Tagarchief: Corona en motorreizen

Coos op Reis: THE MESSIAH WILL COME AGAIN

( Vandaag verslag nummer 23 in onze serie COOS OP REIS. Coos van der Spek reist drie maanden op zijn motorfiets door Zuid-Europa en brengt ons bijna dagelijks verslag uit. Ook van de rustdagen…)

“Het is inmiddels 20 maart.

De zon schijnt en het waait. Rap mijn laarzen en handschoenen op het terras zetten. Binnen drogen ze maar niet. En anders moet ik hier eeuwig blijven…

Overdag de ramen op een kiertje zetten voor een betere ventilatie is helaas géén optie. In deze caravan zitten ‘digital windows’ : het is nul of één, de ramen zijn óf volledig open óff volledig dicht. Dus zijn ze dicht. Ik vertrouw niemand.

Ontbijt in de zon op een plastic stoeltje. Drie hele sinaasappels gaan er in zo’n kingsize glas. Met een broodje Spaanse ham, café Americano en iets dat een mix is van een creme brulee en een puddingbroodje. Voor…vijf hele Portugese euro’s. Wat een tof land.

Vandaag staat een relaxte dag op de planning. Factor 50, korte broek aan, vijftien kilometer langs het strand wandelen, van de zon genieten, schoenen en sokken uit en op een terrasje in mijn blote teentjes een beetje om mij heen kijken. Uh, gewoon lekker gepensioneerd zijn en geen reet doen. Gôh, hoe zou het bij de DAS in Amsterdam zijn? Of bij ISS in Utrecht? Of bij Campina Melkunie in Rotterdam of Den Bosch? Vast heel goed. Ze rooien het wel zonder mij. En anders niet.

Vandaag ben ik drie weken op reis. De tijd vliegt echt voorbij. De vrijheid en het niets hoeven, is het mooist. Elke dag doen wat ik zelf wil. Geen planning, geen deadlines, geen budget, geen overleg, geen onderhandelingen, geen aanpassingen, geen rapportages, geen beloning of straf, geen stress. Niks. Wel elke dag een verslag natuurlijk. Nog steeds.

Drie keer per dag op mijn gemak uit eten. ‘s Morgens een broodje, ‘s middags een salade en ‘s avonds een vissie, een pasta of iets vegetarisch. Tussendoor een expreszo, een ijsje, een biertje, een appeltje of sinaasappel, wat noten of een wijntje. En ergens in mei weer thuis, of zo. Als ik zin heb. Maar….het gaat allemaal wel heel erg snel. Soms mij ietsje te snel.

Op de camping staan campers, campers en campers. De campers op de foto’s behoren tot de derde categorie. Daar schuiven ze de keuken naar buiten en slepen ze hun auto’s en motoren in aanhangers mee. Er staat zelfs een camper met een eigen zendmast. Haha, nee hoor, dat is niet waar. Die mast is van een telefoonbedrijf.

Over fantaseren gesproken: het schijnt dat kater Tijger thuis op mijn troon zit, de macht heeft overgenomen, de ramen met kranten heeft dichtgeplakt en het huis te koop heeft gezet. Tijger heeft de foto’s van al die lekkere poesjes gezien en wil emigreren naar Portugal, hoor ik van de buurvrouw. Nou ja, als mijn laarzen nou toch nog nat zijn, kan hij gelijk ff nieuwe….

