000 km afgelegd op het Antarctisch Plateau. Ze hebben in het verleden verschillende wetenschappelijke expedities en activiteiten ondersteund en onderhouden, evenals commerciële en NGO-expedities.

De Royal Enfield Himalayan, gelanceerd in 2016, is een ongecompliceerde, uiterst capabele en go-anywheremotorfiets. Geïnspireerd door de ervaring van tientallen jaren rijden in de Himalaya, en het doorkruisen van duizenden kilometers uitdagend terrein, werd de Royal Enfield Himalayan gebouwd om een veelzijdige motorfiets te zijn die zowel op de weg als buiten de gebaande paden uiterst capabel is. De Himalayan is een vertrouwde bondgenoot voor vele avonturiers over de hele wereld.

Voor deze expeditie zijn twee Himalayans in eigen huis aangepast, met functionele upgrades om door sneeuw en ijs te kunnen navigeren en onder extreme omstandigheden in Antarctica te kunnen functioneren. De Himalayan werd voor deze zware en verraderlijke reis getest op de Langjokull-gletsjer in IJsland, met de bedoeling de omstandigheden op Antarctica te evenaren. Fase 1 van het testen vond plaats in september 2020, terwijl fase 2 van het testen werd afgesloten in juli 2021.

Aangezien de Himalayan op zich al een complete en bekwame machine is, zijn er minimale wijzigingen aan de motorfiets aangebracht om hem klaar te maken voor het terrein en de weersomstandigheden in Antarctica. Voor meer koppel aan het achterwiel is het belangrijkste aandrijftandwiel vervangen door een 13-tands in plaats van een 15-tands tandwiel. De tubeless-wielconfiguratie met spijkerbanden zorgt ervoor dat de banden op zeer lage druk kunnen rijden en dat ze beter contact blijven houden op de zachte sneeuw, terwijl ze ook voldoende tractie bieden op hard ijs. Het team heeft een sterkere dynamo ontwikkeld, zodat de motorfiets meer stroom kan produceren en het team verwarmde uitrusting op de accu kan laten werken.

De motoren zullen worden bereden door de sneeuw van de Ross Ice Shelf naar de Zuidpool, om de weerstand van de motorfiets te verminderen en de uitstoot tot een absoluut minimum te beperken. Royal Enfield zorgt er bewust voor dat er geen voetafdruk wordt achtergelaten door het expeditieteam, behalve wielsporen die snel verloren zullen gaan door sneeuwverstuivingen. In lijn met ons #LeaveEveryPlaceBetter initiatief, zal het team ervoor zorgen dat al het afval, inclusief menselijk afval, op milieuvriendelijk wijze verwerkt zal worden.

Klik hier om de film van de expeditie te bekijken.

 

Ton sleutelt bouwt verder aan Royal Enfield

Ton Eppenhof ruilde een paar maanden geleden zijn prachtige oude BMW in op een splinternieuwe Royal Enfield Interceptor. Hij houdt deze motorfiets behoorlijk origineel, maar past hem graag aan naar zijn eigen wensen. Zo schreef onze motorcolumnist ons eerder al over het zoeken naar motortassen en topkoffer. Bagagerek en valbeugels kwam in eerdere artikelen aan bod. In dit verhaal schrijft hij ons over het aanpassen van zijn motorzadel en de vering.

Eind oktober had ik weer een paar kleine aanpassingen gedaan. Voor op de motorfiets heb ik een Philips X-Treme vision lamp gemonteerd en mijn achterlichtje achter vervangen. Het lampje achter was niet nodig maar misschien zit er zo’n lampje in wat kwalitatief ook niet bijzonder is. Maar die lamp aan de voorkant is een gigantische verbetering. Ze zijn niet goedkoop, maar het werkt wel.

Half november kwam mijn premium comfort zadel aan. Precies wat ik verwacht had. De montage was hooguit 10 minuten werk. Het heeft even moeten duren maar uiteindelijk zit het zadel erop. Het zadel past mooi bij de kleuren van de motorfiets en zit gewoon perfect. Als je versleten tussenwervelschijven hebt, dan moet je de druk op het staartbeen van je ruggengraat proberen te voorkomen. Daarom kocht ik dit zadel. Het schuim is gelukkig niet zo zacht; je zinkt er minder in weg. Het is tevens iets breder waardoor je meer steun krijgt. Het zadel is aan de voorkant bekleed met een anti slip materiaal en het is aan de achterkant tevens wat hoger waardoor je ook daar wat steun krijgt. Maar toch heb je nog iets aan schuifruimte voor als je wil verzitten. En tussen het schuim en het zadeldek zit tevens een 3d netting waardoor doorzitten niet zo gauw een probleem moet zijn.

De koppelingskabel is nog steeds niet binnen gekomen en ik heb besloten dat ik de gaskabels ook ga vervangen. Dan is alles perfect aangepast. De remleiding is goed en die ga ik ook niet verleggen. Vandaag ook nog eens contact gemaakt met Hagon in GB. Kijken of ze toevallig toch voorvorkveren leveren. Helaas kan Hagon geen voorvorkveren leveren en ondertussen heb ik dus mijn keus gemaakt. In de voorvork monteer ik de Hyperpro veren. In combinatie met een dikkere olie 15W moet dit een flinke verbetering geven.

