(Een verhaal van Hans den Ouden)

Ruim dertig jaar en een kleine miljoen motorkilometers terug haalde ik mijn rijbewijs. Ik herinner me nog dat ik enkele jaren nadien mijn rijinstructeur tegenkwam en hij verbaasd opmerkte dat ik nog reed. Hij had mij ingeschat als zo’n Yup die vond dat een motorrijbewijs wel leuk was om er dan vervolgens nooit meer wat mee te doen. Ik kocht mijn eerste motor bij Daytona motors in Schiedam. Ik was altijd al onder de indruk van BMW motoren, misschien ook, omdat de dealer (Breeman) om de hoek zat van mijn studentenkamer op de Oostzeedijk in Rotterdam. Ik kwam er dagelijks langs. De eerste motor was een K100, loodzwaar en vol storingen. Dat kwam vooral door de kabelboom. Inmiddels was ik verhuisd naar de zuidkant van de stad en daarom werd de storing dan steeds verholpen bij motorhuis Safe. Niet mijn beste ervaring zullen we maar zeggen.

Na zo een twintigduizend kilometer was ik er helemaal klaar mee en wilde ik een betrouwbaardere motor.

Op zekere dag reed ik langs bij Houtrust in den Haag en zag de, net uitgekomen, rode, R1100RS staan. Hij werd net uitgepakt in de showroom als het ware. Ze hadden een stapel posters over en ik mocht er een mee nemen. De R1100RS in vol ornaat. De poster hing ik op in mijn werkkamer, achter de clientele, zodat ik er de hele dag naar kon kijken. Dat heb ik een jaar volgehouden en toen ben ik naar Houtrust gereden en heb ik hem gekocht. De R1100RS was fantastisch, de nieuwe boxer. De motor was daarbij uitgerust met een Corbin zadel, voor en achter. Dat achterzadel kon je dichtklappen en dan was het net een mono, klapte je het open, dan had de passagier een fijne ruggesteun. Het is de motor die ik het langst bezeten heb, want ik ruilde hem pas na 8 jaar weer in.

De afgelopen maand werd mijn oudste dochter veertig en moest ik foto’s aanleveren voor het album dat vrienden van haar aan het maken zijn. Zo kwam ik deze foto tegen van Wouter naast de rode R1100RS. De foto is ergens op een parkeerplaats in Duitsland gemaakt. Het was mijn eerste lang weekend op de motor en Wouter ging mee. Ik had inmiddels een ander pak gekocht, dus Wouter heeft mijn jas aan, die zoals je ziet iets te groot was.

Het was de tijd voor de GPS, dus we navigeerden op de kaart naar Rheinland Pfalz waar ik een hotel had geboekt en van daaruit reden we dagtochten.

Op dag twee maakte ik een navigatiefoutje en nam een weggetje te vroeg. Dat bleek ongelooflijk steil te zijn en in de eerste bocht was het spiegelglad. Het voorwiel gleed weg, de motor draaide 180º om en pa en Wouter lagen er naast. Er was geen schade, maar het was mijn eerste val partijtje en Wouter was behoorlijk onder de indruk. Ik sprak er met hem over en het stond nu na bijna dertig jaar nog goed in zijn geheugen gegrift.

Als ik het kenteken op zoek op de bekende sites, heeft de motor tot 2016 in Nederland rond gereden en is toen geëxporteerd. Het is dus niet meer na te gaan wat er van is geworden nadien.

🏍️🏍️🏍️

Wil je alle verhalen van Hans den Ouden lezen?

Klik dan op zijn naamtag hieronder, of op: //ikzoekeenmotor.nl/tag/hans-den-ouden/