🏍 “Kom jij op de motor?”
🏍 “Ja, en ik neem er ook eentje mee!”
Alle berichten van Redactie
In de schijnwerpers: Yamaha MT-01 Rock Slate
Deze Yamaha MT-01 Rock Slate is een motorfiets die in de geschiedenisboeken thuis hoort! Hij staat nu te koop bij Witteveen Motoren. Fijne zit, op een machine van 90 PK. Vraagprijs: € 6490,-
Met zijn unieke 1700cc twin weet je niet wat er gebeurt als je de motor start. Twee soepblikken staan te stampen en geven een beleving die bijna niet te evenaren is! In deze kleurstelling kom je ze niet vaak tegen en al helemaal niet zo goed als origineel. De motor staat op nette banden, goede remmen, ketting , tandwielen en een nieuwe accu. Dus je hebt geen grote onkosten op de korte termijn.
Het bouwjaar van deze mastodont is 2007 en er staan 49.915 kilometers op de klok.
Een beller of apper is sneller! 06-53631480. Deze motorfiets staat te koop bij onze trouwe partner Witteveen Motoren. Je bent van harte welkom om te komen kijken. Tip: maak wel even een afspraak met Thierry Witteveen. Vrijwaren, te naam stellen en pinnen kan allemaal op locatie.
Jeroen Bosch en de Wildclogs
Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Mijn naam is Jeroen Bosch, ik ben in Glanerbrug (Enschede, Twente) geboren en getogen.
Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?
Een Vespa Piaggio, Honda MB5, Zundapp en een Yamaha DT.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
Dat was een Honda CBR 1000 F, Hurrican uit 1996, deze kocht ik in oktober 2015, twee maanden voordat ik mijn rijbewijs had. Helaas heb ik deze motorfiets veel te kort gehad. Het uitlaat systeem was dusdanig verrot dat repareren niet meer de moeite was. Ik had inmiddels een FJR1300 van de KMAR in de schuur staan, dus de keuze was snel gemaakt.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik heb naast mijn Yamaha XV1600 roadstar, een oude KMAR fiets, (FJR1300) voor het mindere, winterse weer. Alleen als het wegdek wit is rijd ik niet.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Een oud model Fatboy, en dan volledig laten verbouwen. Een CBR 1100 xx blackbird, een Kawasaki H2R, een Indian scout, en een oude liberator. Maar mijn huidige fietsen gaan echt niet weg.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Mijn eerste met de “Wildclogs” een vrienden clubje, rond de moezel.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Een aantal nationale parken in de US, en verschillende passen in Europa. Maar ja, dan denk ik gelijk weer aan die loterij.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik heb de fiets die ik wil. Als ik dood ga, laat ik de cilinders vol storten met beton, en wordt het mijn grafsteen. Ik denk wel aan die hoofdprijs in de loterij.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Onmetelijk veel plezier, een bijzondere kameraadschap met mijn clubje (Wildclogs).
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Je kunt me nog genoeg vragen, maar wie weet komt dat een keer. Ik ben iemand met veel meningen over veel onderwerpen. maar die worden niet altijd gewaardeerd. Onder aan de streep heb ik eigenlijk maar 1 boodschap: “Give respect to get respect”, gedraag je in het verkeer, wees een voorbeeld voor anderen. En hou de glimmende kant boven!
Coos op Reis: SPEECH TO TEXT
(Aflevering 40 in onze serie Coos op Reis.)
Het is zwaar bewolkt en het heeft vannacht ‘alvast’ wat geregend. Er komt vandaag nog meer en de weermannen voorzien heel veel regen de komende periode. Whoeiii!
Ik wandel vandaag, ondanks de dreigende wolken, naar het volgende kustplaatsje Bermeo, een kleine 10 kilometer verderop.
Parapluutje bij mij natuurlijk.
Elke motorrijder heeft immers…
Maar voor ik vertrek, moet ik eerst even aan het werk. Op mijn iPhone heb ik een app van de ACSI. Erg handig om onderweg op de iPhone te zien waar de campings-met-caravans-en-voorzieningen zitten. Omdat ik morgen hier weer vertrek en Frankrijk in ga, koop en download ik het kaartmateriaal van Frankrijk. Ik koop en download gelijk ook maar alle andere landen. Voor € 13 heb je alles, inclusief de testrapporten, openingstijden, adresgegevens, coördinaten etc. Aanrader voor zwervend campingvolk. Tip van Coos!
Ik ontbijt in Mundaka. Dat lijkt op Amsterdam: ook hier hebben de bewoners geen parkeerplaats voor hun auto. Er is gewoon geen ruimte. Veel families hebben dan ook geen auto. Grappig voor zo’n dorpje aan zee, met nog geen 2000 inwoners.