THE MESSIAH WILL COME AGAIN

Ik wandel door Albufeira en loop, onderweg naar het strand, een donkere tunnel door. Ik hoor prachtige tonen van een elektrische gitaar. De gitarist zit op een stoepie aan het andere einde van de tunnel en speelt handig in op de natuurlijke nagalm van de tunnel. Bij het ene nummer denk ik aan Joe Bonamassa, bij het andere nummer aan David Gilmour, dan hoor ik Santana maar ook  Roy Buchanan, Gary Moore etc. Hij speelt gepassioneerd. Zijn bluesnummers trekken als een zwoele, hete wind langs de vochtige, koele stenen van het schaduwrijke tunneltje. De zon schijnt onbarmhartig aan de hemel, ik zit te bakken in de zon, maar…het kippenvel staat op mijn armen. Wat een prachtige muzikant en wat een vreselijk mooie nummers. Ik koop een paar meter verderop een lekkere koffie en zit ruim een uur eerste rang. Hij blijft spelen! Ik geef de muzikant geld. Hij bedankt. Maar deze mijnheer speelt niet voor wat euro’s, hij speelt gewoon voor zichzelf. Oh, wat begint deze dag weer goed. Hij kan niet meer kapot. Wat word ik hier vrolijk van. Wat een mooi leven is dit. Al gaat het nu sneeuwen, ik krijg die grijns niet meer van mijn gezicht.

Net als ik mijzelf dwing om te gaan wandelen, speelt hij hartverscheurend The Messiah Will Come Again (1972). Mijn muziekvrienden weten precíes wat ik bedoel en wat ik dan voel…

Bijna veertig jaar geleden hoorde ik dit nummer voor het eerst op de radio. Ik belde prompt de andere dag naar de studio van Veronica om te vragen wat ik in vredesnaam had gehoord. Het was de orginele versie van Roy Buchanan. Wat een geweldig mooi nummer.

Ik heb vandaag een herinnering aan mijn reis toegevoegd. Dat koude tunneltje, de prachtige muziek van die gepassioneerde muzikant en de bulderende golven aan het zonnige strand. Onuitwisbaar. Wôw! Wat een belevenis.

Even een korte impressie?

TENSLOTTE

Weleens gehoord dat iedereen ergens op de wereld een dubbelganger heeft? Ik vang vanavond een een tikkeltje aangeschoten Engelsman op. Hij struikelde over zijn eigen schoenen. Ik kijk hem aan en … potver, het is nét mijn overleden vader. In het echt lijkt hij nog meer als op de foto. Zo’n bijzondere ervaring!

Lekker dagje vandaag. Er gebeurt altijd wat. Het is net een project….

Morgen ga ik een dagje motorrijden. Ik heb vreselijk veel zin!”

Itchy Boots is back!!

Onze Nederlandse motorreiziger Itchy Boots vertrekt weer op schiphol. Nederland is te klein voor Noraly, en de wereld nog te ingewikkeld om te reizen. Corona zette een grote streep door haar manier van leven. Dus heeft ze een nieuw plan opgepakt. Ze vliegt naar Zuid-Afrika, na een fikse training om weer super fit te zijn. En natuurlijk gaan we haar weer volgen. Dat deden we al. Ze gaat een motor kopen daar, …. enfin, kijk haar filmpje maar…

Namens ikzoekeenmotor.nl wensen we haar een veilige reis en succes bij haar nieuwe plannen!!

Motorreizen, we blijven plannen maken!

Van onze “vaste schrijver” Bert Harte van Bharte-Reizen krijgen we regelmatig mooie verhalen. Uiteraard wordt de hele reiswereld momenteel stevig beperkt door het Corona virus. Kijkend naar de toekomst blijven we plannen maken. Bert schreef dit artikel aan ons:

“Wat hebben we toch een mooie hobby! Op twee wielen voel je je vrijer dan ooit tijdens de Corona-crisis. Veilig in je pak met helm en handschoenen, geen anderhalve-meter-regel (wel afstand in het verkeer houden natuurlijk!) en minder verkeer op de weg.

We mogen blij zijn zoveel individuele vrijheid te kunnen hebben in Nederland tijdens de beperkende maatregelen; in vele andere landen mag je alleen voor noodzakelijke dingen de straat op. Ik heb regelmatig contact met mensen in de landen waar ik reizen organiseer. In Zuid-Afrika mag je alleen om boodschappen via de kortste route van huis en terug en moet je een bewijs bij je dragen waaruit blijkt waar je woont zodat die route gecontroleerd kan worden. Er zijn veel controles en en ga je een straatje te ver om, dan riskeer je een hoge boete.