De gaskabels bestelde ik bij bij Hitchcocks Motorcycles GB en die kwamen snel binnen. Met dank aan DHL. Met alle bijkomende kosten en verzendkosten waren ze erg duur maar de kabels hebben wel een nylon coating dus deze hoef ik niet meer te smeren met olie. Heel af en toe wat WD40 is schijnbaar alles wat nodig is. Zo zie je maar weer dat een stuur verhogen een stuk duurder kan uitvallen als je verwacht. Eigen schuld volgende keer niet vertrouwen op Youtube video’s. 

Ik ben echt zeer benieuwd, omdat ik alles zowat gelezen heb wat je kunt doen om de voorvork te verbeteren. Van een 6mm opvulring tot de YSS upgrades. Ik ga ervan uit dat ik tevreden zal zijn omdat ik al eerder deze veren gekocht heb. Voor de achterzijde gaan het uiteindelijk dan de Hagon 2810 worden. Afstelbare preload en demping maar dat komt er dit jaar dus echt niet meer van.

Een paar dagen later zijn de Hyperpro veren gemonteerd. Het demonteren van de vorkpoten ging redelijk goed. Eigenlijk maar één probleem. Bij één van de vorkpoten ging één inbusbout amper los. En hij moest toch echt een beetje los om de vorkpoten te demonteren.

De montage van de Hyperpro veren ging goed. En de olie heb ik ook meteen vervangen voor een 15W olie van Hyperpro. Daarna alles weer in elkaar gezet en de bout die zwaar draaide voorzichtig weer wat vaster gezet. Misschien moet ik die bout een keer laten controleren bij de dealer. Bij al de andere bouten was het een paar slagen los en daarna weer vast geen probleem. Het comfort is weer beter geworden en de motor rolt nu een stuk beter over de verkeersdrempels en putdeksels. Eigenlijk wel zo goed dat ik misschien wel niks doe aan de achtervering of het zou puur voor het uiterlijk zijn.

Qua comfort ben ik nu helemaal tevreden met de Royal Enfield Interceptor. Het benzineverbruik van 1 op 25 van de motor is ook iets waar je telkens blij van word. Van al de motoren die ik gehad heb tot nu toe is deze Royal Enfield Interceptor wel de leukste motorfiets. Zo gauw je de startknop indrukt, geniet je van het heerlijke motor geluid. Aangezien we nu voldoende RE dealers hebben verwacht ik dat er in de toekomst veel Royal Enfield rijders bijkomen.”

Ton zoekt verder naar accessoires

Vanaf september is Ton Eppenhof al bezig met het aanpassen van zijn nieuwe Royal Enfield aan zijn eigen wensen.

Vorige keer vertelde hij over het zoeken naar bagage rek en tassen, hier een vervolg:

Het begon met een bagarek van Renntec dat meerdere bevestigingspunten heeft waardoor ik iets meer bagage op het rek kan meenemen. Sommige rekken zitten met enkele boutjes vast maar dit rek zit ook vast aan de bovenste bevestiging van de schokbrekers.

Ondertussen toch een topkoffer gekocht . Een Shad SH37 is het geworden. En ja je hebt helemaal gelijk als je zegt dat die niet mooi staat op de motor. Hij is praktisch maar niet mooi maar als mijn kerstcadeau in gebruik is gaat de koffer minder vaak mee.

Het kerstcadeau zie je na kerstmis wel. Eigenlijk heb je niet veel aan grote topkoffers omdat het maximum gewicht wat daarin mag meestal toch maar 5 kg is. Dat heeft de maken met de bevestiging maar ook vaak met de positie van de topkoffer die toch vaak behoorlijk ver achter de achterkant van de motor uitsteekt. Stop je er teveel gewicht dan doet het de wegligging geen goed.

Mijn flyscreen zit erop en je zou het niet verwachten maar de winddruk op het lichaam is veel minder nu. Iets meer wind op mijn helm maar ik kan er mee leven. Mijn oordopjes doen voldoende om dit geluid van de wind te verminderen tot een acceptabel niveau.

De valbeugels zitten er ook op en ze passen perfect. Ze zijn van RVS dus dat is weer een pluspunt. Ik vind het wel een fijn gevoel als het blok een beetje bescherming heeft. Geen grote valbeugel omdat die bij een val zelfs het frame kan verbuigen. Bovendien zien ze er ook niet uit.

De stuurverhogers van Motone zitten erop en de zithouding is nu 100% naar wens. Ze zijn 2,5 cm hoger en ze hebben een setback van 2,5 cm. De koppelingskabel is nu eigenlijk 2,5 tot 3 cm te kort maar met een andere kabel van Venhill ga ik dit probleem oplossen. Ze leveren een betere kabel nagenoeg onderhoudsvrij en op de gewenste maat. Kost wat maar dan heb je ook wat. De kabel vandaag (20-10-2021) besteld maar het zal enkele weken duren voordat ik hem heb.

Nu is het wachten op mijn premium touring seat. En ik ben zo slecht in wachten.

En daarna moet ik me verdiepen in de voorvering. Iets meer voorspanning en misschien emulators. Of andere veren van Hyperpro of Ikon. De demping en vering voor hebben allebei iets nodig. De achtervering is na het verhogen van de voorspanning op de veren voorlopig acceptabel. Eigenlijk wel meer dan dat. Ik laat die nog een tijd zitten.

De volgende verbeteringen zullen de banden zijn maar ik ga deze eerst gewoon rijden tot ze aan vervanging toe zijn. En dan weer een paar Bridgestones erop. De BT46 is toch wel een fijne band. De Indiase Ceat banden zullen er dan afkomen eind 2022. Tenzij ze erg vlug verslijten.

Wordt vervolgd…. Groeten, Ton.