Tijdens het ontbijt aan de haven in het dorp, lees ik een artikel van Paul van Hooff. Ik las zijn boek ‘Man in het zadel’. Het artikel gaat over de schrijver en zijn trouwe Laverda 750.
Een paar geweldige herinneringen borrelden in mijn oude brein omhoog. Want die helse Laverda was voor mij óóit de moeder aller motoren. Die vette tweecilinder herinnert mij aan Peter van Duin. Peter woonde samen met zijn vrouw in een oud arbeiderswoninkje dat tegen de Lindtsedijk in Heerjansdam, gezellig onder de rook van Rotterdam, was aangezakt.
Peter van Duin en ik werkten in 1970 (!) samen als computer-operator bij Alpha Computer Diensten in de Spaanse Polder in Rotterdam. Aan een enorm mainframe, de GE 415 van General Electric. En toen al met een verbinding en Time Sharing naar Engeland. Knappe koppen in dienst van een fabrikant van veevoeder gebruikten o.a. computercapaciteit om op basis van de temperatuur, kracht van de zon, de kleur en de vochtigheid van het gras, wat weersvoorspellingen en wat geluk, de juiste en meest economische samenstelling van het veevoeder te berekenen. Jôh, ik was net 18 jaar. Mán, wát een mooie tijd. En wát een avontuur!
We werkten met zijn drietjes in een 24-uurs ploegendienst. De andere collega was een Fries en heette Peet de Jong. We waren alle drie ruim boven de 1.90 meter en daarom noemden ze ons de DeLangeDweilenPloeg.
Als we in de nachtdienst werkten, dan zeiden we altijd tegen elkaar: de nacht is voor dieven, hoeren, taxichauffeurs EN voor computer-operators….
Enfin. Terug naar die motor. Mijn collega Peter van Duin reed in 1970 zo’n Laverda 750. In het oranje. Toen ik hem voor het eerst zag, was ik direct smoorverliefd. Als door de bliksem getroffen bleef ik op het smalle stoepie aan de Industrieweg 130 staan. Wát een enorme machtige machine. En dan die twee vette cilinders! Als gigantische schuingeplaatste heipalen onder die fraai gevormde tank. Wat een vreselijk oerding. Ik kon er alleen maar overdag van kwijlen en ‘s nachts met mijn handen boven de dekens van dromen.
Door Peter van Duin ben ik gaan motorrijden. En dát kwam zo:
Als het werk ‘s nachts eerder klaar was, dan mochten we naar huis. We deden een keer rond 03:00 uur het systeem uit en Peter zou mij op zijn motor wel even thuis brengen. Het was augustus en de nacht was zwoel. Ik stapte in een colbert en zónder helm bij hem achterop. Dat mocht nog in die tijd (1970).
Wôw! En zo raasden we om 03:15 uur met 150 km per uur door een verlaten Maastunnel in Rotterdam. Peter in zijn lederen jas, met zijn oranje potje en zo’n klassieke motorbril. En ik zonder enige bescherming. Whoeiii…
De witte middenstrepen op het zwarte asfalt veroorzaakten eerst een stroboscopisch effect maar vormden al snel door de toenemende snelheid één doorgetrokken streep. De gele tegeltjes tegen de muur vervaagden tot een grote gele, wollige waas. Het was zo’n enorme sensatie en demonstratie van brute kracht en snelheid. En dat kolossale geronk van die dubbele uitlaten, het geluid van die twee rauwe cilinders dat tegen de keramische tegeltjes aanroffelde. We gingen op topsnelheid héééélemaal plat door de flauwe bocht die daar halverwege in de tunnel zit… Ik was in een poep en een zucht thuis in Lombardijen.
Peter, wat gebeurt er nu als er in die flauwe bocht een auto met panne staat?, vroeg ik hem de andere dag. Uh … tja, dán …. worden we helaas gelanceerd, zei Peter nuchter. Dát moet je kunnen accepteren, anders kan je beter geen motor gaan rijden, voegde hij er glimlachend aan toe.
De week daarop vond ik ergens in het Oude Westen van Rotterdam een motorrijschool. De instructeur zat met dubbele bediening bij mij achterop. Voor negen gulden per uur behaalde ik met vijf rijlessen mijn motorrijbewijs, het werkelijk allerbelangrijkste diploma dat ik ooit in mijn leven haalde…
Ik denk nog regelmatig aan Peter van Duin en aan zijn enorme Laverda, Zou hij nog leven? Nog motor rijden? En wáár zou zijn MOEDER ALLER MOTOREN dan zijn?
Ik zit al een kwartier gedachteloos in mijn koffie te roeren. Ik ben helemaal terug in de tijd. Joh, ik moet nodig gaan wandelen. Ik wil naar Bermeo, het volgende dorp. Ik ga gauw op weg!