Hoe anders is het in Taiwan, waar men met mondkapjes de straat op mag en vrijwel probleemloos gebruik kan maken van het OV. Wel zijn niet-belangrijke reizen verboden. Zoals familiebezoek in een dorp of stad verder weg en toeristische uitjes.
In België protesteren motorrijders via Facebook voor het recht hun hobby te beoefenen zoals iedere andere recreatieve sport die wel is toegestaan.

Langzaam maar zeker zullen landen weer open gaan en reizen weer mogelijk worden. Zodra het weer mogelijk is zonder hinder (quarantaine, extra controles) naar een land te reizen waar ik mooie motortochten heb klaarliggen, zal ik het laten weten. En heb je je oog al laten vallen op 1 van die landen? Stel gerust je vragen; via e-mail, telefoon, messenger … aarzel niet!
Misschien kan je je droomreis eerder waarmaken dan gedacht!”

Voor meer info kun je terecht op Bharte Reizen.

Tipje van de redactie:
Wil jij meer lezen over motorreizen?
Ga dan naar deze rubriek voor meer artikelen.

Zittend voor mijn tent met de kou van de nacht nog in het metaal van mijn motor gevangen

Bert, we kennen jou van een eerder interview op ikzoekeenmotor.nl. We hebben vernomen van je nieuwe zakelijke plannen in de reizen wereld, kun je ons vertellen wat je gaat doen?

Ik ben reisorganisator. Een duidelijk verschil met een reisbureau of reisagent. Een operator stelt zelf de reizen samen (i.s.m. de klant) en een reisbureau verkoopt bestaande reizen (van bv een reisorganisator) al overlapt dit elkaar soms. Kort gezegd wil ik mooie reizen samenstellen die nog lang bijblijven en smaken naar meer. Ik ontwerp actieve reizen (duiken, fietsen, wandelen, motorrijden, kajakken) en reizen voor rolstoelgebruikers. Ook voor actieve rolstoelgebruikers! Alles op maat, naar wens van de reiziger. De meeste van mijn bestemmingen zijn trouwens buiten Europa, met uitzondering van Ierland en IJsland. Ook bied ik reizen aan naar de Zuidpool.

Wat ik zonder meer wil proberen is mensen ervan te doordringen dat je je vakantiebestemming niet moet willen omtoveren in een tweede Nederland maar je juist de lokale cultuur moet ondergaan. Eet wat daar gegeten wordt. Voeg je naar de gebruiken. Jij bent daar te gast. Pas je aan en sta open. Pas dàn ben je er echt geweest. Of dat nu te voet, per motor of op de fiets is maakt niet uit.

Niet het aantal klanten maar het goede contact telt voor mij. Wanneer ik met iemand door de bocht kan ga ik me ook inzetten voor een onvergetelijke vakantie. Want dan wordt het persoonlijk. En persoonlijk ga ik graag goed voorbereid op reis, haha!

Uiteraard ga je met jouw achtergrond je dan verdiepen in de speciale reizen voor motorrijders. Hoe ga jij je onderscheiden t.o.v. al de bedrijven die zich al bezig houden met reizen en motorreizen?

Die motorspecialiteit ligt voor de hand, zou je zeggen. Maar naast hartstochtelijk motorrijder ben ik ook (rugzak-) wandelaar, heb ik MTB ervaring en ooit peddelde ik rond met een kajak, deed aan klimmen en abseilen. Het onderscheidende ligt bij mij op het onverwachte: vette motortochten in Australië of Oeganda. Die landen liggen minder voor de hand en daar kies ik juist voor: noch het massatoerisme, noch het extreme. Je moet het met je partner, familie of vriendenclubje kunnen doen. Bereikbaar en toch bijzonder. Kijk, er zijn supermooie motortochten naar het verre oosten te rijden of een Route 66 op een dikke Harley. Maar voor velen is een barre rit door de Oriënt conditioneel gewoon niet weggelegd. En een Route 66 op de brommer is vast wel leuk maar…ikzelf heb weinig met de States. Daarom organiseer ik mijn motortochten op minder voor de hand liggende bestemmingen maar wel met WOW!-gevoel en naar kunnen van de reiziger. Wat ik wil geven is dat je je motorhobby op een unieke manier met je vakantie kunt verbinden en daarnaast nog andere leuke dingen kan doen.

