Categorie archieven: Uit de oude doos!

Dolf Peeters: De Vondst

Met regelmaat plaatsen we hier een verhaal van Dolf Peeters. Dolf is geboren met de helm. Een valhelm. Omdat het leven een avontuur is.

Motorrijdend Nederland kent Dolf vooral van zijn unieke columns en verhalen in AUTOMOTOR Klassiek.

De Vondst.

Fred woont in een dorpje ergens langs de A2. Hij is daar “Die man met die motorfietsen.” Op een zaterdagochtend werd er gebeld. Aan de deur stond een oude- en een wat minder oude dame. Fred kent ze wel. Moeder en dochter. Ze wonen in het buitengebied. De moeder heeft ooit een attack gehad en praat moeilijk. De dochter is een verzuurde single. “Of ze Fred even mogen spreken?” Natuurlijk kan dat. Fred’s Inge zorgt voor koffie en koek. Er wordt wat over koetjes en kalfjes gepraat. Dat past in de landelijke omgeving. Maar dan komt moeder, moeizaam sprekend en ondersteund door de bitse blikken van de dochter ter zake. “Jij hebt van die oude motorfietsen. Mijn man zaliger spaarde die ook. Maar nu verkoop ik mijn huis en ga in een bejaardenflat. En dat oude spul van mijn man moet weg. Wil jij dat kopen?”

Fred is meer dan mild geïnteresseerd. Zegt dat hij de spullen dan wel eerst eens wil zien. Dat kan. Direct. Het trio vertrekt naar het buitengebied. Achter het huis staat een vervallen schuur van tien bij dertig. De sloten gaan er af. De deuren gaan open. Binnen, in de schemering staan de motorfietsen zij aan zij. Er staan ook nog een paar auto’s tussen de tweewielers. Fred is best bekend in motorland. Hij ziet één-, nee twee Norton Manxen. Een BMW met plaatstalen frame. Een Vincent, een Porsche 365 B Coupé, een paar Zündapp motorfietsen. Een Norton Atlas. Wat Harley’s. De weduwe vertelt dat haar man binnenvaarder was geweest. Als hij ergens en oude motor zag, dan kocht hij hem en nam hem mee aan boord. Dat deed hij vanaf 1950 tot zeg maar 1970. Tussen 1960 en 1970 hadden alle motorfietsen ongeveer dezelfde waarde wist Fred: ruim 0 gulden. Alle machines leken in redelijke- tot goede staat en kompleet en origineel. De dochter nam op kijverige toon het gesprek over. Zij was duidelijk de hard liner die de zaak tot een goed eind mocht brengen. Met de duidelijkheid dat de zaak glashard was zei ze dat Fred natuurlijk wel de knip moest trekken. “Wat willen jullie er voor hebben?”, sprak Fred die nog nauwelijks bijgekomen was van alles wat hij had gezien. Dochter keek onverbiddelijk en zei: “We weten dat het een hoop geld waard is. Dus ik wil er 5000 euro voor hebben.

De moeder knikte vol ontzag bij het noemen van zo’n monsterlijk bedrag. Fred deed alsof hij over zijn hart streek en zei: “Dat moet dan maar. Ik haal het geld en zorg dat de schuur maandag leeg is.” Moeder en dochter keken elkaar tevreden met hun keiharde zakelijke aanpak aan. Fred kwam zijn belofte na. En de Rudge Ulster met radiale kleppen vond hij pas bij het uitruimen. Die stond achter de Big Chief. Die maandag had hij nog even wat uit te leggen aan zijn werkgever. Want hij had zijn aanwinsten opgeslagen in een loods op zijn werk. In ruil voor de Norton Altlas had zijn baas er vrede mee.

Wil je meer lezen van Dolf Peeters?
Kijk dan ook eens op  op de website van AUTOMOTOR Klassiek.

 

On Any Sunday

Een trouwe lezer attendeerde ons op de documentaire ‘On Any Sunday’ uit 1971. En laat het nu net vandaag zondag zijn.  Je moet er wel even voor gaan zitten. Deze film van anderhalf uur haalde destijds een Oscar nominatie binnen. Vóór de release in 1971 werden motorrijders door Hollywood altijd afgeschilderd als een stelletje afvallige gangsters op choppers, die overal problemen veroorzaakten.

Na het wereldwijde succes van ‘The Endless Summer’, de baanbrekende film over de evoluerende surfcultuur van de jaren 60, wilde regisseur Bruce Brown de negatieve beeldvorming over motorrijden veranderen met de release van On Any Sunday.  Brown was vastbesloten om de motorsport vast te leggen vanuit zijn eigen unieke perspectief en lens.  Samen met zijn vrienden Steve McQueen, Malcolm Smith en Mert Lawwill richtte Brown zijn camera op de actie terwijl hij zich concentreerde op de verschillende disciplines van het motorracen en vooral op Bruce, de mensen en de gemeenschap eromheen. Van de poging van Mert Lawwill om zijn Grand National 1 prijs in onverharde wegen en wegracen terug te winnen, tot Steve McQueens echte weekend-races, alles komt aan bod.

De film kun je nu kijken via deze link:

//youtu.be/4H9xfKW0zJE

50 jaar later brengt Bruce Brown Films nu een eerbetoon aan de hele motorgemeenschap door de geremasterde en digitaal verbeterde 50th Anniversary On Any Sunday-editie te presenteren.  Dit nieuw uitgebrachte meesterwerk geeft het publiek een nieuwe ervaring om samen met vrienden en familie van te genieten! Van kleurcorrectie en beeldherstel tot verbluffend PCM 5.1-surroundgeluid van de originele audio en soundtrack, deze nieuwe film herbeleeft de jaren 70 als nooit tevoren.

