Tag archieven: Redactie John

Lange schaduwen

In de avond motorrijden.

Motorritten in de avond, wat kan ik er van genieten. Wel zorgen dat je tijdens het vertrek niet richting het westen rijdt, om zo min mogelijk last te hebben van de ondergaande zon. Gewoon de andere kant op vertrekken, een cirkel route maken en pas terug rijden als de zon net onder is. Ik geniet dan van de lange schaduwen langs de weg.

De foto’s in dit artikel betreffen een BMW R80R uit 1993.

In de vroege avonden, als het nog niet donker is, is het heerlijk rijden. Niet te druk op de buitenwegen. Na een lekkere dag hard werken kun je even alles vergeten en laten waaien. Want als je motorrijdt, ben je gefocust op de weg en je omgeving. Scherp op de rest van het verkeer. Je moet er rekening mee houden dat ze je niet allemaal zien vanuit hun blikken koektrommeltjes. Zeker als ze tijdens het rijden op hun telefoon zitten te koekeloeren en van lieverlee, zonder dat ze het zelf merken, hun weghelft verlaten. Als motorrijder ben je kwetsbaar en min of meer je eigen kreukelzone dus moet je scherp blijven. Ook op fietsers zonder licht…

Sowieso moet je afstand houden van auto’s, zeker op onbekende wegen. Voor je het weet wordt je gelanceerd door zo een rubberen of betonnen verkeersdrempel, die ze als vierkant blok op de weg hebben gemaakt, zodat de (bredere) auto’s er precies overheen kunnen razen op snelheid. Zit je dan te kort op zo een auto, dan is het schrikken en maak je rare sprongen.

Ook moet je als het echt gaat schemeren op de buitenaf weggetjes wat kalmer rijden, rekening houden met die rare steentjes die zich verzamelen bij t-splitsingen en kruisingen.

Athos Air 2, REV’IT

Enfin, letten op waar je rijdt, en gezien worden.

Heb je donkere motorkleding?
Dan kan een wat extra reflecterend vest niet onverstandig zijn. Kijk eens op deze link naar reflectievesten of klik even op de foto  hiernaast.

Maar heb je dit alles goed overwogen, dan is het vooral genieten. In september maakte ik in de avonden diverse ritten. Er hing al wat herfstlucht tussen de bossen. Over de weilanden ontstaat bij vochtig weer een prachtige nevel en de verlichting van je motor zorgt voor een mooi schouwspel.

Na zo een rit besef ik dat de motor de beste psycholoog is die er bestaat. De uur-prijs rekenen we maar niet uit. Een mens moet wat.

Redactie: John

Mijn SHOEI motorhelm gekocht bij Motorkledingstore

Ineens was ik klaar met mijn vorige motorhelm. Niet dat hij slecht was, maar, om eerlijk te zijn, had ik een jaar of 3 terug mijn Shark Systeem helm, Evo One 2, iets te snel gekocht. Ik kwam er achter dat wanneer ik er een uurtje mee reed ik een druk ging voelen op mijn voorhoofd. Een helm moet gewoon passen bij jouw hoofd. Mijn allereerste motorhelm was een dichte integraalhelm van Shark, 4 jaar mee gereden, perfecte helm. Omdat ik niet echt een snelweg rijder ben, kocht ik daarna de systeemhelm, en deze tweede Shark gebruikte ik vooral in de open stand. Het was een knalgele helm; ik ben er nog steeds van overtuigd dat je als motorrijder best op mag vallen, ook al zul je zelf door je rijgedrag vooral voor je veiligheid moeten zorgen. Was het echt koud en ging ik de snelweg op, en reed ik in de ‘dichte stand’, dan bleek het een luidruchtige helm te zijn. De wind had dan net iets meer ruimte ergens waar hij scharniert en de oordoppen die ik altijd draag, bleken toen helemaal noodzakelijk.

Het was augustus vorig jaar dat ik bij mijn favoriete MotorkledingStore in Breda naar binnen liep om een nieuwe motorhelm aan te schaffen. We hadden in de besloten groep Passievoormotoren, met inmiddels 3800 leden, een onderzoekje gedaan naar motorhelmen die de motorrijders droegen. Het percentage en de meningen over een SHOEI motorhelm waren zeer positief.

