Tag archieven: motorverhalen

Coos op Reis: dit gaat écht gebeuren!

Gisteren stelden wij Coos van der Spek aan jullie voor. Vandaag zijn eerste verhaal in de serie: Coos op Reis: We publiceren dit graag zoals Coos het aan het begin van zijn pensionering schreef, de reis is dus al gemaakt, wij kijken mee in de film van Coos.

Een droom wordt werkelijkheid.

Ik ga binnenkort een paar maanden met mijn motor door Europa trekken. Tentje mee. In mijn eentje. Ja, ik weet het… Mijn motormaten noemen mij nu al Remi, vertellen dat ik een egoïst ben, zijn kwaad en wensen mij veel lekke banden. En tóch ga ik héérlijk in mijn eentje. Géén overleg, géén discussie, géén ergernissen, géén verantwoordelijkheden. Vrijheid!

Eind februari vertrek ik. Ergens eind mei ben ik terug. Óf eerder als ik heimwee krijg…

Omdat het in februari in Frankrijk voor mij nog niet warm genoeg is en ik daarom tóch alleen maar snelweg zou rijden, laat ik mijn motor vanaf Klundert met de vrachtauto naar Barcelona rijden. Nord-Cargo rijdt dagelijks o.a. naar Barcelona, Malaga etc.

Ik heb vandaag daar de manager gesproken en goede afspraken gemaakt. En ik heb in Klundert gezien hoe alles werkt. Ik rijd straks zelf mijn motor op een ijzeren rek en ben er bij als ze hem vastzetten. Het rek wordt met een vorkheftruck in de vrachtauto geplaatst. Mijn zijkoffers, tassen, motorkleding, laarzen en helm reizen op een aparte pallet mee.

Na ontvangst van de motor in Klundert brengt de manager mij naar station Zevenbergen. Vandaar kan ik in mijn gewone kleding met de trein naar huis. Een dag later vlieg ik in datzelfde kloffie naar mijn hotel in Barcelona en … wandel ik ‘s avonds over de Ramblas. Ik denk zo maar dat ik daar tapas eet en een San Miguel drink. Wellicht twee..

Twee dagen later pikt een medewerker van Nord Cargo mij bij het hotel in Barcelona op. Hij brengt mij 25 km verderop, naar de plek waar mijn motor veilig binnen staat. Dáár trek ik mijn motorspullen aan, start de motor en dender met een heerlijk lente-temperatuurtje richting het zuiden. Dat is het eerste deel van het plan. En dan volgt het vervolg…

Zo’n 600 km richting Gibraltar, bij Murcia, heb ik inmiddels voor een week een appartement gehuurd. Een mooie uitvalbasis voor wat tripjes de bergen in én op loopafstand van eettentjes, het centrum én… het strand!

Via Zuid-Spanje zal ik naar Portugal rijden. Dan via de westkust terug naar Noord-Spanje, Zuid-Frankrijk, Italië en Zuid-Italië. Afhankelijk van het weer én het tijdstip én of het daar veilig is, kom ik óf via Italië weer richting huis óf vaar ik eerst over naar Griekenland.

Inmiddels ben ik aan het genieten van de voorbereidingen: heb ik in Moerkapelle de bovenzijde van mijn koffers tegen onnodig beschadigen beschermd, in Zoetermeer extra bagagetassen voor óp mijn drie koffers plus bevestigingsmaterialen gekocht, in Woerden een stoeltje en een gasbrander en in Gouda een pannetje, bord en bestek en een plastic wijnglas aangeschaft, in Amsterdam een speciale laptop voor mijn routes kado gekregen etc etc.

Kortom! Ik ben er bijna klaar voor… Hééé, hoe klinkt dat? Als een plan? Een goed plan?

Coos op Reis: Drie maanden met de motor door Zuid-Europa

Ikzoekeenmotor.nl stelt je graag voor aan een nieuwe motorreis-verhalenverteller: Coos van der Spek. We gaan nog heel wat verhalen van hem lezen. We publiceren dit zoals Coos het aan het begin van zijn pensioen schreef, de motorreis is dus al gemaakt, wij kijken mee in de film van Coos:

Coos van der Spek (1952) droomde op de Middelbare School op 14-jarige leeftijd al van brommers. Na zijn bromfietsperiode haalde hij direct in 1970 op 18-jarige leeftijd zijn motorrijbewijs in Rotterdam. Overigens in vijf lessen á negen gulden per uur. Vervolgens keerde hij zijn spaarvarken om en schafte een spiksplinternieuwe Honda CB250 aan. Daarmee stak hij voor het eerst van zijn leven de grens over en ging met zijn huidige vrouw met een tentje op vakantie naar Zwitserland. Vele motorreizen en avonturen volgden. En zó begon het motorleven van Coos….

Coos startte in 1969 zijn arbeidzame leven als shiftleader-operator in de ICT. Na een paar jaar avondstudie klom Coos snel via analist-programmeur op naar ontwerper en projectmanager. Aanvullende avondstudies zorgden ervoor dat hij het grootste deel van zijn vijftigjarige (!) carrière als manager leiding mocht geven aan grote ICT-afdelingen en interessante omvangrijke en complexe ICT-projecten. Coos werkte bij bedrijven als Melkunie, ISS en DAS Rechtsbijstand.