Baskenland (Euskal Herria) is tweetalig. De Baskische taal is erg afwijkend, nauwelijks verwant aan andere talen en zeker heel anders dan Spaans. Het is voor de Spanjaarden onverstaanbaar. Ik zie op veel borden dan ook twee talen staan. Sommige theorieën gaan zelfs zo ver dat ze de Basken als directe afstammelingen van de cro-magnonmensen classificeren, op basis van fysieke kenmerken en skeletbouw.
De Basken zelf beweren in elk geval dat zij de eerste en tevens oorspronkelijke bewoners van Spanje zijn. Zij voelen zich duidelijk superieur aan de Spanjaarden.
Nou, tweetalig dus. Kijk maar op de verkeersborden. Maakt voor mij trouwens niks uit, want ik snap allebei de talen niet.
De letter X wordt hier opvallend veel gebruikt. En de tilde.
Maarruh….ze nemen mij niet in de maling hoor, als ze een bank slecht vinden, dan noemen ze hem hier ook gewoon een….
Dorpen in de omgeving strijden hier jaarlijks wie het hardst kan roeien. Ze oefenen flink in Bermeo. Aan de haven tref ik een prachtig standbeeld van een vader en zoon, dat symboliseert dat vader zijn zoon al vroeg leert roeien. Prachtig en ontroerend.
Even na 13:00 uur begint het zachtjes te regenen en rond 14:00 uur gaat het los. Een mooie tijd om onder een luifeltje te lunchen. Je moet het geluk een klein beetje blijven helpen.
Later ontdek ik onderweg nog een reuze handige paraplu-installatie bóven de was. Super.
SPEECH TO TEXT / TIP VAN COOS
Het elke dag handmatig intypen van mijn reisverslag is best veel werk en kost een hoop tijd.
Daar heb ik wat op gevonden. En wellicht gebruik jij het al járen en ben ik de enige op de hele wereld die nog typt. Maar toch…..het is reuzehandig en wellicht heb jij er ook iets aan.
Naast de spatiebalk op het toetsenbord van je iPhone, zie je een klein microfoontje. Wellicht druk je er wel eens per ongeluk op en krijg je dan de vraag of je wilt dicteren. En meestal zeg je nee en ga je verder met typen.
Als je nu op het microfoontje drukt en je activeert het dicteren eenmalig, dan kun je voortaan het microfoontje gebruiken en je teksten dicteren. Je kunt het dicteren ook in INSTELLINGEN aanzetten.
Je kunt het microfoontje voortaan gebruiken als je mail typt, als je notities maakt, in WhatsApp, in Facebook etc. Probeer het maar eens. Het is reuzehandig en het werkt razendsnel.
De zinnen sluit je af door aan het einde van de zin gewoon ‘punt’ te zeggen. Je zult zien dat het programma dan netjes een punt achter de zin plaatst. Tussenzinnen kun je maken door gewoon komma te zeggen. Of je zegt haakje open, blablablabla en haakje sluiten. Of je kunt een vraagteken toevoegen door vraagteken te zeggen. Uiteraard werkt uitroepteken ook. Je gaat weer terug naar het toetsenbord door even op het kleine toetsenbordje te tikken, rechts onder in het scherm. Je kunt trouwens gelijk zien of je goed articuleert. Als je mompelt, dan mompelt hij ook onverstaanbare woorden op je scherm. Koekel maar even op ‘dicteerfunctie iPhone’ en lees daar de rest.
Morgen reis ik weer verder. In de regen. Mijn favoriete muzikant Steven Wilson maakte er met Porcupine Tree in 1992 al een waanzinnig nummer over: It Will Rain For a Million Years. Prachtig nummer over kut-regen. Ik haat regen!
THE CATCH OF THE DAY
De meeste foto’s maak ik in landscapeformat. Dat vind ik mooier. Ik benut thuis zo mijn 29” monitor in de volle breedte. Alle echte oude fotografen maken hun foto’s in landschapeformat. Let maar eens op.
De jongelui willen de foto’s op portraitformat. Ze kijken er alleen maar op hun iPhone naar. De meesten hebben thuis niet eens een computer meer. Grappige ontwikkeling, vind ik.
YELLOW HARLEY nu ook als kussen
Een tijdje terug schreven we dat kunstenaar Erika Stanley een ALS VAN GOGH schilderij heeft gemaakt van de “Yellow” van Mevrouw Davidson.
Mooi nieuws voor de liefhebbers: Deze pittorekse HARLEY-DAVIDSON is nu ook beschikbaar als sierkussen! Voor nog geen twee tientjes bestel je een exemplaar via de website van Erika Stanley.
