Categorie archieven: Tussendoor

Dit wordt een unieke caféracer

Gisterenmiddag zou ik een ritje West-Brabant maken. Toen dit verschoven werd naar de avond had ik in de ochtend even contact met Jan Braber. Onze kunstenaar en verhalenmaker uit Zonnemaire, een prachtig dorpje in Zeeland. We leerden Jan overigens al kennen in het voorjaar van 2021 tijdens dit interview.

Jan Braber bij zijn caféracer in wording, met op de achtergrond enkele schilderijen

Inmiddels is zijn unieke Moto Guzzi verkocht, en bleek Jan, na de verkoop, het motorrijden enorm te missen. Rap is er weer een “tijdelijke motorfiets” gekocht en is hij daarnaast begonnen aan een nieuw project. Jan heeft al twee verhalen gedeeld over het bouwen van een volgende caféracer. Als donormotor heeft hij een oude Yamaha XJ900 gekocht.

Gisteren gingen we (redactie, ik, John) even een kijkje bij hem nemen naar deze ‘onverwoestbare machine’. De oude BMW uit de schuur en hup, over Bruinisse naar Zonnemaire. Geen straf voor een motorrijder. Ik werd er gastvrij ontvangen.

We zijn benieuwd hoe deze Yamaha er in 2023 bij staat.

“Deze Yamaha XJ900 staat erom bekend dat het motorblok blijft lopen, al zijn het tonnen van kilometers”, wist Jan me te vertellen.

Momenteel ontwerpt Jan van piepschuim de unieke tank. Een proces in wording mochten we aanschouwen. “De stroomlijn gaat bijzonder worden”, aldus Jan. “Nergens op de wereld zal iemand dezelfde aluminium tank op een Yamaha hebben”.

De bedoeling is dat er ergens volgend jaar een puntgave caféracer staat te pronken.

Want Jan zijn motto is: “DE WERELD MOOIER MAKEN”. En dat geldt dus ook voor de motorrijders.

We kijken uit naar je volgende verslag Jan.

Ben je benieuwd naar de kunstwerken van Jan?
Hij maakt prachtige beelden en schilderijen. Kijk eens op zijn website.

Jan maakte eerder al beelden van een bassist, gitarist en saxofonist. Hier een kort filmpje van “de pianist in wording” aan de zwevende piano…

Ride, Just Ride, wat een motorevent!

3 EN 4 SEPTEMBER IS HET ZO VER

5 jaar Ride, Just Ride! Dat mag gevierd worden! En dit doet Ride, Just Ride in samenwerking met vliegschool ULM Goetsenhoven (België) die op hetzelfde moment het honderjarig bestaan van hun club viert.

Dit wordt een ongezien event met oldtimer & vintage moteren, nieuwe retrolook motoren en oldtimer Europese scooters.
Maar ook oldtimer cars en meer dan 40 vintage sport- en gevechtsvliegtuigen! Een motorevent dat 2 dagen puur plezier zal opleveren.

PROGRAMMA

5 jaar Ride, Just Ride! Dat mag gevierd worden!

–  Oldtimer & nieuwe retrolook motoren
– Vintage & Oldtimer Europese scooters
– Classic race motoren van meer dan 40 jaar oud
– Oldtimer cars 35 jaar oud!
– Stunt demo show Red Devils
– Enkele gevechtsvliegtuigen uit WOI
– Oval Track Race met motoren en Hot Rods
– Meer dan 40 oldtimer & sportvliegtuigen

– Demonstraties
– Gratis toegang voor elke liefhebber
– Drank- en eetgelegenheden
– Stands van vintage clubs & verenigingen (scooter & motor)
– Promostanden
– Live Muziek & Bands
– Demo The Red Devils

Motoragenten begeleiden een MICU

Dit artikel mochten we plaatsen met toestemming van het Politie Team Motorondersteuning.

Na ruim 300 km te hebben gereden om La Vuelta te verkennen, zitten we gezamenlijk bij de debriefing in Driebergen. De dienst zit er bijna op. De motoren zijn inmiddels gewassen en afgetankt voor de volgende dag. De wapens – dienstpistool, pepperspray en wapenstok – liggen in de kluis, als de planner de personeelsruimte binnen komt lopen.

