Tag archieven: Zundapp

Gastcolumns & blogs, Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl

Pien Meppelink en haar motor-familie

5 reacties

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Pien Meppelink, bouwjaar 1980. Ik woon samen met man Jeroen en kinderen Guus (15) en Josefien (12) op een woonbootje in Moordrecht.

1987. Met buurjongen Marco Verstoep en de AJS die vader kocht van het spaarbankboekje. In de achtergrond het schip waar ik opgroeide. Mijn moeder reed op de Matchless.

Heb je vroeger eerst brommer gereden? 

Als kind croste ik met mijn broertje en buurjongens door de polder. We woonden op een oud schip dat lag aangemeerd aan een doodlopend dijkje. Super rustig dus, en alle vrijheid om op straat te spelen. Het begon met BMX fietsjes, maar al snel werd dat van alles met een motortje er op. Maxi’s, oude Union, Yamaha PW50 & 80 en een oude kart met een Zündapp blokje. Als 16-jarige in 1996, wilde ik persé een Malaguti Phantom scooter.

Pien en haar MASH, zoals ook afgebeeld in een eerder artikel.

Met een hoop korting kon mijn pa een demo kopen van de importeur, waar hij als fotograaf wel eens voor werkte toen. Het was helaas voor korte duur, binnen 4 maanden werd de Malaguti gestolen uit de fietsenstalling op school in Gouda. Toen had ik twee opties, of die 8 km naar school weer gaan fietsen of op een oude Yamaha FS1 die papa nog had staan. De keus was snel gemaakt, maar ik was wel bang dat ik kei hard uitgelachen zou worden. De FS1 was een van de laatste types met enorm kitscherige rood/zilveren jaren 80 special paint. Op de tank stonden palmbomen en de ondergaande zon.… Tsja, nu vind ik dat super gaaf, maar destijds was dat echt niet ‘gers’. Tegen al mijn verwachtingen in vonden mijn klasgenoten het super cool en stonden de jongens in de rij op het schoolplein om op de FS1 te leren hoe ze moesten schakelen.

2004. Eerste huisje in Den Haag. Geen ruimte voor een eettafel omdat de Honda CB350 anders niet binnen kon staan De Demm staat nu ook op de woonboot nog altijd in de woonkamer.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

1986, ik was 6 jaar. Toen ik twaalf was kwam ik er namelijk achter dat mijn vader het spaarbankboekje dat mijn opa voor mij had achtergelaten, had ‘geïnvesteerd’ in een AJS 500 1-cilinder uit 1952. Dat was natuurlijk reuze handig, want zo had ik altijd ruilwaar. Zo kon ik als 13-jarige een Union Sport-O-Matic ’62 kopen om door de polder te crossen. Vader betaalde de Union en kreeg mijn belofte dat het voorspatbord, het stuur en de tank van de AJS dan van hem zouden zijn. Op deze manier zijn er door de jaren heen flink wat brommertjes en zelfs een Yamaha Tricker 250cc voorbij gekomen.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Mijn voorkeur gaat zeker uit naar mooi weer! Maar soms is het gewoon handiger om met de motor te gaan, dus met slechter weer gaat dat enorme regenpak dan aan.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Oei! Ik kan heel hebberig worden van de BMW RnineT 100 anniversary editie en ook een Triumph Bonneville Bobber vind ik prachtig. Maar stiekem zou ik nog graag een Honda CL350 scrambler willen verbouwen, dat past denk ik beter bij mij en ik ben gewoon verliefd op de hoge uitlaten.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Als fotograaf in o.a. de automotive-branche ben ik op de meest prachtige locaties geweest en heb waanzinnige routes mogen rijden door heel Europa. De bochtige zonnige wegen in Spanje, Italië en Portugal en het woeste ongerepte landschap in Scandinavië. Deze zomer was de trip met Harley Davidson van München naar Boedapest memorabel. Maar de rit die het meest indruk op mij heeft gemaakt was de Suzuki V-Strom Pyreneeën experience. Ik denk dat het in 2010 was ofzo. Met een groep journalisten 5 dagen lang door de Pyreneeën toeren van Gerona in Spanje, door Frankrijk en Andorra. Het weer zat niet mee, het was echt afzien. Helemaal toen we in Andorra over een oude smokkelroute door de bergen reden. Het steile pad was net iets breder dan de banden van de V-Strom en bestond uit platte schijfvormige keien die alle kanten op schoten.

