Categorie archieven: Ikzoekeenmotor.nl

Coos op Reis: ROLTRAP NAAR DE HEMEL

Vanaf 10:00 uur is het droog. De zon schijnt en het is half bewolkt. Super!
Mijn handschoenen en Daytona-laarzen zijn nog zeiknat van gisteren. Mijn laarzen trouwens óók aan de binnenkant… Ik kreeg de peperdure laarzen als verjaardagskado toen ik 60 werd. Inmiddels ben ik héél wat jaren verder. Dus als iemand Janny-zonder-Facebook tegenkomt….

(In onze serie “Coos op Reis” vervolgen we met het 21e motorreis verslag van Coos van der Spek. We zitten inmiddels in Portugal…. )

Ik ga eerst even vrienden worden met de buren in de caravan van de overkant. Dan is namelijk de kans erg groot dat ze op mijn motorfiets passen als ik hier niet ben… Het is een Duits echtpaar uit Tangermünde aan de Elbe. Dat ligt ten oosten van Hannover. Ze zijn rond de 80 jaar oud en ze huren van september tot april hun caravan. Voor een prikkie trouwens. Waarom blijven we in de winter in Nederland?

Buurman zit in het zonnetje een gruwelijk dikke Cubaanse Cohiba Siglo sigaar van zéker 20 euro te roken. Hij heeft wel een petje op. Want de zon is immers slecht voor zijn gezondheid…

Buurman vindt mijn Duitse motorfiets prachtig. Tja, wie niet?

Zijn vrouw toont foto’s van een grote overstroming in Albufeira in 2015. Indrukwekkend. Zelfs de roltrap naar het strand stond deels onderwater, vertelt ze sensationeel. Roltrap naar het strand? Ik neem mij gelijk voor om die roltrap op te zoeken. Ik mijmer er al over. Dat is nou nog eens klantgericht denken: een roltrap naar het strand voor je rijke bejaarde toeristen. En ‘m dan maar één kant op laten draaien. Dan blijven ze extra lang op het terras zitten en daar hun dure drankjes
drinken. Iedereen blij.

Als buurman voor de vierde keer mijn motor gaat bewonderen, fluistert zijn vrouw dat hij aan het dementeren is. Dat had ik al van zijn vertelsels begrepen trouwens. Ik heb helaas ervaring met bejaarde dementerenden. Wat zal Janny allemaal over mij fluisteren, nu ik zo lang van huis ben, flitst er door mijn hoofd…?

We hebben geen auto meer, vertelt de man weemoedig. Hij neemt gelijk even een ferme trek aan zijn sigaar en trekt de lucht tot aan zijn behaarde blote tenen zijn lichaam in. Hij heeft hem helemaal in de prak gereden, samen met nóg vijf andere geparkeerde auto’s, roept zij monter. Ze voegt er fluisterend aan toe dat het waarschijnlijk door een schwere Schlaganfall kwam én dat de verzekering gelukkig alles heeft betaald.

Nou, híj mag op míjn motor geen rondje rijden hoor, beslis ik ter plekke…

Maar ze zijn allebei heel erg aardig en vinden het verhaal van mijn motorreis maar stoer en dapper. Ik soms ook trouwens.

Ik scoor mijn ontbijt bij de supermarkt. Daar laten ze ook op een poster zien dat ik wellicht een nieuwe buurvrouw krijg. Ik denk dat ik hier nog maar een paar dagen blijf. Wellicht kan ik meedoen met hun BBQ..

Nà het ontbijt begin ik aan mijn wandelroute naar en door Albufeira.

Het is voor mij héél bijzonder om weer hier in Albufeira te zijn. Janny en Danielle en ik waren hier namelijk al in 1977. Danielle (1978) heeft daar niks van meegekregen: die zat nog in de buik van Janny.

We woonden in die tijd in Poortugaal en we reisden naar Portugal. Ik zie zó het verbaasde gezicht van de douane-meneer op het vliegveld Faro nog vóór mij.