“Ik heb vijf man nodig voor een begeleiding van een MICU van Amsterdam naar Groningen. Wie heeft er tijd?” Meteen steken meer dan vijf man – ons team bestaat op dit moment alleen uit mannelijke motorrijders – hun hand op. “Jullie horen zo van mij. Ik krijg zo meer informatie van Politie – Afdeling Infrastructuur Amsterdam”, reageert de planner op de vele snel opgestoken handen.

Een MICU, een Mobiele Intensive Care Unit, is een ambulance die opgebouwd is als intensive care. Alle voorzieningen om een patiënt van de intensive care te vervoeren, inclusief verpleegkundigen en artsen, zijn aanwezig tijdens een rit van de MICU.

Even later komt de planner terug: “Ik heb twee mensen nodig die nu weg kunnen. De MICU vertrekt over 35 minuten vanaf het Amsterdam UMC!”. Meteen springen twee mannen op om vijf minuten later met toeters en bellen het bureau te verlaten.

Vóór het tijdstip dat de MICU zou vertrekken, melden de twee motoragenten zich bij de spoedeisende hulp van het ziekenhuis in Amsterdam. De MICU van Ambulance Amsterdam – Kennemerland staat al klaar. Even later arriveert ook een VTB-opgeleide collega van Amsterdam evenals een koppel van Landelijke Eenheid Noordwest.

Via de mobilofoon melden zich ook de verkeerscentrales van Rijkswaterstaat. Zij monitoren de route voor de begeleiding en plaatsen eventueel rode kruizen boven de weg, mocht dat door omstandigheden nodig zijn.

Bij een begeleiding van een MICU is de patiënt er meestal erg slecht aan toe en wordt deze overgebracht naar een vaak meer gespecialiseerd ziekenhuis. Bij zo’n transport gaat het niet om de snelheid, maar om stabiliteit. Elke onverwachte beweging kan vervelende gevolgen hebben voor de patiënt en voor het personeel dat hard aan het werk is achterin de ambulance. Daardoor moet de chauffeur van de MICU zijn snelheid vaak aanpassen aan de omstandigheden achterin zijn auto, oneffenheden in de weg en bochten. Dit alles is dan ook de reden dat wij zo’n ambulance begeleiden en zorgen dat het verkeer op afstand blijft. Uiteindelijk vertrekt het transport anderhalf uur later dan gepland.

In goed overleg verdelen de drie motoragenten de taken. De motorrijder van Amsterdam neemt de rol van commandant op zich, terwijl de twee motoragenten van ons team ervoor zorgen dat de weg vóór de ambulance vrij is. Daarnaast signaleert de voorste van motorrijder eventuele oneffenheden in het wegdek, zodat de MICU tijdig zijn snelheid kan aanpassen. De tweede zorgt ervoor dat het verkeer, dat door de eerste motorrijder naar de rechter rijstrook is gestuurd, ook daadwerkelijk daar blijft rijden. De commandant is de laatste buffer en tevens de gids voor de ambulance. Het snel interventievoertuig van de Dienst Infrastructuur Noordwest van de Politie Landelijke Eenheid heeft geen actieve rol in de begeleiding. Mocht de MICU onverhoopt op de autosnelweg moeten stoppen, dan zorgt dit koppel ervoor dat het verkeer op de autosnelweg tot stilstand wordt gebracht.

De rit verloopt voorspoedig. Het is erg rustig op de weg. De meeste weggebruikers wachten gelaten totdat de grote ambulance voorbij is, op een enkele vrachtwagenchauffeur na. De tweede motorrijder reed met blauwe knipperlampen schuin achter de vrachtwagenchauffeur en schuin voor een bestuurder van een auto met caravan om deze op de rechter rijstrook te houden. De chauffeur was het hier niet mee eens en wilde toch gaan inhalen. De motoragent greep direct in waardoor het extra oponthoud voor de ambulance werd voorkomen. Non-verbaal uitte de chauffeur zijn ongenoegen aan de motoragent en leek hij aan te geven dat hij vond dat hij nog wel even vóór de MICU een collega vrachtwagenchauffeur kon inhalen.