De V-Strom Pyreneeëntocht. We reden in 2010 tussen de wilde paarden voordat we de smokkelroute op gingen.

Geiten en wilde paarden renden met ons mee en blokkeerde af en toe de route. Toen we eindelijk bovenop de bergtop aankwamen barstte de hemel open en kregen we een bui over ons heen die eindeloos leek te zijn. Ik ben niet snel bang, maar door de stromende regen over die glibberige keien, de modder stromen die waren ontstaan en het ravijn dat steeds dieper leek te worden, bonkte mijn hart in mijn keel. We hebben het gered en ’s avonds aan de bar voelt dat dan toch alsof je samen een soort van heroïsche overwinning hebt behaald. En gelukkig, ook mijn camera waar het water echt uit gutste, deed het na 4 dagen op de kachel weer.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Het lijkt me geweldig om wekenlang door Azië te toeren.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Zeker niet. Momenteel hebben we een CB350 ’68, CX 500 ‘84, BMW K75 ’96, Mash Seventy 125 en mijn Honda CB400F, die net klaar is. De Mash is geweldig voor woon werk verkeer, doet het altijd en laat geen olie druppels achter bij mijn klanten voor de deur. De andere zijn motorfietsen die niet meer als origineel te redden waren en die wij met veel plezier verbouwen. Zo kreeg ik 7 jaar geleden de CB350 tank van mijn dierbare vriend en ‘Mafketel’ Stijn den Boggende. Ik was direct verliefd op de tank en moest dus op zoek naar een motorfiets voor er onder. Terwijl ik in Spanje op een berg stond te wachten tot de volgende groep journalisten voorbij zou komen om op de foto gezet te worden, was ik om de tijd te doden Facebook aan het uitspelen. Ik zag een advertentie voorbij komen van een Honda CB 400F ‘77. Kratten vol onderdelen en een frame waar duidelijk iemand zich met een haakse slijper op had uitgeleefd. Uit balorigheid deed ik een heel laag bod. Binnen 5 minuten kon ik naar huis bellen om mijn lieve man Jeroen te vertellen dat we een CB 400F hadden gekocht… Eigenlijk was het onbegonnen werk, er was niet zo veel goed aan de onderdelen en ook het blok moest Jeroen volledig reviseren. Daarnaast had ik ook precies in mijn hoofd wat ik wilde, en dat was in de praktijk niet altijd makkelijk uit te voeren. Het heeft ons enorm veel tijd en gevloek gekost om haar te maken zoals ze nu is. Ik houd van haar doorleefde verschijning, een soort wabi-sabi – de kunst van de imperfectie. En stiekem zitten er heel wat vernuftige details in verwerkt.

De CB400F met CB350 tank, precies zoals ik haar wil.

Momenteel zijn we bezig met een Honda MT5 voor onze zoon die volgend jaar 16 zal worden. Het project voor daarna staat ook al klaar, een oude Citta voor als onze dochter 16 wordt. Ze is nu net 12 dus we hebben nog even, maar ze is al helemaal aan het bedenken hoe ze hem wil hebben. Super leuk natuurlijk om samen met de kinderen te doen en ondertussen leren ze zo sleutelen.

Man Jeroen en zoon Guus op zijn MT5.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vreugde, vriendschappen, werk, prachtige herinneringen, buikpijn van het lachen, ontmoetingen met bijzondere mensen en mijn man!

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Ik zou graag zien dat motorrijden meer gemeengoed wordt. Dat het niet alleen als leuk wordt gezien, maar meer ook als slimme manier om van A naar B te komen. Door mijn werk zie ik in veel andere landen hoe het anders kan, er rijden veel meer (lichte) motorfietsen voor woon-werk verkeer. Het is daar heel normaal en andere verkeersdeelnemers houden dan ook meer rekening met motorrijders.