Albufeira was toen nog een vissersdorp. Pas in de jaren tachtig is het een toeristische stad geworden. Midden in het oude Albufeira tref ik nu een soort Leidseplein aan. Gelukkig ietsje minder dan Valkenburg. Veel eettentjes, maar ook nog gezellige oude straatjes. Overdag best leuk. Hier zeker nog geen hoge torenflats. Er is ook direct toegang tot het strand. Het is prima.

Ik maak een lange wandeling langs het strand. De zware golven beuken op het zand. Het is indrukwekkend. De zon schijnt en de zee maakt veel kabaal. Ik ruik het zoute water en het schuim spat op mijn lippen. Ik ben een gelukkig mens.

Het was een mooie, relaxte dag!

Owja. Morgen vertel ik de anekdote van de vriendelijke ober van het restaurant waar ik dit verslag schrijf. Het gaat over ‘het geloof’.

ROLTRAP NAAR DE HEMEL

En dáár tref ik hem dan eindelijk aan: the moving stairway to heaven…..

In The Catch of the Day nog wat impressies van Albufeira.

in gesprek met Rob Hartog

‘We gaan dit jaar hoog inzetten’

In een uitgebreid vraaggesprek vertelt Rob Hartog over het afgelopen seizoen, maar voornamelijk over zijn keuzes, doelen en plannen voor het seizoen 2021 wanneer hij gaat rijden bij FÜSPORT – RT Motorsports by SKM – Kawasaki in de IDM Supersport 600 klasse.

Hoe kijk je terug op het seizoen 2020?

“Het was een raar seizoen. Het was vreemd om pas in augustus de eerste race te rijden en daarvoor zolang in onzekerheid te zitten. Natuurlijk geldt dat niet alleen voor de motorsport. Dat we nog een kort seizoen hadden was mooi, maar wel een andere ervaring als normaal. We hebben zes van de twaalf BSB events gereden onder hele andere omstandigheden. Er was bijvoorbeeld geen publiek, maar desondanks heb ik erg genoten van het racen in Engeland. Ik heb op een aantal spectaculaire banen kunnen rijden in een sterk deelnemersveld. Het was zeker een mooie ervaring!”

Je hebt gereden in de BSB Supersport klasse. Was het voor een nieuwkomer in zo’n ingekort seizoen extra lastig?

“Dat denk ik wel. We hebben zes events gehad en merkten al dat het gedurende het korte seizoen steeds beter ging. Wanneer je een volledig seizoen zou rijden, dan heb je meer tijd om erin te groeien. Daar was nu minder goed de kans voor. De BSB is sowieso lastig voor nieuwkomers, aangezien de banen zeer specifiek zijn en een groot deel van de concurrentie al veel ervaring heeft op deze circuits. Het was zeker een uitdaging, maar daarom was het niet minder mooi.”

Met wat voor een gevoel heb je het seizoen 2020 afgesloten?

“Met gemengde gevoelens. Ik had gehoopt op betere klasseringen en dat is niet gelukt. Een vierde plaats was het beste seizoensresultaat en ik had wel gemikt op in ieder geval één podiumplek. Dat heeft meerdere factoren. Een aantal zaken hadden beter gekund, waaronder op technisch vlak. Dan kom ik toch weer terug op het hoge niveau in Engeland; alles moet kloppen om resultaat te halen. Ik had het vooraf niet onderschat, maar toch stiekem wel op meer gehoopt. Ik heb wel onwijs genoten van het rijden op de voor mij nieuwe circuits en tevens veel geleerd.”

Je blijft niet in de BSB, maar gaat naar het Duitse IDM Supersport kampioenschap. Waarom heb je voor deze stap gekozen?

“Om in 2021 weer in een ander kampioenschap van start te gaan heeft meerdere redenen. De BSB rijdt dit jaar niet meer in Assen, wat een belangrijke wedstrijd voor ons is. De Brexit brengt een hoop onduidelijkheid en onzekerheid, die we op ons keuzemoment nog niet goed konden pijlen. Het IDM is dan qua afstand niet direct dichter bij huis, maar wel qua reismogelijkheden. En er is ook een thuisrace op het TT Circuit Assen. Na goed contact met FÜSPORT – RT Motorsports by SKM – Kawasaki, zei mijn gevoel dat ik deze kans moest aanpakken. Nu we eenmaal deze keuze hebben gemaakt, wordt mijn positieve gevoel alleen maar sterker. Ook wanneer we kijken dat naar de ontwikkelingen met betrekking tot corona, denk ik dat de keuze voor het IDM geen verkeerde zet is geweest.”