In een wereld van YouTube, X-Games en GoPro’s resoneert de film nog steeds met mensen van alle leeftijden omdat het gaat over de motorverhalen, de actie en die nederige, grappige en boeiende stem van Bruce Brown.

Helaas is Brown in 2017 overleden. Zijn nalatenschap leeft voort met deze nieuwe versie van On Any Sunday. Iedereen kan er weer opnieuw van genieten. Bruce zou niet anders willen.

 

De KJ Henderson uit 1930

Zien we net dit prachtige plaatje. De KJ Henderson. De Rolls Royce onder de motoren. Heel even dachten we aan een concept model van een nieuwe elektrisch aangedreven motorfiets.

Blijkt dat deze prachtige motor al gebouwd is in 1930.
Meer lezen: ga naar //nl.wikipedia.org/wiki/Henderson_(motorfiets)
Of check het filmpje via

Kijk, dat is nog eens een lamp aan de muur

Onze redactie is altijd op zoek naar bijzondere items rond de passie voor motoren. Zo kwamen we via sociale media (Pinterest) een unieke lamp tegen. We krijgen als motorrijders, zeker als we op benzine rijden, vaak het verwijt dat we niet duurzaam bezig zijn. Welnu, als iedereen zijn oude motor (na gebruik) verbouwt tot salontafel, koffiebar, barkruk, muurdecoratie …  of schemerlamp, dan compenseren we de groene gedachte toch weer een beetje?

De lamp is (was?) te koop bij Idlights.com, maar of hij er nog hangt? We hebben geen idee…

Cadzand in de regen

Met regelmaat plaatsen we hier een verhaal van Dolf Peeters. Dolf is geboren met de helm. Een valhelm. Omdat het leven een avontuur is. Dolf schreef het boek “Mannen, motoren en (wat) meisjes”. Een politiek incorrect boek over motorrijden, motorrijders en motoren. Hier een verhaal van hem:

Ernie is ooit, als dertienjarige naar Cadzand Bad gefietst. We besluiten de rit op de motor over te doen. In dertig jaar is Nederland erg veranderd. En vier ouwe motorfietsen zijn wat anders dan een fiets. Zeker als er een zijspan mee rijdt. De rit volgt zo natuurgetrouw de authentieke route. We rijden over fietspaden, door inmiddels gegroeide woonwijken, plantsoenen en winkelcentra. Het is hartje zomer dus iedereen denkt dat we een lokale vakantieactiviteit zijn. Het veer Kruiningen-Perkpolder is niet meer. Maar zo’n tunnel heeft ook wel wat. De oudgedienden daveren door de kilometerslange pijp die zich van voor tot achter met geblaf, geknal en gegrom vult. Wat spelen met de voorontsteking levert een onweersbui van daverende knallen en blauw paarse uitlaatvlammen op. Vakantiegangers met caravans dwarrelen verdoofd in ons spoor. De geluidsorkaan loopt ook voor ons uit. Dat heeft blijkbaar iets te maken met resonantiefrequenties. Het oplopen van blijvende gehoorschade is een feest!  Aan de andere kant van de tunnel komen we in een wat sombere klimaatzone, maar we halen Cadzand Bad, de badplaats met de lelijkste boulevard ooit. Het is een lange dag geweest en er moet dus eerst gefoerageerd worden. We lopen naar de Zeemeeuw. Daar is het gezellig druk op het terras. Iedereen knipoogt tevreden naar de zee. De bewolking neemt toe. Jacks en helmen mogen in een hoek van het terras uitrusten. We doen een bier en regelen asbakken. Er zit een man met Harley tattoos op zijn anabole schouders. Hij heeft een aanzienlijk jongere dame bij zich en is erg druk met het negeren van motorrijders zonder Harley tattoos. Zou dat eigenlijk pijn doen, een tattoo zetten? Er vallen wat druppels. Wij bestellen nog wat bier en een driedubbele bittergarnituur. Gefrituurde dingen zijn goed. Want een motor kan ook niet zonder olie. Het begint serieus te regenen. Het terrasvolk vlucht massaal naar binnen. Zomerregen is niet erg. We doen gewoon onze motorspullen weer aan. En waarom zou je je helm niet opzetten omdat je toevallig op een terras zit? De bediening snapt het volkomen. Onze bitterballen en dingen worden opgediend onder plastic. In de eetwaar zijn vrolijke parapluutjes gestoken die doorgaans op sorbets gezet worden. Het is stevig doordrinken om de glazen leeg te krijgen. We zoeken ons honk op. De volgende dag is het weer zomer. In Philippine zit een mosselrestaurant waarvan we de eigenaar kennen. De man heeft een mooie collectie Vincents achter de zaak staan. Een dag is zo voorbij.

Op de terugweg is er alleen nog wat consternatie bij de tolpoort. We zeggen dat we niet hoeven te betalen omdat er aan de andere kant van de tunnel een man met een tas staat die de voorverkoop van de kaartjes regelt. Er gaan direct twee tunnelaars met een dienstwagen op zoek naar de zojuist bedachte ondernemer aan het andere eind van de pijp. De terugreis gaat over gebaande wegen. Als je met tachtig over de snelwegen rijdt creëer je je eigen eiland van verkeersstilte. Zo’n weekend is zo voorbij. Jammer.

Wil je meer lezen van Dolf Peeters? Hier bestel je zijn boek:

//bestelmijnboek.nl/product/mannen-motoren-en-wat-meisjes/