We zijn in het kleine Nederland met heel veel mensen, de wegen worden alleen maar drukker en mobiliteit alleen maar duurder. Vanuit de overheid wordt er ingezet op een ontmoedigingsbeleid zodat mensen de auto vaker laten staan of zelfs weg doen. Maar de fiets en het OV zijn niet voor iedereen en alle afstanden de oplossing, en echte andere alternatieven lijken er niet te zijn.

Als mondige inwoner ben ik 8 jaar geleden de gemeentelijke politiek ingerold. Niet vanuit politieke ambities maar omdat ik het niet eens was met de manier waarop het ging en hoe men inwoners behandelde. Ondanks dat ik geen geloof aanhang, kwam ik bij het CDA uit omdat hun gedachtegoed precies overeenkomt met hoe ik ben opgevoed. Hoe je met elkaar omgaat, de normen, waarden en vertrouwen in elkaar.

Nu zag ik mijn kans schoon om motorrijden meer op de kaart te zetten door in het CDA verkiezingsprogramma op te laten nemen dat we ook in Nederland moeten kijken of het mogelijk is om met je autorijbewijs een 125cc motorfiets te rijden. Ik heb enorm veel reacties hier op gekregen, positief, maar ook negatief en zelfs boze. En dat begrijp ik heus, helemaal als de indruk gewekt wordt dat ik het motorrijbewijs gewoon ‘cadeau’ wil geven. Maar wat ik wil, is dat motorrijden als iets positiefs wordt gezien, als serieus alternatief dat een bijdrage kan gaan leveren aan het verminderen van de filedruk en Nederland meer mobiel kan maken.

Europese regelgeving maakt het gewoon mogelijk om met je B op een 125cc te rijden. En natuurlijk staat veiligheid bovenaan, het is super belangrijk dat mensen praktijklessen krijgen op de motor. De regeling in België, 4 jaar in bezit van autorijbewijs en dan 4 uur praktijkles, noem ik als voorbeeld van hoe het kan en niet van hoe het moet. Er zullen nog veel meer onderzoeken gedaan moeten worden in de landen waar deze regeling geldt, om te zien wat wel en niet werkt en wat er nodig is om mensen veilig de weg op te laten gaan in Nederland. Maar het belangrijkste is dat er nu in Den Haag weer over gesproken kan gaan worden, dat motorrijden als iets positiefs wordt gezien en een mogelijke bijdrage kan gaan leveren aan de mobiliteitsproblematiek en, dat het behalve heel leuk ook een slim vervoermiddel is om van A naar B te komen.

Meer items over Pien Meppelink vind je via deze link.

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Tips en Tricks, Tussendoor, Uit de oude doos!

Toen Bart nog brommer reed.

Een reactie plaatsen

Vandaag publiceren we motorverhaal 6 van Bart Meijer (Facebook). Bart geeft ons als gastblogger een kijkje in zijn jongere motor-jaren. Bart Meijer (LinkedIn) woont op een boerderij in Kroatië, heeft passie voor motoren, weet veel over vergeten groenten en luistert naar zijn hart.

Onderstaande tekst schreef Bart over de goeie oude tijd, van ronkende brommers en de rook van 2-takt.

Van Solex naar Sparta

“Mijn eerste stiekeme ritjes waren op een Solex, waar je het motortje van op het voorwiel kantelde. Het was een zuinig ding en had een zeer mysterieus brandstofsyteem. Daarna kwam mijn eerste “echte” brommer dit was een rokende Sparta. Daar viel weinig aan op te voeren, na 3 maanden op en neer naar school brak die in 2-en. Daarna kreeg ik van mijn ouders een oude Stokvis, met een geforceerd luchtgekoeld Puch blokje er in, schattig, maar als stoere knul van 16 was ik maar wat blij dat het blokje vastliep.