Door de coronasituatie hebben veel bedrijven het zwaar en dat heeft uiteraard ook invloed op sponsoring. Hoe gaat dat bij jou?

“Corona maakt het voor veel bedrijven ingewikkeld en heeft daardoor ook invloed op de sponsoring in de motorsport. Ik moet zeggen dat ik voor veel van mijn trouwe sponsors positief verrast ben, omdat zij toch gewoon weer meedoen. Daar neem ik echt mijn petje voor af. Misschien zit niet iedereen in de hoek waar de klappen vallen, maar ik kan mij voorstellen dat de situatie wel een hoop onzekerheid met zich meebrengt. Daarom ben ik erg dankbaar dat de meeste sponsoren ook komend seizoen weer door willen gaan.”

Door je keuze voor FÜSPORT – RT Motorsports by SKM – Kawasaki keer je terug op de ZX-6R, waar je op hebt gereden tot eind 2019. Speelde dat ook een belangrijke rol in je beslissing om te kiezen voor dit team?

“Ja, weer terug op de vertrouwde Kawasaki ZX-6R. Het was niet de hoofdreden om voor dit team te kiezen, maar dat nam ik zeker mee in mijn beslissing. We kennen de Kawasaki en weten daardoor voor welk pakket we kiezen. Dat is een goed pakket en geeft zekerheid. Het team heeft de laatste jaren goed aan de weg getimmerd. Het team heeft iets moois neergezet in de Supersport 300 klasse en is ambitieus. Ik denk dat ze de juiste aanpak hebben en er veel potentie in het team zit. Tijdens de eerste test werd het vertrouwen dat we komend seizoen goed voor de dag kunnen komen, alleen maar vergroot.”

Over de test gesproken. Wat was je eerste indruk?

“Het was een goede eerste kennismaking met het team in Cartagena. Fijn om onbevangen een trainingsweekend te kunnen draaien en alle mensen te leren kennen. Het was nog niet de fiets waarmee ik in het IDM ga rijden. Dat maakt ook niet zoveel uit, want de test was voornamelijk gericht op kennismaking en ritme opdoen. Voor het team is het een nieuw project in de 600 klasse en daarom helpt het ook erg dat ik zoveel ervaring op de Kawasaki ZX-6R heb.”

De IDM kalender bestaat voor de IDM Supersport 600 klasse uit zeven evenementen. Wat vind je van de kalender? En zijn dit over het algemeen juist wel of geen bekende circuits voor je?

“Ik denk dat het een mooie en gevarieerde kalender is. Vier van de zeven circuits heb ik al eens gereden. Natuurlijk kijk ik het meest uit naar de thuisrace in Assen. Er zitten ook een aantal uitdagende circuits tussen, maar hopelijk kunnen we nog op een aantal van deze banen testen voor het raceweekend. Samen met het team denk ik dat we goed voorbereid aan de start kunnen staan.”

Hoe ziet de voorbereiding tot de start van het IDM seizoen eruit?

“Na de test in Spanje hebben een groot gat tot de volgende training. Deze zullen in april plaatsvinden. Dat zijn we van plan om twee testdagen te draaien op Assen (7-8 april) en twee dagen op de Red Bull Ring (14-15 april).”

Wat is je doel voor het seizoen?

“We gaan dit jaar hoog inzetten. Ik schreeuw het niet van de daken, maar ik ben tevreden wanneer we aan het einde van het seizoen het kampioenschap in de wacht hebben gesleept. Ik heb in het verleden vijf IDM wedstrijden gewonnen, waaronder ook op Assen wat een groot voordeel was. Maar ik denk dat we niet voor minder moeten gaan dan de titel. Het team heeft ervaring en is ambitieus, net als ik. Ik denk zeker dat het een realistisch doel is.”

