Categorie archieven: Gastcolumns & blogs

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Stories from abroad, Tips en Tricks, Tussendoor

Een motor met een brommer geluid?

1 reactie

Jawel, motorverhaal 8 van Bart Meijer (Facebook). Bart geeft ons als gastblogger een kijkje in zijn jongere motor-jaren. Bart Meijer (LinkedIn) woont op een boerderij in Kroatië, heeft passie voor motoren, weet veel over vergeten groenten en luistert naar zijn hart.

Een motor met brommer geluid?

Ik ben altijd wel van het ‘stille’ geweest met motoren, brullen hoeft van mij niet, en ook het excuus ‘raw power’ is van een eeuw of 2 geleden. Ik hou overigens wel van racen, janken en hoge toeren zodat je achterband nog harder in het asfalt bijt terwijl het stuur licht word. Dat je de cadans van bochten in en uit, bijna dansend neemt, dat is mijn ding.

In de tijd dat ik mijn Silverwing had én de Reliant, mocht ik van de vriend met de Reliant, zijn Honda 2-takt NS400R een paar keer proberen. Ik had er veel over gehoord en vaak naar gekeken, en die vriend had er het een en ander van een NSR500 voor geregeld, met het speciale uitlaatsysteem. ‘Hoe’, dat is de vraag, zoiets regel je niet zomaar toch?

Het monstertje had zoals de grand prix machine twee uitlaten in het zadelkontje en één aan de rechterkant. Jawel, 3 cylinder 2-takt, een licht rokende motor met een vermogen waar je eng van werd. De eerste keer dat ik er mee reed, was erg verbazend, messcherp sturend de kronkelende dijkjes over van de Alblasserwaard. Het voelde zo precies en strak aan, dat je werkelijk kon dansen
naar de maan.

“Ga er maar eens mee spelen alsof het een crossmotor is, meer op de koppeling en de toeren”, zei mijn vriend. Boven de 6400 toeren komen, spelend met de koppeling, en dan eens echt gas geven. Bij de start, gaf de Honda zo’n truttig en zielig brommer geluidje, maar raak het gas aan en het hakt er in als drie crossmotoren. Warm gedraaid, ging ik de Schoordijk op waar ik ooit het snelheidsrecord haalde met mijn getunede Honda CB550F. Zo haalde ik in 100 meter de 6500 toeren. Alsof ik een enorme schop in mijn achterste
kreeg, gingen de uitlaten open, jankten de toeren en de snelheid omhoog. Snel moest ik voor de eerste bocht remmen. Messcherp, gierend en stabiel sneed de motor de bocht in, te precies
en daarom te eng. Het gas kon er niet meer af, strak de smalle bochtjes door met een gruwelijke snelheid, gaf de Honda haar grenzen niet aan, alsof ze er niet waren.

Nog 1 keer heb ik er op gereden, het vermogen kon niet op, onbegrensd genot en vermogen maakte het gevaarte eng. Dit was als drugs, net een stap te ver, te lekker, je had het gevoel de grenzen te verliezen. Nou had ik al eens geschreven over 2-takt, en daar kwam ik nog een keer op terug.

Mijn vader ging weer motor rijden met een Jawa 350 Californian, waarom dat ding zo heette is een wonder. Er moest het een en ander aan gebeuren, en ik vroeg mijn Pa of ik het blok op mocht voeren. “Nee”, was zijn antwoord. Na enige overtuiging mocht ik hem optimaliseren, niet opvoeren, en alles moest in evenwicht. Dus koppen en zuigers gepolijst, zelf gemaakte dunne koppakkingen, aan de inlaatkant de zuigers wat verkort voor betere opname. Dan nog wat meer werveling in de inlaatpoorten en de uitlaatpoorten vergroot en gepolijst. Het mengsel wat beter afstellen en dan de uitlaten wat netter afgesteld. Na een paar weken zei mijn Pa dat hij niet veel merkte van mijn werk, dus wilde ik de Jawa eens proberen. De Jawa startte met een rustig, truttig en zielig brommer prutteltje, maar ging lekker op het gas. Helm op en pak aan, en gaan. Straat uit in zijn 1, een beetje gas bij en ik zie het voorwiel in mijn vizier, in zijn 2 gas flink bij en weer op het achterwiel, zelfs in zijn 3!

Ik had een monster gecreëerd en kreeg bij terugkomst enkel een schalks lachje.