Neem een Kreidler of Zundapp

“Neem een Kreidler of Zündapp en mix zelf je benzine” was de raad van de fietsenmaker aan mij en mijn ouders “Dan kun je jaren rijden met veel plezier, want die rommel van het tankstation kan je niet vertrouwen.” Zo kreeg ik een Kreidler met 3 versnellingen en geforceerde luchtkoeling, en maakte ik mijn eerste eigen mix. Was die mix het geheim om snel te gaan? Nee. Ik zat in de eerste klas van de Middelbare Tuinbouwschool en kreeg ook motorentechniek. Daar kreeg ik alle antwoorden en weetjes na het vragen, in voorbereiding op opvoeren!

De eerste service na een paar weekjes, mocht ik in Alblasserdam bij een 2-takt tovenaar laten doen, en ik mocht er bij zijn. De man vond het prachtig dat ik interesse had, en al veel had geleerd. Cilinder en zuiger werden goed nagekeken, zuigerveren vervangen, dunne koppakking er in voor meer compressie, een groter voortandwiel voor meer top snelheid en een verstelbare sproeier. “Optimaliseren, niet opvoeren, alles moet in evenwicht” en hij vertelde me van de geheimen van tegendruk van de uitlaat, spoeling en werveling en het beste ontstekingspunt. Ik kreeg een fles Bel-Ray MC 7+ mee, die moest ik dan eerst 1 op 50 mengen en als die weer ingereden is dan naar 1:70, want dan zit er meer power in de benzine, Geweldig, ik kon zonder lawaai bijna 60 km per uur, reed zuiniger, zonder een rookpluim achter me te laten.

Sleutelen aan kettingzagen

Een half jaar sparen later, ging er een 14 mm carburateur op, en een nieuwe zuiger in voor hoge compressie met speciale zuigerveren. Ik reed weer bijna net zo zuinig, maar kwam makkelijk aan de 65 km per uur, en de politie hield me niet tegen. Zo’n oude 3-bak kon toch niet hard. Welnu, ik had in het 2de jaar van school, praktijk kettingzagen, geweldig. We mochten ze uit elkaar slopen, moesten ze dan ook weer opbouwen, afstellen en testen. Daar leerde ik de geheimen van membraam carburateurs (zoals in de Solex zitten) en hoe je het beste uit een kettingzaag haalde.

Op een dag, was ik tijdens stage met een baas mee, die met zijn kettingzaag dikke balken moest zagen voor een tuin. Ik had de man al verteld het ding eens af te stellen, en echte benzine te kopen, maar ja. Dat kwam er maar niet van. Tot die dag dat hij wat van mij leerde. Hij had geen benzine bij zich, dus, de benzine van mijn Kreidler ging in de kettingzaag toen de tank leeg was. Het roken werd steeds minder, en de minder vette smering maakte dat die beter klonk en steeds hoger in de toeren klom. Jullie hadden de ogen van die man moeten zien.

Mijn laatste opvoerklus, was de brommer van mijn pa, dat is voor een volgende keer. Ik hou nog steeds van 2-takt, maar heb alleen 2 kettingzagen, die ik af en toe eens uitlaat in mijn bos.

Moet ik, omdat ik in Kroatië woon, dan toch maar eens op zoek naar een Jawa of een MZ?  …. Wordt vervolgd.

Gastcolumns & blogs, Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Motorreizen

Harry van Bommel: slecht weer bestaat niet, alleen slechte motorkleding.

Een reactie plaatsen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Harry van Bommel, geboren in Noord-Brabant, daarna woonde ik 20 jaar in Overijssel, thans 30 jaar Amsterdam en omgeving. Momenteel werk ik als bestuursadviseur bij de gemeente Zwolle. Daarvoor heb ik 23 jaar in de Tweede Kamer gewerkt, waarvan bijna 19 jaar als Tweede Kamerlid. De meeste aandacht ging uit naar Buitenlandse Zaken, maar ik heb ook 4 jaar het woord mogen voeren over Verkeer & Waterstaat en in die periode nauw samengewerkt met de Motorrijders Actie Groep (MAG) onder meer voor de plaatsing van onderborden bij vangrails op gevaarlijke plaatsen en tegen het rekeningrijden voor motoren, aangezien zij de file’s verkleinen.