Heb je al gekeken naar de startlijst van de IDM Supersport 600 in 2021? Heb je al een idee wie je grootste concurrenten gaan worden?

“Zoals ik er naar kijk, is het IDM startveld de afgelopen jaren qua aantallen en niveau toegenomen. Er zijn een aantal 600 rijders die al jaren actief zijn in dit kampioenschap en dus veel ervaring hebben op de IDM circuits. Maar er keren ook rijders terug vanuit het WK, zoals Patrick Hobelsberger. In Spanje heb ik mijn teamgenoot Dino Iozzo leren kennen, die het ook hartstikke goed op een 600 doet. Ik denk dat er genoeg concurrentie zal zijn, maar ik kijk naar mijzelf en ik heb er alle vertrouwen in dat ik goede resultaten kan behalen.”

Is het plan om naast het IDM nog bij andere events aan de start te verschijnen? Zien we jou dit jaar naast de IDM Assen nog meer in Nederland rijden?

“Het plan was om te kijken of het haalbaar zou om met een wildcard te starten in de World Supersport klasse in Assen. Doordat dit evenement verschoven is naar eind juli, valt het nu helaas samen met een IDM ronde. Op dit moment weet ik nog niet of er andere wedstrijden zijn die we mee zullen pakken. Ik hoop dat ik mij dit jaar nog een keer kan meten met een wildcard op WK-niveau. En het zou heel mooi zijn als er vanuit de KNMV nog een Superbike/Supersport wedstrijd komt in het bijprogramma van de TT. Dat zou een mooie aanvulling op mijn kalender zijn.”

Wil je meer informatie? Ga naar de website van Rob Hartog.

Toeren zonder helm!

Motorrijden is prachtig. Maar, wil je eens een keer op pad met vrienden zonder motorrijbewijs? Of, wil je eens ouderwets de wind in je haren en de zon op je bol voelen? En zonder helm genieten van het voorjaar? Stap op een E-chopper en ontdek geruisloos de mooiste plekjes in de Bollenstreek. Een E-chopper is een gave, stoere elektrisch aangedreven scooter, die wel wat weg heeft van een Harley Davidson. Echter zonder ronkende motor!

De tours leiden je over de gezellige boulevard van Noordwijk, door de mooie duinen en langs de mooiste bloemenvelden in de Duin- & Bollenstreek. En uiteraard coronaproof, want je zit alleen op een E-chopper en rijdt minimaal 1,5 meter uit elkaar in de frisse, gezonde buitenlucht.

Diverse tours
Er zijn diverse tours te boeken. Zo hebben ze een 2 uur durende tour in de ochtend en een 3 uur durende tour in de middag. Ook de 35 km lange Bollenstreek Bloemenroute, rondom Keukenhof, is te rijden met de E-Chopper. Wil je de E-chopper de hele dag tot je beschikking hebben? Ook dat is mogelijk. Uiteraard kom je op de routes (die al voor je zijn uitgezet) diverse horecalocaties tegen voor een korte break.

De E-chopper tours zijn te boeken voor iedereen. Je moet minimaal 16 jaar zijn en in het bezit bent van een geldig rijbewijs / bromfietscertificaat. Een tour met je vriend(en), vriendin(nen), man, vrouw of collega’s? Het kan allemaal.

Kosten E-chopper Tour
Soort scooter tour           Tijdsslot               Prijs (incl. BTW)

Ochtend Tour (2 uur)     10:00 – 12:00 uur            € 29,50
Middag Tour (3 uur)       14:00 – 17:00 uur            € 37,50
Dag Tour (7 uur)              10:00 – 17:00 uur             € 59,00

Startlocatie E-Chopper Tours
De startlocatie van de E-Chopper tours is bij NH Conference Centre Leeuwenhorst in Noordwijkerhout. Deze locatie is goed bereikbaar met zowel de auto als met het openbaar vervoer, en er is voldoende gratis parkeergelegenheid.