Wil je alle verhalen van Bart Meijer op onze site lezen? Ga naar:
//ikzoekeenmotor.nl/tag/bart-meijer/

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motorreizen, Motorroutes, Stories from abroad

Monument Valley & Valley of the Gods

Een reactie plaatsen

Hans en Dia reizen op hun motorfietsen van het Zuiden van Zuid-Amerika naar het Noorden van Canada, en zullen ongeveer 9 maanden onderweg zijn. Ze schrijven ons 28 en 29 april vanuit Monument Valley en Valley of the Gods.. Meer lezen? Ga naar deze besloten Facebook Groep: Motorcycle Travels.

Enkele van de meest magische plekken in de USA zijn deze twee valleien. De rotspartijen zijn gigantisch en indrukwekkend.

Monument Valley is enorm uitgestrekt. Je komt er ondermeer langs “Forest Gump Point” waar de iconische opname plaats vond. Ook Once upon a time in the west werd hier opgenomen. Een prachtige plek om wat foto’s te maken. We reden de volgende dag naar de Valley of the Gods.

De uitzichten zijn iets minder spectaculair dan in Monument Valley, maar de off-road rit van 35 kilometer, die ongeveer twee uur duurt is absoluut de moeite waard. Aan het eind wordt je dan nog getrakteerd op de Moki Dugway die over een lengte van 5 km naar boven kronkelt.

De weg, is op een paar bochten na, onverhard en heeft geen vangrails. Hij is wel redelijk breed. De uitzichten zijn ook hier geweldig. We reden door 4 staten, Arizona, Utah, New Mexico en Colorado. De wegen zijn hier eindeloos, ze zijn wel vaak wat saai voor de motorrijder. De uitzichten maken echter veel goed. We reden ongeveer 1000 km in twee dagen.

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Tips en Tricks, Tussendoor, Van de redactie, Veiligheid op de motorfiets

Een lage motorfiets

1 reactie

Een lage Motor, wat bedoelen we daar nou eigenlijk mee?

In het algemeen hebben “lage motoren” een lagere zithoogte, waardoor ze toegankelijker zijn voor kortere rijders. Wat als een lage motorfiets wordt beschouwd kan echter variëren.

Motorfietsen die over het algemeen een lagere zithoogte hebben zijn onder andere:

Cruisers: Cruiser of toermotoren staan bekend om hun lage zithoogte, meestal zo rond de 61 cm zadelhoogte. Voorbeelden hiervan zijn de Harley-Davidson Sportster, Yamaha V Star en Honda Shadow.

Dual-sport: Dual-sport motorfietsen zijn ontworpen om zowel op de weg als in het terrein te rijden. Ze hebben meestal een hoger frame dan cruisers, maar bieden toch een lagere zithoogte. Voorbeelden zijn de Yamaha XT250 en de Honda CRF250L.

Standaard: Standaard motoren zijn een veelzijdige categorie die een scala aan stijlen omvat, maar velen hebben een lagere zithoogte. Voorbeelden zijn de Kawasaki Z400, Honda CB300R, en Suzuki SV650.

Adventure: Deze motoren hebben een meer rechtop zithouding, waardoor ze voor sommige mensen gemakkelijker te berijden zijn. Ook zijn er wel adventure-motoren met een verstelbare zithoogte, enkele modellen met een lagere zithoogte zijn bijvoorbeeld de Yamaha Tenere 700 en de BMW F 750 GS.

Je keuze is dus echt niet beperkt tot één merk of type motor, in elke categorie kun je een lage motor vinden.

Hou er rekening dat voor langere mensen het rijden op een lage motor oncomfortabel kan zijn doordat je knieën te dicht bij je lichaam komen. Dit kan op lange ritten behoorlijk vermoeiend zijn.

Lage Motor - BMW F 7509 GS

Een lage motor laat zich vaak gemakkelijk manoeuvreren en hanteren in bochten en bij lage snelheden. Dit doordat het zwaartepunt van de motorfiets lager ligt wat voor meer stabiliteit zorgt.

De lage zithoogte voelt voor veel mensen comfortabel aan, je komt met je voeten beter bij de grond en je zit minder gestrekt op de motor. Ook maakt de lage zithoogte het op- en afstappen makkelijker.

Een lage motor weegt over het algemeen minder dan de hogere modellen, dat maakt ze gemakkelijker te hanteren en beter wendbaar. Dit is vooral een voordeel bij het rijden in druk stadsverkeer.

Ook met een lage motor.. Elk voordeel heeft z’n nadeel

Een nadeel in de stad zijn de, soms merkwaardig hoge, verkeersdrempels en ook kan je fiets op de stoep parkeren lastig zijn. De beperkte bodemvrijheid van een lage motor kan een probleem zijn bij het nemen van hoge drempels, steile hellingen en ongelijke wegoppervlakken.