Ik wist voor welk merk motorhelm ik zou gaan… Mijn wensen had ik duidelijk. Het moest uiteraard een veilige helm zijn, en toch een open jethelm. Als je wat astmatisch bent dan is hoesten in het kinstuk van je helm geen pretje. Het vizier moest handig te bedienen zijn, en ik wilde een stille helm.

De verkopers bij MotorkledingStore weten waarover ze praten. De meesten rijden zelf motor, ze zijn goed opgeleid en ze stellen de juiste vragen. Zonder dat ik aan de jongeman iets van een merk motorhelm benoemde kwamen we bij SHOEI uit. Hij vertelde mij over het Personal Fitting Systeem, wat er voor zorgt dat de helm geheel op maat van jouw hoofd wordt gemaakt. Het advies was om na de eerste maatbepaling eerst een aantal weken te rijden met de helm en om dan pas terug te komen om hem exact op maat te maken. Zo geschiedde.

Ik kocht deze SHOEI J-Cruise2 motorhelm dus in het najaar vorig jaar en heb express ook de wintermaanden gewacht met dit te beschrijven, om te kijken hoe de helm mij ging bevallen. Bij alle weersomstandigheden heb ik er mee gereden en ik moet zeggen dat het een super fijne motorhelm is. Wat mij vooral goed bevalt is het lichte gewicht van de helm. De perfecte pasvorm zorgt ervoor dat hij super stil is. Het vizier is handig te bedienen. Het zonnevizier werkt soepel en geeft een goed zicht. Enfin, ik ben fan.

Zeg ik daarmee dat SHOEI de beste helm is? Eh nee, ik denk dat de keuze van een motorhelm heel erg persoonlijk is. Deze hangt af van wat je er mee gaat doen, en wat voor soort hoofd je hebt. Wat ik wel geweldig vond is de manier waarop je bij MotorkledingStore geadviseerd wordt. Ze luisteren goed, dringen je niets op, en zijn eerlijk in hun advies. Als geen ander beseffen ze namelijk dat je veel meer nodig hebt dan alleen die helm.

MotorkledingStore heeft momenteel vier vestigingen, in Breda, Eindhoven, Vianen en Capelle aan de IJssel. Een vijfde vestiging komt eraan.

Verre motorreizen?

Onze website is de afgelopen jaren steeds bekender geworden door de prachtige verhalen van enkele motorreizigers. We hebben een paar trouwe schrijvers die de mooiste motorreizen hebben gemaakt.

Voor de Gevangenpoort in Bergen op Zoom

Er zijn prachtige reizen beschreven, door Europa, de Balkan, maar ook in India, Nepal, Amerika, Alaska, enfin, we kunnen de hele wereld wel opnoemen. We volgen YouTube vloggers als Itchy Boots tijdens haar enorme motorreis van het Zuiden van Zuid-Amerika naar het noorden van Alaska. Prachtig.

Ergens in Zeeland, we zijn vergeten waar…

Het heeft er ook voor gezorgd dat we ook lezers hebben die niets met motorfietsen hebben, maar alles met reizen. Onze site gaat de hele wereld over en aan onze statistieken zien we dat we door Nederlandstaligen worden gelezen in allerlei landen. De motor brengt vrijheid, je komt het in alle artikelen telkens weer tegen.

Op de Markt in Bergen op Zoom

Maar, moet je dan ook echt ver reizen om dat vrije gevoel te pakken? Hoe mooi is ons eigen landje? Zelf rij ik (redactie, John) regelmatig zo maar een rondje in de regio. Van een uurtje tot een middag of een avond. Een bezoek aan vrienden in Breda, waar dan wel het wiel er even uit moest. Of we genieten van zomaar doelloos links en rechts.

Bij vrienden voor de deur in Breda, waar de ANWB in actie kwam, zie link in tekst hierboven.

Soms is het 50 kilometer even uitwaaien en een andere keer wordt het een trip van 200 kilometer. Vanuit West-Brabant zit je zo in Zeeland en Zuid-Holland. In dit artikel zomaar wat foto’s om te laten zien hoe mooi onze eigen regio is.

Stampersgat

We houden van foto’s met lange schaduwen. Avondjes toeren, enfin, kijk maar mee. Geluk zit in kleine dingen en ver hoef je niet te zoeken.