Reserveer je E-chopper tour online via www.e-chopperhurennoordwijk.nl

Deze activiteiten maken onderdeel uit van Evenementenbureau SPEV / Noordwijk-Events

Jan Braber, zijn motorfiets moet een kunstwerk zijn

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Laat ik beginnen mij voor te stellen. Jan Braber, woonachtig in Zonnemaire in die altijd weer mooie provincie Zeeland. De familiegeschiedenis heb ik uitgezocht tot 1625 en alle roots liggen in Zeeland. Mijn ouders zijn na de oorlog vertrokken naar Holland –zoals de Zeeuwen dat noemen. Mijn werkend leven heb ik eveneens in Holland doorgebracht, maar al heel snel had ik me voorgenomen bij de eerste beste gelegenheid terug te keren naar mijn thuis -Zeeland.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? Wat voor bromfiets was dat toen?

Zeker heb ik een bromfiets gehad. De eerste was een Typhoon in 1966.
Hij kwam met de boot en de bodedienst uit Brouwershaven, Zeeland. Daar hadden mijn grootouders een rijwielhandel annex huishoudelijke apparaten. Al na een paar maanden maakte een 80jarige boer op een trekker een eind aan de brommer en bijna aan mij. Hij dook plotseling mijn rijbaan op en ik klapte frontaal op de neus van de trekker. De 80 jarige, niet bijster snel met zijn reactie, eindigde met het grote achterwiel van de trekker bovenop mijn met tomaten plukken verdiende Typhoon. Total loss natuurlijk.

De tweede was een Eijsink. Met vijlen en verstelbare sproeiers kreeg ik hem tot 70 km per uur. Uiteraard reden we in die tijd nog zonder helm en geheel op het gehoor. Dat leverde weer veel oei momenten op en weer een crash. Ditmaal gooide de directeur Gemeentewerken in Waddinxveen zijn portier zonder te kijken open. Hij begreep niet waarom hij plotseling met al zijn brieven op de straat lag en ik begreep niet waarom ik op de stoep van het postkantoor weer durfde te kijken. Schaafwonden, kneuzingen en weer een bromfiets total loss waren mijn deel.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Dat moet ergens in de 80er jaren zijn geweest. Dat was de Kawasaki Z650.
Een moorddadig ding. Ik kocht hem bij Sjaak Korteland in Hardinxveld Giessendam. Hij werkte toen nog vanuit zijn schuurtje achter zijn huis.
Ik kwam regelmatig bij Sjaak ook in zijn nieuwe pand. En daar is het magische moment voorgevallen. De uitgang van de zaak van Sjaak was een pad tussen 2 grote panden met van die metalen wanden. Een motorrijder startte daar een motor met het geluid van een bommenwerper. Zware roffel lichtelijk onregelmatig en het wegrijden ging met een oorverdovend prachtig geluid gepaard. Dit was bijzonder, merkte ik en ik rende naar de plek des onheils. Echter het enige wat ik zag was de in het zwart leer gestoken rijder en de groene nummerplaat van Sjaak. Aha, proefrit dus. Mijn besluit was, als het leren pak terugkomt, dan is die motor van mij.
En hij kwam terug. Hij dook met Sjaak het kantoor in. Ik nam een kop koffie en oefende alvast de aankoopstrategie voor de motor waar ik inmiddels op had plaatsgenomen. Een Moto Guzzi Le Mans II. Man man wat een apparaat. En toen kwam het leren pak naar buiten. Sjaak had een pokerface het leren pak glimlachte. Podverdikkeme, wat betekent dat! Ze gaven elkaar de hand en ik hoorde dat de papieren in orde gemaakt zouden worden. Gloeiende gloeiende, mis. Ja zei Sjaak, soms komt er wel eens één op mijn pad. En ik vroeg of ie mij een seintje wilde geven als het zo ver was. Een jawel, een paar maanden later had ik een Le Mans III.