Harry van Bommel op zijn Yamaha FJR 1300, in Schotland (2022)

De laatste vijf jaar rijd ik op een Yamaha FJR 1300. Daarvoor enkele jaren op een Honda Deauville, daarvoor verschillende andere merken en types. Ik rijd motor sinds mijn 18e; mijn eerste rijbewijs was het motorrijbewijs.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Wonend in het dorpje Heino ging ik vanaf mijn 15e op de brommer naar de middelbare school in Zwolle. Dat was aanvankelijk op een mobylette, die we in die tijd meestal een damesbrommer noemden. Daarna werd dat een Kreidler, hoewel ik de Zündapp eigenlijk stijlvoller vond. Feit was dat mijn vrienden op Kreidler reden en het vanwege hun technische kennis en vaardigheden handiger was om ook voor Kreidler te kiezen. Toch ben ik stiekem altijd een Zündappfan gebleven.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Mijn eerste motorfiets kocht ik in 1980 voor 1000 gulden bij TT-motoren in Zwolle. Dat was een Suzuki T500, een tweetakt machine die apart olie moest worden gevoed. Deze lage motor had een geweldig jankend geluid en was voor een kleine achttienjarige jongen makkelijk te hanteren. Ik heb er maar een paar jaar op gereden, nooit grote motortrips gemaakt, daar was hij ook niet geschikt voor.

Op de Suzuki T500, in 1980

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding. Ik heb een motorgarderobe voor het hele jaar en rijd ook met vorst, echter niet met sneeuw. Er is weinig mooiers dan op een winterochtend in het donker vertrekken en de zon op zien komen. Het leuke van Nederland zijn de vier seizoenen en de ontmoeting met de elementen maakt motorrijden juist zo bijzonder.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij.
Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

De Honda Africa Twin, vooral omdat je daarmee door streken kunt rijden waar de wegen minder goed zijn. Bijvoorbeeld Noord-Afrika of Turkije.

Als experiment zou ik ook wel de elektische Harley Davidson Livewire willen proberen.
Niet om dagelijks op te rijden want de echte motorfietssensatie zou met elektrisch rijden in belangrijke mate verloren kunnen gaan.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een rondrit door Schotland van een dag of 8 in mei. Schitterende routes, soms langs smalle wegen en veel potholes, maar desondanks de mooiste rit tot dusverre. Dit jaar ga ik een rondje Lake District doen.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Als je de boeken van Paul van Hooff, Ted Simon en Oskar Verkamman gelezen hebt dan ben je ongeneeslijk besmet met motoravontuurvirus. Ik wil nog een keer via Italië de overtocht naar Albanië maken en dan retour via de Balkan. Een reis naar Turkije, Georgië en Armenië vereist een andere motorfiets dan ik nu heb. Die reis zal wat langer op zicht moeten laten wachten.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

De African Twin en de Transalp lijken me heel geschikt voor landen die wat minder goede wegen hebben. Zodra ik meer vrije tijd heb, zal ik één van beide vermoedelijk aanschaffen naast de Yamaha FJR die ik nu rijd.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

De mooiste vrijetijdsbesteding en meer. Motorrijden is een fysieke uitdaging en een praktische bezigheid tegelijkertijd. Elke ochtend kijk ik na het ontwaken op mijn smartphone naar het weerbericht voor de hele week en vertaal ik dat naar motorritten en daaraan gekoppelde sociale activiteiten. Een vriend van me reed tot zijn 75e op een BMW R 1200 GS Adventure. Dat voorbeeld houd ik graag vast.

Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Van de redactie, Veiligheid op de motorfiets

Antoon Roks, Roosendaler in Spanje

Een reactie plaatsen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Hallo mede-motorliefhebbers, mijn naam is Antoon Roks, 62 jaar jong en ik woon in het Brabantse Roosendaal, maar tussendoor ook in Torrevieja, Spanje.