Met het lage zwaartepunt heeft een lage motor in de stad voordelen, maar bij hogere snelheden kan het lage zwaartepunt het tegenovergestelde effect geven en je juist minder stabiliteit bieden. Een lage motor op hogere snelheid geeft je wat meer werk om je fiets strak door de bocht te sturen.

De lage zit maakt je ook minder zichtbaar voor andere weggebruikers, vooral als je ook nog eens wordt geblokkeerd door andere voertuigen of obstakels om je heen.

Even opletten

Waar je ook op moet letten is dat niet alle motorfietsen dezelfde constructie hebben en dat er grote verschillen kunnen zijn tussen de verschillende modellen en merken. Bij een lage motor kunnen de onderdelen anders geplaatst zijn dan bij de hogere modellen, dat is wel iets waar je op wil letten voordat je voor een bepaald model of merk kiest.

Bij lage motorfietsen kan ook het uitlaatsysteem lager geplaatst zijn wat ertoe kan leiden dat je eerder met je uitlaat over het wegdek sleept. Dit kan voor meer risico, slijtage, schrikken en beschadiging zorgen. Een ander punt om op te letten is de mogelijk verminderde veerweg van de achterbrug. De ophanging bij een lage motor kan anders zijn ontworpen waardoor de schokdempers anders geplaatst kunnen zijn en mogelijk minder veerweg bieden.

Er is dus voldoende om over na te denken voordat je beslist over welke lage motor het beste bij jou past.

Dit artikel is geplaatst in overleg met onze mediapartner Motor2Go.nl.

Wil je meer tips, tricks en blogposts van Motor2Go lezen?
Ga dan naar:  //motor2go.nl/blog

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motorreizen, Stories from abroad

Hans en Dia vanuit Mexico

Een reactie plaatsen

Hans en Dia reizen op hun motorfietsen van het Zuiden van Zuid-Amerika naar het Noorden van Canada, en zullen ongeveer 9 maanden onderweg zijn. Ze schrijven ons regelmatig, en deze week was dit vanuit Mexico. Via het plaatje van Polarsteps (hiernaast) heb je een indruk van de afgelopen maanden. Meer lezen? Ga naar deze besloten Facebook Groep: Motorcycle Travels.

Stervenskoud en snoeiharde wind op een prachtige weg door de bergen tussen San Felipe aan de Californische Golf en de Grote Oceaan. In San Felipe bleven we twee dagen om een beetje te lummelen aan het strand. Het plaatsje is verder niet bijzonder interessant, maar het strand is lang en lekker om te wandelen en wat te zwemmen. Bij toeval keek ik vanmorgen op de weer app en meteen kreeg ik een waarschuwing voor extreem weer te zien voor het gebied waar we zijn. Er was polaire lucht tot in Mexico doorgedrongen.

We reden een windstil en zonnig San Felipe uit om 07:30. De weg ging eerst 40km naar het noorden en daar namen we de Mex3 naar het westen. Daar stak de wind op en moest er flink tegen in geleund worden. De windvlagen waren regelmatig 50 km/hr (30mphr) en de temperatuur daalde van 20°C naar 9°C. Ik heb nooit geweten dat het zo koud kon zijn in Mexico. We zijn twee keer gestopt om meer lagen aan te trekken en winterhandschoenen. De lucht betrok en het begon zachtjes te regenen. Echt relaxed zat ik inmiddels niet meer op de motor want ik had geen idee hoe lang geleden het hier geregend had. En de wegen kunnen dan zeer glad worden.

De route was trouwens prachtig met vele bochten en mooie uitzichten. Na aankomst in het hotel zijn we allebei uitgebreid onder de warme douche gaan staan en we hebben de airco aangezet op verwarmen en na een uurtje waren we weer enigszins op temperatuur.

Gisteren heb ik ook nog een paar uur besteed aan het regelen van de verzekeringen van de motoren in de USA&Canada. Dat is een beetje lastig omdat de meeste firma’s een Amerikaans adres eisen of een Amerikaans rijbewijs. Met hulp van een advies in een FB groep is het gelukt. En de volgende actie was het regelen van een servicebeurt voor de motoren. Daar ben ik ook lang mee zoet geweest want de meeste bedrijven reageren slecht op mail en mijn Mexicaanse telefoonnummer wilde niet echt bellen naar de USA. Ook de banden die er nog geen 5000km op hebben zitten, Dunlops uit El Salvador zijn al weer op. Bizar hoe snel die Dunlops slijten. Helaas zijn Mitas of Heidenau’s hier niet te krijgen dus worden het weer Shinko’s.
Ook in Ensenada blijven we een dagje extra en dan gaan we zaterdag de grens met de USA over.