De Proefrit. You love it or hate it. Dat is vrij vertaald wat Sjaak me liet weten. Het is een eigenwijs ding, die graag rechtuit wil. Het zou zo maar kunnen dat je bij de eerste bocht alweer terug komt. Het was wennen, maar ik vond het prachtig. Hier en daar een klap verkeerd en werken op dat ding. Geen allemansvriend.
Ik heb daarnaast nog andere motoren gehad zoals de VFR750, een Honda Hornet 900 en een Guzzi Griso 1100. Intussen verkocht ik nog een keer de Le Mans en daar kreeg ik zo’n spijt van dat ik weer op zoek ben gegaan naar een andere. Ook weer verkocht. Nu rijd ik een caféracer op basis van een Moto Guzzi Le Mans III (Zie foto bovenaan artikel.)

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Nee, ik ben absoluut geen mooi weer rijder. Alhoewel ik moet eerlijk bekennen dat ik nu wel wat vaker naar buienradar kijk.
Ik heb op de motor alle weertypen al wel een keer meegemaakt.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Geen, ik ben zeer tevreden met wat ik heb. Ik zou de prijs liever benutten om een motorvriend uit te nodigen en een reis naar het Kremlin maken. In de karresporen van Napoleon.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Dat was zonder meer een rondreis in Amerika. Met mijn vrouw hebben we een fantastische reis door het “Wilde Westen” gemaakt. 5600 km prachtige natuur, stapels herinneringen, fantastische ontmoetingen in 3 weken op een Harley Road King. Wat een tractor is dat zeg. Ruim 350kg staal, inclusief 2 personen, bagage en benzine ruim 600 kg op 2 wielen. Als het eenmaal loopt op de highway gaat het wel, maar parkeren en in de mountains. Vreselijk.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Zeker, dat is in september 2021 naar Mandello del Lario, daar waar de Moto Guzzi fabrieken staan. Het merk bestaat dit jaar 100 jaar. Daar moet je bij zijn natuurlijk.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Absoluut niet.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Heel veel. Vrijheid, plezier, bijzondere ontmoetingen en het warm welkom in elke groep van motorrijders. Hartelijke vrienden in Noorwegen en ga zo maar door.
Daarnaast is het een enorme stimulans in het creatieve deel van mijn leven geweest. Daar waar ik vaak bezig ben met schilderijen, objecten en allerlei ontwerpen brengt de motor mij prachtige vergezichten, objecten langs de route, bijzondere gebouwen en niet te vergeten de motor op zich.
Wat mij betreft moet alles aan de motor kloppen. Vormgeving, kleur, de juiste wielen, rempotjes, handles etc. Kortom ik kijk ernaar als naar een kunstwerk. De zoektocht is naar de juiste compositie, de kleurstelling en de details.

Ik moet de motorfiets in de woonkamer kunnen zetten en er telkens weer vanuit welke hoek dan ook naar kunnen kijken, zonder dat het saai wordt.
Dan heb je de juiste motorfiets in je bezit. Moet natuurlijk ook fijn zijn om op te rijden.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

De aandachtige lezer heeft al wel uit het verhaal kunnen opmaken dat ik van het jaar 1950 ben.
De vraag doet zich dan voor, hoe lang kan je de motor nog rijden.
Uiteraard is dat afhankelijk van je fysieke en geestelijke gezondheid. We gaan er even van uit dat die nog in orde is. Dan is mijn antwoord: “Heel lang”.
Met de motor ervaring die velen hebben opgebouwd, weten zij precies waar ze wel en niet moeten zijn. De snelheid heb je zelf in de hand. En mocht je motor te zwaar voor je worden, wat let je dan om een lichter exemplaar te gaan rijden.
Kortom: Als motorrijder moet je je altijd aanpassen, wel nu in deze zin ook.
Ik wens elke motorrijder en lezer van deze column heel veel motorplezier. Ik zwaai naar je!

Oh, en wil je wat van mijn kunstwerken zien, kijk dan op www.janbraber.nl

Links rijden, het is even wennen…

In een eerder bericht vertelde we dat we Itchy Boots gaan volgen tijdens haar nieuwe avonturen in Zuid-Afrika. Eenmaal aangekomen is ze meteen op zoek gegaan naar de motorfiets waarmee ze haar reizen weer gaat maken. Zou het deze Honda worden? We rijden even mee met een testrit. Links rijden, het is even wennen…