Dat laatste niet geheel toevallig, de Costa Blanca is de regio waar ik niet alleen mijn hart aan heb verpand, maar waar ik ook de kost verdien met de verkoop van woningen aan Nederlanders en Belgen. Kijk maar eens op Masa International. Overigens ook een prachtige regio om te toeren, kijk bijvoorbeeld maar eens naar de routes die de Vuelta, Ronde van Spanje, jaarlijks volgt.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

In mijn jonge jaren prutsten we al aan brommers en crosten hierop rond. Op mijn zestiende jaar kwam er een knalrode Zündapp GTS 50 op de oprit te staan waar het nodige aan “werd verbouwd”. Andere uitlaat, kick start, grotere carburateur en 70cc cilinder, totdat… tsja, altijd weer die politie…

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motor was een tweedehands Yamaha XV920J die ik in 1989 heb gekocht, dit was de Amerikaanse versie van de latere populaire Yamaha Virago serie. Digitaal dashboard, start-relais wat regelmatig vernieuwd moest worden, maar hiermee werd de basis gelegd voor meerdaagse motortrips met een vriendengroep waarmee we tegenwoordig 2x per jaar op stap gaan en dat al weer 30 jaar.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben iemand die niet zomaar in de regen zal vertrekken, maar als het me overkomt dan is het maar zo en weerhoudt het me niet om door te rijden. In de winter, zeker als er strooizout is gebruikt, zal je mij in Nederland echter niet op de motor tegenkomen, daarvoor ben ik te zuinig op mijn machine.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Er is op dit moment zoveel moois te koop dat ik het echt niet echt zou weten. Overigens heb ik de Harley Pan American Special ook sinds januari ’22, heel iets anders dan de Harley Street glide en Road Kings waarop ik jaren heb gereden. Voorlopig ben ik er erg blij mee en staat het nodige gepland om veel kilometers te maken.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een lastige vraag omdat er toch heel wat gedachten naar boven komen als je deze vraag stelt… Ik denk dat onze eerste Oostenrijk trip, naar Voralberg, met een aanloop door Duitsland, Zwarte Woud bij een temperatuur van 24 graden me het meest bij zal blijven. Het gaat immers niet altijd om de hoeveelheid kilometers, maar vooral de schoonheid, de bochten, hoogteverschillen en voor mij is ook “de après-motorrit” erg belangrijk. Lekker met de mannen eten/drinken en praten over wat we die dag al dan niet hebben gezien, waar er iemand de fout inging, vervelende of juist leuke medeweggebruikers etc. Kortom een avondvullend programma.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik zou nog heel graag de Noordkaap willen doen, maar die komt over enkele jaren wel aan de beurt. Eerst maar eens wat meer tijd zien over te houden, er zijn naast de motor ook zoveel andere leuke dingen en hobby’s waar ik graag mijn tijd aan wijd. Dit jaar ga ik in Maart voor het eerst deelnemen aan een georganiseerde groepsreis naar Andalusië en natuurlijk in September een uitstapje met de maten naar Duitsland/Oostenrijk.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Tegen mijn motormaatjes heb ik altijd gezegd dat ik na mijn 65e op een BMW motor zou overstappen, prachtige machines maar wel erg veel look-alikes. Zeker als je in Duitsland rondtoert, lijkt het wel of de halve wereld op een BMW GS rondrijdt. Dus voorlopig nog maar eens zien, ik heb nog een paar jaartjes voor het zover is.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vooral vrijheid is het eerste wat bij mij opkomt, lekker met een avondritje mijn hoofd leegmaken, of zonder telefoon een dag rondrijden, heerlijk. Anderzijds ook de makkelijke omgang met andere motorrijders als je ergens terecht komt voor een overnachting, kopje koffie of op een terrasje neerstrijkt.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

De enige keer dat ik gevallen ben was afgelopen september in Duitsland, nota bene op de eerste dag van onze 5-daagse trip. Na pakweg 500 km gereden te hebben, ben in een sloot geëindigd. Dit nadat een tegemoetkomende automobilist op mijn weghelft aan kwam denderen en ik op een natte weg aan het slippen raakte. Achteraf gezien ben ik enorm blij geweest met mijn beschermende kleding en helm. Daar heb ik nooit zo bij stil gestaan maar het is zeker een waarschuwing waard voor collega motorrijders, om goed beschermd op pad te gaan.