Tagarchief: Klassiekers

Uit de oude doos!

Vorige week zondag kreeg ik via Andrew Thijssen (een trouwe Facebook vriend) een zeer bijzondere verzameling aangeboden. Hij was namelijk zijn huis aan het verbouwen en hield dus een grote schoonmaak.

Hier wat voorbeelden van Moto 73.

Vanaf 1980 tot 2006 was hij geabonneerd op Moto 73, en in de 70er jaren had hij ook jarenlang een abonnement op KicXStart. Verder zaten er nog andere oudere motorbladen bij. Daarover binnenkort meer. Al met al haalden we die zelfde middag een Toyota Corolla VOL met bladen op. Bij elkaar staan er nu 8 verhuisdozen hier. Voor sommige mensen misschien oud papier. Voor ons een bron aan inspiratie uit de historie van motorfietsen in Nederland.

Drie stuks kicXstart bladen uit de zeventiger jaren.

Een geschiedenis die begint vanaf de eind 60-er jaren met zwart-wit tijdschriften nog. We hebben meteen een magazijnstelling gebouwd. De bladen zijn we nu aan het rubriceren tot een archief, waarin we ze gemakkelijk kunnen zoeken en gebruiken. Ze staan natuurlijk vol met de klassiekers van nu, wat toen nieuwe motorfietsen waren. Hoe gaaf is het bijvoorbeeld om uit een blad van 1993 een artikel over mijn oude BMW R80R te kunnen lezen. Het testrapport, met de nieuwe motor van toen, de prijs in guldens etc. Aan de reacties van de trouwe leden in onze BESLOTEN FACEBOOKGROEP zag ik al dat mensen genieten van dit “oude nieuws”. We hebben contact gehad met een aantal nog bestaande uitgevers en het plan is om voortaan wekelijks een verhaal “UIT DE OUDE DOOS” te gaan delen. We plaatsen er wat foto’s dan bij uit de bladen, uiteraard met doorlink en bronvermelding. De nieuwe rubriek is dus bij deze geboren. Wordt vervolgd!

 

Klassiek of gewoon oud?

“Klassiek of gewoon oud?” – is een gast-column van Dolf Peeters.

Er zij hele oorlogen gevoed over wat ‘klassiek’ is. De meest ambtelijke omschrijving is ‘ouder dan 25 jaar’. En dat is feitelijk raar.

Dolf Peeters, gast-columnist

Want voor motorfietsen is een kwart eeuw zo oud nog niet. Zeker omdat de motorfietsen van een kwart eeuw plus een beetje doorgaans niet als werkezels, maar als ‘fun’ dingetjes zijn gezien. Want laten we wel wezen: een bijna dertig jaar ‘oude’ motorfiets met 26.000 kilmeter op de teller? Laat zo’n ding intussen gedateerd zijn, maar technisch zit hij nog heel ver van zijn vermoeidheidsgrens af. Wat? Een Honda Pan European kan zomaar drie ton draaien voordat hij echt moe is geworden.

De BMWR80R, april 1193, een “klassieke” boxer, laatste 2-klepper.

Motorfietsen van 25+ worden dus doorgaans gezien als motorfiets. Niet als klassieker. De enige ‘klassiekerfactoren ’die er in worden gezien zijn de vrijstelling van houderschapbelasting en de mogelijkheid om de motor goedkoop te verzekeren. Motorfietsen van nog maar net 25, 26 jaar zijn daarbij vaak ook erg prettig geprijsd en ze stammen nog net uit de tijd voordat ook motorfietsen door hun assen gingen hangen van alle elektronica. En ze zien er doorgaans nog uit zoals je dat van een motorfiets verwacht.

Klassieke motorfietsen uit de zestiger-, begin zeventiger jaren maken heel duidelijk hoever de technologie inmiddels is voort geschreden. Want een moderne motorfiets? Die stuurt en remt fantastisch en kan doorgaans ‘beter rijden’ dan zijn bestuurder. En daar zitten de jongere klassiekers dan toch weer meer op de lijn van het oude motorrijden, dat soms best ‘werken’ was. Het is mij nog nooit gelukt om op een serieuze moderne motorfiets in de buurt van het grensgebied te komen waarbij het rijwielgedeelte nadrukkelijk begon te melden dat het dicht in de buurt van ‘de dood of de gladiolen’ kwam. Op een Honda CB750 OHC was die grens voor mij wel haalbaar. Zo’n ouwe CB op moderne banden, in orde zijnde demping en vering plus een tweede schijf in het voorrem is trouwens een motor waar je als ervaren motorrijder nog steeds erg vlot mee onderweg kunt zijn.

Maar de doorleefde Moto Guzzi Cali III die mijn ‘auto’ is en ik zijn qua vermogen en stuurcapaciteiten prettig aan elkaar gewaagd. Het ding – met Dell ‘Orto’s in plaats van de inspuiting die in zijn bouwjaar beschikbaar kwam – is dus 25+. Maar of dat hem klassiek maakt? Ach, het is een Guzzi. Dat spreekt in zijn voordeel. Maar hij is een heel stuk af gegroeid van de staat waar in hij ooit de showroom verliet. Voor mij als eigenaar is hij naar mij en zijn inzetgebied toe geëvolueerd. De Guzzi is voor mij een stuk gereedschap. We draaien jaarlijks heel wat – probleemloze – kilometers. Er zijn mensen die vinden dat de dikke Vtwin enorm verwaarloosd is, alleen al vanwege het feit dat hij buiten slaapt en ’s winters pekel eet.

En dat de doorleefde buffel onlangs een paar hipsters in 020 bijna tot tranen roerde vanwege zijn authentiek diep doorleefde uiterlijk en zijn unieke patina? Ach, als dat je ding is en als je geen tien winters door de pekel in wilt investeren, dan kun je altijd contact opnemen met Frans Mandigers. Kijk maar eens op FB wat die doet….

In de tussentijd heb ik een Guzzi die binnen mag slapen plus mijn werkezel. Die is gewoon oud. Maar hij moet toch nog werken. Net als wij straks allemaal moeten doen. Maar soms zit ik wel eens te denken: Als ik één van de twee weg zou moeten doen: Zou dat dan de ‘ouwe’ of de ‘Echt Klassieke’ zijn?

Wil je meer lezen over klassiekers? Check op facebook.