Na 1 uur en 45 minuten arriveert de MICU in het UMCG – Universitair Medisch Centrum Groningen. Na een korte evaluatie van de rit, keren alle betrokkenen terug naar hun standplaats. Iedereen kijkt terug op een erg prettige samenwerking. Zowel onderling als met de externe partners.

Terug in Driebergen staan er inmiddels 720 kilometers op de dagtellers van de motoren. Moe na een hele lange dag met veel kilometers, maar voldaan stappen de collega’s onder de douche voordat ze naar huis gaan. Morgen weer een nieuwe dag, wie weet wat deze dag met zich mee gaat brengen. In elk geval het verkennen van een andere etappe van La Vuelta.

Politie Team Motorondersteuning is een klein team van 24 fulltime motorrijders. Zij zijn gespecialiseerd in het verkeerstechnisch begeleiden van bijzondere transporten, met name in het kader van bewaken & beveiligen. Zo worden zij onder andere ingezet bij VIP-bezoeken, hoog risico transporten, (inter)nationale wielerwedstrijden en interregionale ambulancebegeleidingen.

Bron: de Facebookpagina van Politie Team Motorondersteuning

Jan Braber bouwt verder aan zijn Yamaha XJ900

Eind mei schreef kunstenaar Jan Braber ons over zijn nieuwe project.

Je leest dit vorige eerste deel in deze link.

Vandaag publiceren we het vervolg.
Jan schrijft ons zijn Deel 2:

Project van de bouw van een caféracer op basis van een Yamaha XJ900.

Het plan is een caféracer of scrambler te bouwen en uiteraard heb ik een paar voorbeelden op mijn computer staan. De motor loopt, het schakelwerk is in orde en de remmerij werkt en het cardan klinkt gezond en er zijn geen lekkages of ”zwetend blok”.

Het eerst wat moet gebeuren is alle noodzakelijke aanpassingen uitvoeren en de motor volledig opbouwen. Daarna moet alles weer uit elkaar, het frame gepoedercoat, andere onderdelen gespoten en sommige delen zullen worden verchroomd. Tevens begint dan de revisie daar waar nodig. In ieder geval moet de voorvork van nieuwe sterkere veren worden voorzien en nieuwe keringen. Zo zal dat ook bij andere delen het geval zijn, maar dat zien we al werkende weg.

Het blok ga ik grondig schoonmaken, de deksels polijsten, de cilinders worden zwart en het kleppendeksel wordt aluminium gepolijst of verchroomd. Het stuur wordt ofwel ‘clip ons’ of een superbike stuur of zelfs een drag bar. Kortom veel werk en ik trek er globaal genomen een jaar voor uit. Ik werk er op aan om de motor maart/april 2023 op de weg te hebben.

Aan het werk

Eerst veel denkwerk, welke tank, de lengte van de spatborden, de vorm van het zitje. Tegelijkertijd wat schoonmaakwerk gedaan. De zoektocht naar geschikte spullen op het net neemt veel tijd in beslag. Er is een afspraak gemaakt voor een aluminium tank, we gaan kijken of ie past. Intussen wat modellen gemaakt van karton.

Dan ook maar is een stukje aluminium opknappen om te kijken hoe het werkt en of het werkt. Daar heb ik een schetsplaat voor gebruikt. Ik weet zeker dat ik die niet meer ga gebruiken. Dus eerst opschuren met schuurpapier, te beginnen met korrel 180, dan 280 en vervolgens waterproof 1000 en daarna 2000 en 3000. Vervolgens polijsten met Belgom en ziedaar het resultaat.

Perfect is het nog niet, maar de richting is helder en bruikbaar voor de deksels. Het is nog niet helemaal duidelijk of ik de deksels zal laten verchromen. Dat hangt af van het totaalbeeld en is pas later goed te zien.