Wil je alle verhalen van Hans den Ouden lezen? Klik dan op zijn naamtag hieronder, of op: //ikzoekeenmotor.nl/tag/hans-den-ouden/

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Stories from abroad, Tips en Tricks, Tussendoor

Een BMW voor patsers?

Een reactie plaatsen

Het is tijd voor motorverhaal 7 van Bart Meijer (Facebook). Bart geeft ons als gastblogger een kijkje in zijn jongere motor-jaren. Bart Meijer (LinkedIn) woont op een boerderij in Kroatië, heeft passie voor motoren, weet veel over vergeten groenten en luistert naar zijn hart.

Een BMW voor mensen met veel zakgeld?

Al in mijn jonge jaren, had ik het idee dat BMW motorfietsen voor mensen waren die of bij de politie zaten, of te veel zakgeld hadden. Geen van beiden had ik veel mee. En ik was natuurlijk een echte biker, die in weer en wind reed, dus ja, niet alleen een mooi weer rijder. BMW rijders, dat was “niet ons soort volk”, en leek wat verheven boven ons. Of voelde ik me ondergeschikt? Geen idee, het is zo lang geleden.

Mijn vrouw wilde toeren, en de kids konden  stoer op de motor mee naar school.

Nu ik het zo opschrijf, besef ik dat het niet helemaal klopte, van dat teveel zakgeld. Er was een man in ons dorp die dagelijks op de motor naar zijn werk reed, en geen last van files had. Die man maakte echt probleemloos veel kilometers, op een BMW motorfiets waar je alleen van kon dromen als je veel geld had. Ik zelf reed op alles wat vooruit kwam, onder andere de Honda CB550 four, Kawasaki ltd 305, Suzuki Katana, Honda GL500 Silverwing en natuurlijk de Honda Cub waar ik een vorige keer over schreef. En, nee dus geen Harley want dat was te duur en naar anderen luisterend, te veel gesleutel, en dus zeker niet op een BMW. Ik had toen een beetje het idee van de BMW rijder, wat men ook vaak heeft over de BMW autorijder. En de Harley rijder, dat was een sleutelaar. Sleutelen is niet erg, echt niet, maar ik wil af en toe ook wel eens rijden.

Hier een foto van een Reliant Robin, bron foto Wikipedia, Joost J. Bakker.

Op een gegeven moment, was de Reliant Robin waar ik mee reed, kapot. Ik had een blok opgeblazen waarover ik later een keer meer schrijf. Maar ik moest vervoer hebben. Wat was alles wat er die winter te koop stond wat betaalbaar was? Je raadt het al, het was een BMW! Een BMW K75RT, een ex-politie motor met 178.000 km op de teller en diepgevroren in de nacht toen het even onder de -20 was.
Toen ik kwam kijken in 2010, moest de man hem uit de sneeuw graven terwijl hij stond te ratelen dat hij niet geloofde dat ik dat ding nu wilde proberen. Maar de motor liep meteen als een zonnetje. Overigens wel na het ontdooien van het contactslot met een vlammetje onder de sleutel wat me deed denken aan de donkere hoeken van Rotterdam centraal. We gingen een stukje rijden bij -14, ik was verkocht. Ik betaalde en reed er mee naar huis.

Echt hé, was ik dan altijd zo’n kortzichtig boertje dat ik niet verder keek dan het dorp? Het was alsof ik thuis kwam, de vorst deerde me niet, het voelde luxe, veilig en strak. Wat een wegligging en vermogen ondanks dat het een groot ding was, een geweldenaar, zelfs in de sneeuw.

De schaamte voorbij en een leermomentje verder, genoot ik van die motor, maar toen wilde iedereen opeens mee. Mijn vrouw, maar de kinderen ook. En tja, laat nou zo’n politie motor maar voor één persoon zijn. “Kan je er geen gewoon zadel opzetten en dat rare kontje er af halen?” zei mijn vrouw. Ik zag de kans schoon om te zeggen dat we er dan maar een andere bij moesten nemen. Want ja, zo’n buddy en kontje vervangen was natuurlijk erg veel werk haha.

Er kwam er snel nog een, een blauwe met verstelbare ruit, die ietsje luxer was en waar je met zijn tweeën op kon. Mijn vrouw wilde toeren, en de kids konden  stoer op de motor mee naar school. Tja, dan rijd je opeens zo 60.000 km per jaar weg, op 2 motoren om en om. Het onderhoud was verbazend simpel, en er hoefde maar weinig te gebeuren. Ja, ik was om, voor mij alleen nog maar Reliant en BMW.