Kort na zijn pensionering liet Coos een oude droom in vervulling gaan. Hij startte zijn drie maanden durende avontuurlijke motorreis door Zuid-Europa.

In de komende maanden zal hij regelmatig op zijn eigen en kenmerkende wijze ‘een luchtig verslag’ over zijn avonturen schrijven. We kijken nu al uit naar zijn verhalen.

Coos (1952) is getrouwd met Janny (1951). Zij wonen sedert 1990 in Linschoten, een dorpje onder de rook van Utrecht. Zij hebben een dochter Danielle (1978).

Tip van de redactie: als je onderaan de artikelen op de “tag” Coos van der Spek” klikt, of links op deze banner, dan kom je straks vanzelf in zijn serie van verhalen. We starten vandaag… 

Passie, verhalen, tranen, en een ronkend 2020

Beste lezers van ikzoekeenmotor.nl. Namens de redactie wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie enthousiasme bij de start van onze website. We zijn 1 maart begonnen en het blijkt dat we een groep motorrijders en fans precies hebben gegeven wat ze zochten.

We bruisen van de ideeën.

We hebben het hier niet te veel over de techniek of specificaties. Veel meer willen we verhalen delen van mensen. Wat motor rijden met mensen doet. De passie voor motoren verbindt mensen. Als ik (redactie, John) ergens stop met mijn oude BMW R80R stoppen er mensen. Een paar maanden terug nam ik een afslag bij een benzine station en zag in mijn spiegels dat een politie auto mij volgde. Toen ik mijn helm af zette, zag ik een lachende agent naar me toe komen. Het bleek dat hij zelf jaren professioneel op een R80R had gereden en hij wilde de machine gewoon even bewonderen. Mooie gesprekken worden dan geboren.

Mooie verhalen. Tot tranen geroerd.

Bij een frietkraam in Zeeland op de Grevelingen ontmoet ik een fijne kerel op een oude Harley. Er ontstond een gesprek over zijn leven, zijn echtscheiding en zijn doodzieke dochter.

Twee grote kerels die huilend aan een bak friet zitten. Elkaar voor het eerst ontmoeten en na een half uur alle zielenroerselen delen.

Niet alleen onderweg op de motor maar ook op de digitale wegen ontmoet ik door mijn passie voor motoren mooie mensen. Mooie verhalen. Mensen die mij vertellen over ‘schuurvondsten’ en al drie jaar sleutelen aan een hele oude machine. Motorliefhebbers die op hun tweewielers in de zomer heel Europa rond reizen. De motor is een vervoermiddel wat iets bijzonders doet met een mens. Ik las laatst een spreuk als ‘4 wheels move the body, 2 wheels move the soul’. Ik geloof werkelijk dat het zo is. Ik had het vroeger al rijdend met mijn Zundapp over de boerenweggetjes en nu, op mijn BMW voelt het soms alsof ik op een zweefvliegtuig door het landschap schuif. Heerlijk.

‘Jeetje, wat is het toch een fijne machine.’

Als ik na een drukke dag, op een zomeravond nog even een uurtje of anderhalf ga rijden, lijkt het alsof ik een dag aan het strand ben geweest. Mijn BMW luistert naar me onderweg, en (ja, ik weet het, ik spoor natuurlijk niet helemaal) maar ik betrap me erop dat ik ‘haar’ bij een stoplicht even op de tank klop. Als ik dan thuis parkeer en binnenkom hoort mijn vrouw altijd de zelfde woorden: “Jeetje, wat is het toch een fijne machine”.

Ruud Groeneveld leeft elke dag tussen motoren en motorsport

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Ruud Groeneveld, geboren in Amsterdam, gewoond in Hilversum, Utrecht, Almere en nu Apeldoorn.

op de foto de 18 jarige zoon van Ruud tijdens een wedstrijd in de ONK supercup 1000. De appel valt niet ver van de boom….

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?
Was een rode Peugeot 103 , wat een kanon was dat.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
Was in 1978 een CZ 250, donker en lichtgroen, een soort Jawa.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik rij altijd, momenteel rij ik niet veel meer.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Energica Eva Esse9 of ik bouw zelf een motorfiets.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Ik herinner mij veel mooie ritten, maar de mooiste waren eigenlijk altijd op een circuit ergens in Europa, en Assen natuurlijk.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Een dagje Laguna Seca, de corkscrew bedwingen.

Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee geen idee wat ik nu zou willen kopen, misschien een Z1300, XJR1300, GSX1400, of een Energica.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Een lifestyle, mijn huidige werk, mijn race carrière en nu de race carrière van mijn zoon.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Tijdens mijn wegrace carrière is mijn belangstelling voor op straat rijden behoorlijk beperkt, ik ben KNMV motorsporttrainer en ben tot 2016 instructeur geweest bij het CRT. Mijn leven staat elke dag in het teken van motoren en motorsport, ondanks dat ik in december 60 jaar ga worden, als alles meezit.