Waar zou je over 5 jaar ongeveer willen staan met je bedrijf?

Vanwege de Coronacrisis moet ik een slag om de arm houden, we weten nog lang niet hoe dit zich ontwikkelt en wanneer we er vanaf zijn. Ik meende toch mijn bedrijf per 1 april 2020 te openen om al bekendheid te krijgen. De hele wereld vertraagd even, mijn groei dus ook. Maar laten we deze vraag even aanhouden…

Over 5 jaar wil ik veel mensen een onvergetelijke vakantie hebben bezorgd! Maar wat wil ik nog meer? Een stabiel pakket bestemmingen en een klantenkring waar ik blij mee ben en die blij is met mij. Ook wil ik de zakenwereld gaan bedienen. Zakenreizigers zoeken ook ontspanning tijdens langere verblijven ver weg van huis. Zo ken ik enkele motorrijders die zakelijk nogal eens langer en verder weg moeten. Is het dan niet heerlijk om tussendoor eens op twee wielen de verplichtingen achter je te laten door 1 of 2 dagen met een huurmotor te cruisen? Ik zorg dat die al klaar staat, je hoeft niet zelf de plaatselijke Gouden Gids uit te pluizen.

Wat zou voor jou persoonlijk, niet zo zeer voor je klanten, maar voor je zelf de ULTIEME droomreis nog zijn?

Diep in mijn hart wil ik heel graag nog eens terug naar Australië en daar een maand rondreizen, op de motor uiteraard. Bekende plekken van toen bezoeken, de veranderingen zien, nieuwe plekken bekijken… Het lijkt me fascinerend om op 2 wielen de Nullabor Plains over te steken naar West-Australië of door de Blue Mountains te slingeren, uitkijkend voor carpet-snakes die zich op het asfalt liggen te warmen. Kamperen in de woestijn en die geluidloos exploderende zonsopkomst weer mee te maken, zittend voor mijn tent met de kou van de nacht nog in het metaal van mijn motor gevangen. Onder het stof mijn jiffy uitklappen bij een roadhouse, naast trucks van dik 50 meter lang en een koele XXXX (Four X, biertje) te drinken en aan de truckers te vragen: How’s the road up ahead? Natuurlijk krijg je steevast te horen: ‘She’ll be right…’

Wat wil je tot slot de lezers van ikzoekeenmotor.nl nog mee geven?

Mijn visitekaartje, hihi. Maar nee, ik wil iedereen, motorrijder of niet, meegeven om altijd goed je reizen te plannen. Naar Amsterdam, naar de Ardennen of Afrika. Naar Zeebrugge, Zweden of Zuid-Korea. Van A tot Z dus. Naar de Ardennen en Zweden zal wel gaan. Maar wil je brommeren buiten Europa? Neem een ervaren specialist in de hand. Op eigen houtje organiseren, dat betekent ook: op eigen houtje de shit oplossen wanneer je daar onverhoopt in terecht komt. Daar kan iedere ondernemer je over vertellen. En sinds Covid-19 ook duizenden reizigers die ‘het wel op eigen houtje konden regelen…’ Maar van een reisorganisatie weet je dat die er alles aan doet om hun klanten te helpen wanneer ze in nood zijn.

Ik wens iedereen een droomreis maar nog meer een behouden aankomst. Hou je 2 wielen op de grond. We zien elkaar vast nog!

Bert Harte,    //www.bharte-reizen.eu/