Intussen zijn de nieuwe uitlaten binnen gekomen. Die zijn van RVS en kunnen met een verloopstuk direct op de collector worden aangesloten. Er zitten dempers in, maar op het oog weet ik al dat de XJ harder zal gaan praten. Hoe hard en of dat acceptabel is dat laat nog even op zich wachten. Desnoods moet er een aanpassing aan de dempers plaatsvinden. Aan de andere kant moeten we ook tegenwicht bieden aan die scheerapparaten als de Zero’s die op de weg dreigen te komen.

Ik heb een aluminium tank op het oog van een particulier. De moeilijkheid voor het vinden van een passende tank is het vaste gegeven van het frame en die van de ”vreemde” tank. Inmiddels al vele tanken voorbij zien komen en her en der wat maten opgevraagd om vervolgens tot de conclusie te komen dat het niet past. Wat ik wil voorkomen is dat ik de tank moet (laten) verbouwen. De verkoper van het aluminium exemplaar woont 160 km bij mij vandaan. Dus of motor gaat naar verkoper tank of verkoper tank komt naar motor. Dat laatste is hij bereid te doen en te combineren met een dagje strand met het gezin. Wat een geluk toch te wonen in een vakantieland als Zeeland.

In afwachting van de tank eerst maar het uitlaatsysteem aanpakken.

Het loshalen gaat met enige moeite. De moertjes op de tapeindjes van de cilinders eerst verschillende keren in de kruipolie gezet en daarna voorzichtig kracht erop gezet. En het geluk is aan mijn zijde, allemaal zonder problemen losgekregen.

De bochten uit de collector gingen ook met moeite los door weer kruipolie te gebruiken. De collector ziet er beroerd uit, maar bij nadere inspectie zijn de metaaldelen toch nog “gezond”. Na het verwijderen van de sierplaten aan de zijkanten kan het schoonmaken en schuren beginnen.

Inmiddels hittebestendige verf besteld voor de collector. Zowel de 4 bochten als de buitenste buizen van de collector worden met uitlaatwrap omwonden. Met de aanschaf van de wrap wacht ik nog even om de juiste kleur te kunnen bepalen.

Na behoorlijk wat schuurwerk is de collector behoorlijk schoon en klaar om gespoten te worden.

De vier genummerde bochten krijgen een zelfde behandeling. Ze zijn te veel aangetast om als prachtig gepolijste bochten verder door het leven te gaan, maar met wrap eromheen gaan ze het goed doen. Wat volgt is het pas maken van het aansluitstuk van de uitlaat op de collector. Er moet een paar millimeter van het passtuk af. Het mooie van de collector is dat het laatste stuk al wat omhoog gebogen staat, zodat de uitlaat in een fraaie sprekende positie op de motor komt te zitten.

Dan komt de zoektocht naar de bevestiging van de uitlaten. Eerder schreef ik dat ik de schetsplaten niet meer zou gebruiken. Daar moet ik op terugkomen, want ik het er aan weerkanten 2 bruikbare delen uit kunnen halen om de uitlaten te bevestigen.

Na veel schuur en poetswerk volstaan ze voorlopig en vormen ze een stevige bevestiging.

Wordt vervolgd in deel 3.
Met hartelijke groetJan Braber

Leestip: het eerste interview met Jan op onze site, lees je via: //ikzoekeenmotor.nl/jan-braber-zijn-motorfiets-moet-een-kunstwerk-zijn/

International GS Trophy in Albanië

Nog even  en het is zover: van 4 tot en met 10 september wordt de International GS Trophy verreden in offroad-paradijs Albanië.

Dankzij onder andere de intensieve training van Peter van der Sluis, BERRT instructeur en Nederlands Kampioen Trialrijden 2008, is Team NL bestaande uit Remy Zwemmer, Michael Kersten en Willem Vermeulen al aardig op wedstrijdsterkte en klaar om te gaan rijden met de speciale R 1250 GS Trophy bike.

Meer lezen? Ga naar de website van BMW via: //www.bmw-motorrad.nl/nl/ontdek/news-gallery/int-gs-trophy-bike-2022.html

Om echt een mooie indruk te krijgen kun je het beste even dit filmpje bekijken: