Agenda, motorevent: Megatour de France. Datum: 24–25 juli 2021. Locatie: Houthulst, West-Vlaanderen, België. Het gaat hier om een motorrit van 300 km door Noord-Frankrijk op GPS/Roadbook. Meer info vind je via www.mtcvrijbos.be. Bron: //www.motoren-toerisme.be/kalender/megatour-de-france-2021
Voor de Royal Enfield rijders onder ons, hier een leuk filmpje over een aantal mogelijke modificaties op de Interceptor 650. Oogstrelend en praktisch. Fijn YouTube kanaal om te volgen ook.
Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Ik ben Henry ten Dam, 54 jaar jong, geboren in Almelo waar ik ook woon, maar ik heb mijn grootste deel van mijn leven in Wierden doorgebracht. Altijd opgegroeid tussen de motorfietsen.
Mijn vader had een conserven bedrijf en een motorsport team genaamd ‘Wilddam’. Hij sponsorde enkele motorrijders waaronder de Zuid Afrikaanse GP winnaar (Imola 1973 350cc) Alan North, maar ook Gerard v/d Wal, Klaas Hernamdt, Guus ten Tije, Peter Looijestein en nog een paar coureurs.
Verder verzamel ik motorfiets lectuur, zowel boeken als tijdschriften.
Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?
Ja, ik ben ooit begonnen op een hele jonge leeftijd met motorcrossen maar toen ik 16 werd moest er een bromfiets komen, een Kreidler RMC-S. Deze werd een paar maand later total loss gereden door een vriend van me. Omdat Kreidler ondertussen failliet was kwam er een nieuwe Honda MTX. Ik handelde en repareerde ook graag in bromfietsen en heb zo’n beetje alle bromfietsen uit mijn tijd wel gehad. Dus Zundapp’s, Yamaha’s, Puch etc. waren mij ook niet vreemd.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
Ik kreeg van mijn ouders mijn eerste minicrosser op zeer jonge leeftijd. Deze werd door de jaren heen opgevolgd door een Moto Villa en Kawasaki crossers. Mijn eerste wegmotor was een Honda CX 500E Sports. Een fijne maar onderschatte motorfiets met cardan. Daarna volgde o.a. een GSX-550EF, GT750, GPz750, GPz 900R, 2x ZZR1100, 2x Transalp, Venture Royal, FJ1200, VX 800, BMW R1200RT, CBX750F2, ZX-12R, ZZR 1400, Versys-X.
Ben jij een “mooi weer-rijder” of een “door-rijder”?
Tegenwoordig ben ik een mooi weer-rijder maar als er geen zout ligt en het is een beetje droog pak ik gerust de motor voor een ritje. Zelfs als het vriest. Kou vind ik niet zo erg maar harde regen en gladheid hou ik niet zo van. Vroeger toen ik alleen nog maar een motorrijbewijs had reed ik ook door in de winter, ik had geen keus dus moest ik als er sneeuw en ijzel lag toch op de motor naar mijn werk.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Honda NR500 of NR750. Dat ding met die ovale cilinders. Niet omdat ik hem zo mooi vind maar omdat er iemand op het idee is gekomen om zo de maximaal viercilinder regels te omzeilen bij motorraces. Eigenlijk zeg ik het verkeerd want het was natuurlijk gewoon een echte viercilinder maar wel één waar heel goed over nagedacht is.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Daar kan ik echt geen antwoord op geven. Veel ritten die ik maak vind ik leuk. Zelfs van hele korte ritjes kan ik genieten. Ik woon vlakbij de Duitse grens dus daar rij ik ook met enige regelmaat. Maar korte ritten, alleen of met wat goede vrienden door de Achterhoek, Drenthe of Twente blijven ook leuk. Eigenlijk heeft Nederland nog heel veel mooie plekjes waar veel mensen nog geen weet van hebben. Een ijsje eten met een goede motorvriendin enkele dorpen verderop en lekker binnendoor ‘kachelen’ kan mijn dag al goed maken…
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Op het moment ligt het motorrijden voor mij op een laag pitje in verband met wat operaties die ik heb moeten ondergaan aan mijn beide benen. Er zijn wat complicaties maar hopelijk zijn deze snel genezen. Een ritje Noordpool lijkt me wel een keer leuk om te doen.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik heb vorig jaar een nieuwe Kawasaki Versys-X naast mijn BMW R1200RT gekocht en voorlopig laat ik het zo. Maar je weet nooit.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Nu ik erover nadenk is het een grappige vraag. Ik kan eigenlijk niet vertellen wat het heeft gebracht omdat ik geen leven heb gehad zonder motorfietsen. Voor mij was het altijd al zo.
In ieder geval bracht het mij veel motorfietsvrienden!
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Ik vind het jammer dat er vaak onderscheid gemaakt word tussen soorten motorrijders. Elke motorrijder heeft zijn eigen manier om van motorfietsen te genieten en laten we dat vooral respecteren.
“Make the ride of your life!”
(Het vervolg in de serie Coos op Reis, aflevering 51)
Het is half april. En prachtig weer. Het is strakblauw. Het is om 08:30 uur al 21 graden. Dit wordt een warme dag. Ik veeg het huis, schraap mijn zooitje bij elkaar en pak alles op mijn motorfiets. Das elke keer een uurtje werk. En ik verstop een eierdopje achter een beker. Beetje paniek zaaien. Vanwege die code en dat hek. Haha. Nee, hoor.
Ik verwijder maar gelijk in de caravan de goretex-voeringen uit mijn motorpak. Het maakt van mijn pak bijna een doorwaaipak. Als het erg warm wordt, dan kan ik op mijn borst nog twee grote ramen openzetten en de mouwen nog helemaal openritsen. Verder trek ik een dunne nekkraag aan, dunne sokken, een hightech hardloophempie en mijn Rukka doorwaaihandschoenen. Ik ben er klaar voor. Burn baby, burn!
Een extra probleem is wel dat ik de kleren, die ik bij kou en regen droeg, nu ergens moet zien op te bergen. In mijn koffers heb ik geen plek en mijn tassen zitten vol. De extra aangeschafte waterdichte zak lost echter alles op. Hij zit met twee rete slimme bandjes op mijn topkoffer. Die zak weegt niks, zorgt voor een extra zee van ruimte en alle spullen zijn snel bereikbaar. Wérelds!
Ik controleer of alle koffers goed gesloten zijn, de bagage stevig vastzit, de rits van mijn tanktas dicht is, doe mijn oordopjes in, zet mijn helm op en vertrek. Vroemmmm! Heerlijk!
Ik ontbijt twee dorpen verder bij een bakker. Ontbijt! staat er in het Frans met grote letters en een uitroepteken op een bord. Stokbrood en verse croissants en vruchtenprut uit blik en hete koffie.
Wees eerlijk, als je nou met een heel groot bord je voorbijgangers naar binnen lokt voor een ontbijt, hoe groot is de kans dan dat ze bij je komen ontbijten? Is die kans klein, gemiddeld of groot? Nou, ik zal je helpen: héél groot, want ik was daar zeker niet de enige. We stonden in de rij.
Potver, is het dan héél veel moeite om de boter op kamertemperatuur te serveren? Nondeju. Ze komt zó uit de vriezer. Hakken moet ik. Er is tegenwoordig ook bijna geen goed horecapersoneel meer, jôh. Ze hebben alleen maar geen zin om bij de Blokker of McDonalds te werken.
Whoehaa. Het is net 10:30 uur en ik heb het eerste deel van mijn reisverslag al klaar. Gewoon ff zeiken over iets. Lukt altijd. Lekker, man.
Ik wil heel graag de kustweg bij Nice en Monaco af. Die is prachtig. En ook retedruk. Maar als ik nou net doe alsof het niet druk is, dan is er verder geen enkele belemmering. Toch? Ik neem de kustweg.
En hij is prachtig! Ik kijk echt mijn ogen uit. De luxe, weelde en rijkdom die huizen, tuinen en opritten uitstralen. En steeds dat magnifieke uitzicht over het eindeloze azuurblauwe water. En afwisselend schitterende rotspartijen. En die prachtige gebouwen en luxe hotels onderweg en in Nice. Helemaal super. Ondertussen is het 25 graden.