Met Dave onderweg op het eiland Tholen

Twee keer mazzel op de motor

“Gisterenavond had ik zin om even een uurtje uit te waaien. Een rondje toeren op de oude BMW R80R over de dorpen ten westen van Roosendaal. Dat was een fijn ritje. Toch ging ik twee maal “bijna onderuit”.

Deze route is getrackt met de REVER app.

Op een landweggetje (op de Boonhil onder Steenbergen) reed ik door een lange bocht ongeveer 50 km/uur. Ineens ging de achterkant van de motor wat glijden. Meteen wat gas terug en goed gestuurd. Gelukkig bleef ik op de weg. Daarna ben ik omgedraaid en even terug gaan kijken. Wat bleek, er lag er in ‘t midden een streep met kleine steentjes. Altijd link….

Even iets verder richting Halsteren besloot ineens een dikke houtduif uit de berm op te stijgen. Kom ik er aan, hooguit 60 km/uur. Heb ik de duif net aangetikt met de ruit en tevens iets geremd. Het beestje kwam met de schrik vrij. Goed afgelopen voor zowel de duif als mijzelf.

Een avondritje is ontspannend. Maar let op, hoe rustig het ook is….  We moeten scherp blijven!”.

Tekst: John.

 

Zingen in mijn motorhelm

Zaterdagmiddag. November. Boodschappen gedaan en het was een uurtje of twee in de middag. Droog herfstweer, het zal 10 graden zijn geweest. Afgelopen 2 weken kwam er net telkens iets tussen waardoor ik niet op de motor was gestapt. En dan jeukt het. ‘Voor hetzelfde geld staat het over een paar weken te sneeuwen en te ijzelen, nu kan het nog’ zei ik tegen mijn vrouw. Ze was het met me eens.

Snel even de wintervoering in mijn Macna-motorjas geritst, en de BMW buiten gezet. Gewoon even uitwaaien. Vanuit Roosendaal binnendoor over Kruisland, een heerlijke weg met prachtige bochten om sierlijk door te zwieren. Naar Steenbergen. Over die dijkjes toeren, het is zo heerlijk. Dan vraag ik me wel eens af of medeweggebruikers mij horen zingen, in mijn helm. Toch best frisjes, bedacht ik me onderweg, dus de route naar Bruinisse liet ik rechts liggen. Binnendoor over Halsteren naar Bergen op Zoom. Daar had ik nog steeds een te maken plaatje in gedachten. Mijn oude machine voor het prachtige Stadhuis op de Grote Markt. Stapvoets door een stukje wandelgebied, het is een puzzeltje om er te komen, maar met de motor kom je vanzelf overal. En ja, zie de foto, een plaatje toch?

Daarna, toen ik uit het centrum vertrok moest ik stoppen achter een verhuisauto en stond ik naast een prachtige splinternieuwe BMW 850 GS. Alle motortechniek van de afgelopen dertig jaar, die in mijn oude R80R was gestopt, is doorontwikkeld in deze nieuwe machine. Motorrijders naast elkaar, en ook nog eens op hetzelfde merk, het schept een band. We maakten een praatje en even later stonden we samen langs de weg elkaars motoren te bewonderen. Want ja, BMW blijft BMW. Op de nieuwe machine zitten snufjes die ze ten tijde van de productie van mijn oude boxer motor nog voor onmogelijk hielden.

Prachtig om te zien hoe een jonge kerel van 22 alles voor zijn passie over heeft. Hij gebruikt de BMW ook voor woon-werkverkeer. Misschien lezen we binnenkort een interview met hem.

Daarna opgestapt en lekker binnendoor terug naar Roosendaal. De route had ik getrackt en opgeslagen in de Rever App. Nog even volgetankt. Het bleek dat hij de afgelopen 200 km dik 1 op 16 had gereden, voor de oude machine best mooi. Het ritje van vanmiddag duurde dik 2 uur en alles bij elkaar 57 kilometer uitgewaaid. Zo lekker. De kop even leeg en het gevoel alsof je een weekend aan zee bent geweest.

Bij thuiskomst hoorde mijn vrouw mij zeggen: “Wat is het toch een fijne machine!” Net als na de vorige rit dus.

Geniet van het leven mensen, maak er een mooie rit van!
Groet, John