Monaco slaat alles. Twintig jaar geleden dacht ik al dat het daar helemaal was volgebouwd, maar de kranen draaien nog steeds volop. Ze hebben nog wat meters gevonden om te bebouwen. Niet normaal. De kustweg is daar nog mooier en daar zijn ze helemaal immens rijk.
Voor autoliefhebbers is het hier zeker een walhalla. Al je dromen gaan hier in vervulling. Als ik eens goed naar zo’n auto kijk, dan ontdek ik dat MC van MC Zegveld helemaal niet voor MotorClub staat. Het betekent héél wat anders..
Jôh, ik wilde het persé zien en ervaren. Maar nu heb ik het gezien en nu mag ik dus ook ff zeiken over de drukte. Echt niet normaal. Er is geen doorkomen aan. Ik doe twéé uur over een traject van 38 kilometer. Het is geen doen. En dan kon ik er met de motor nog vaak langs.
Bij Ponte San Ludovico wip ik de grens over en rijd Italië binnen. Aan de grens tref ik een overmacht aan militairen. Ik rijd zelfs tussen twee zwaarbewapende mannen door. Ik steek zittend op mijn kasteel 50 cm boven die kleine Italiaantjes uit. Haha. Vroemmmm, op weg naar Ventimiglia!
De kustweg blijft prachtig. Maar de stadjes zijn een ramp om door te komen. Bij Alassio is het 30 graden. Maar het gaat verder wel goed. Ik heb mijn helm lekker open, maar snuif natuurlijk een paar pond stuifmeel van die KUT-bomen naar binnen. Dat moet ik vanavond bezuren.
Vlak bij Genua vind ik een hutje. Simpel. Verder niks. Geen verwarming, maar dat is niet nodig. Het is warm zat. En geen keukenspullen. En die heb ik ook niet nodig. Ach, wat maakt het uit.
Op advies van de campingboer wandel ik door een park langs de resten van een oude Romeinse villa naar beneden, naar de kust. Hij heeft mij het adres van zijn favoriete restaurant gegeven waar eigenlijk geen toeristen komen. Prachtige, orsinele Italiaanse tent. Ik eet een pizza voor 6 euro. Aan de Cote d’Azur kost zoiets gewoon 18 euro.
Mooie dag. Ik wil persé niet elke dag rijden, maar de rijdagen blijven altijd het mooist.
Ik kijk wel wat ik morgen doe. Ik weet het nu nog niet.
MICHEL VAIILLANT
Uit een zijstraat komt met veel kabaal een wel heel aparte auto. Hij kan zo van Michel Vaillant, mijn stripheld van de Franse tekenaar Jean Graton, uit Kuifje zijn. De carrosserie van de auto ligt heel laag boven de grond. Hij heeft een soort cockpit voor de piloot, een grote vleugel achterop en is in giftige kleuren van spiegelend materiaal gewrapt. Wat een auto! Niet normaal.
Mijn collega’s beschuldigden mij er vroeger nog wel eens van dat ik een tienerbrein heb. Op dit soort momenten denk ik dat ze gelijk hebben, hoor.
Heb ik een foto voor jou? Wat denk je? Is de paus…?
Ik rij kilometerslang achter de auto en zie dat voorbijgangers blijven staan, naar de auto omkijken of naar hun telefoon grijpen.
Mijn momentje-van-de-dag komt als de bolide in een bocht met bulderend lawaai twee streepjes gas geeft, we vervolgens samen aan de overkant een Rolls Royce cabrio én een Bentley tegenkomen en ik rechts in de diepte twee cruiseschepen van 15 verdiepingen zie liggen. Wôw! Hier zijn ze compleet gek, denk ik.
In Monte Carlo is het 28 graden. Die temperatuur hoort gewoon bij de waanzin hier.
We kunnen reviews uitschrijven, maar natuurlijk blijft het leuk om YouTube filmpjes te kijken. De redactie van ikzoekeenmotor.nl is geabonneerd op diverse YouTube kanalen en uit de filmpjes die langskomen maken wij een selectie, die we hier posten. Vandaag de Suzuki V-Strom via Big Rock Media. Let op, als we filmpjes uit het buitenland publiceren kunnen bepaalde opties en modellen in Nederland soms net even anders zijn.