Categorie archieven: Gastcolumns & blogs

Moto Guzzi: een motorlegende met ziel en karakter

Moto Guzzi is een motormerk dat je niet zomaar vergeet. De karakteristieke dwarsgeplaatste V2-motor, het onmiskenbare geluid en de rijke Italiaanse erfenis maken van elke Moto Guzzi een rijdende legende. Al meer dan honderd jaar bouwt het merk uit Mandello del Lario motoren die techniek en emotie op unieke wijze combineren.

Wat maakt Moto Guzzi zo bijzonder?

De dwarsgeplaatste V-twin is het handelsmerk van Moto Guzzi. Deze motoropstelling zorgt voor een laag zwaartepunt, breed koppel bij lage toerentallen en een rijgevoel dat je bij geen enkel ander merk vindt. Rijders die eenmaal kennismaken met een Moto Guzzi komen er zelden meer van af. Het is geen motorsport, het is een levenshouding.

Daar komt bij dat Moto Guzzi-rijders een van de trouwste rijdersgemeenschappen ter wereld kennen. Het merk staat voor authenticiteit, vakmanschap en een diep respect voor de motorfietscultuur.

Populaire modellen

De Moto Guzzi-lijn biedt voor iedere rijder een passend model. De V7 is het tijdloze icoon: klassiek design, toegankelijk rijgedrag en een V-twin die je direct het Guzzi-gevoel geeft. De V9 Bobber en V9 Roamer combineren retro-stijl met eigentijds comfort, ideaal voor dagelijks gebruik en langere ritten. Wie avontuur zoekt, vindt dat in de V85 TT: een veelzijdige enduro-tourer voor zowel asfalt als lichte onverharde paden. Het topmodel binnen de reisklasse is de Stelvio, volledig uitgerust voor de lange afstand.

Moto Guzzi dealer bij Leertouwer

Ben je op zoek naar een betrouwbare Moto Guzzi dealer voor aankoop, onderhoud of originele onderdelen? Leertouwer in Soest is officieel dealer van Moto Guzzi en combineert vakmanschap met een echte liefde voor het merk. Of je nu een nieuwe motor wilt aanschaffen, een onderhoudsbeurt wilt inplannen of specifieke onderdelen zoekt: bij Leertouwer word je geholpen door mensen die weten waar ze over praten.

Met een grote voorraad en persoonlijk advies zorgt Leertouwer dat jij snel en goed geholpen wordt. Kom langs in Soest of neem contact op voor meer informatie.

Elk model heeft zijn eigen karakter, maar de rode draad is altijd hetzelfde: rijden met gevoel.

Angelique en haar passie voor motoren

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Ik ben Angelique 49 jaar, leef in een lat relatie en ik heb twee fantastische dochters van 20 en 17 jaar. Het wordt dus een feestje dit jaar want 50, 21, en 18 dit jaar! Ik woon met een rooie kater in Hoorn. Naast motor rijden op een Kawasaki Ninja SX1100 SE uit 2025 sport ik veel, en teken en schilder ik veel. Werken doe ik ook nog eens, ik ben Teamleider van een klantenservice.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Ik heb heel lang brommer gereden! Van mijn 17de tot mijn 26 jaar denk ik. Een Yamaha Mint. Een klein scootertje. Dit merk was niet zo bekend maar reed wel goed, en niet zo duur. Daarna ben ik pas mijn autorijbewijs gaan halen. Het was een automaat hoor dus schakelen leerde ik pas in de auto. Ik reed overal naar toe in Noord Holland onder bijna elke weersomstandigheden. Laatst zag ik ineens iemand er mee rijden. Vond ik zo grappig!

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Op 19 oktober 2019 heb ik mijn motorrijbewijs gehaald. Toen kreeg ik een Yamaha TDM 900 uit 2003 onder mijn kont. Een 2 cilinder die iets verlaagd was denk ik want de motor op de middenbok zetten moest je met z’n 2en doen. Verder was er aan deze motorfiets dus weinig gesleuteld. Een fijne motor waar ik tot begin 2026 op gereden heb. Oh ja, als ik aan mannen vertelde dat je deze motor op de middenbok moet zetten met 2 personen keken zij mij altijd meewarig aan, gingen het toch proberen. Het gevolg? Motor op zijn kant.

Intussen heb ik veel gereden in de Eiffel, bochtentrainingen op politie circuit Lelystad (is nu gesloten), Midland, en Zandvoort. Ook heb ik twee keer een offroad dagje gedaan op een ééncilinder en op een elektrische motor. Wat ook leuk was; ik heb veel gereden met allerlei motoren op thema-dagen bij de motordealers van de merken Yamaha en Kawasaki. Zo leer je goed beseffen wat er bij je past en wat niet.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik rijd bijna het hele jaar door. Ik moet elke dag in Amsterdam zijn en de A7/A10 is één grote bak vol met file. Ik rijd alleen auto als het te glad is, of als er windstoten zijn, of andere gevaarlijke omstandigheden. Soms ben ik die regen en die wind wel zat maar als ik dan een dag in de auto zit en allerlei tweewielers langs mijn raam zie flitsen, dan stap ik meteen weer op de motor. Kleding is wel alles. Handvat verwarming, handschoenen met verwarming, goed regenpak, en tig soorten jassen, schoenen en broeken. Dat is met mijn 1.80 nog wel een uitdaging . Het blijft lastig om (ondanks de merken die het wel aanbieden) lange motorkleding te vinden waar mijn vrouwenheupen, benen en armen in te parkeren zijn, zonder dat bescherming om mijn bovenbeen zit in plaats van op mijn knie.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Oeh! Lastige vraag. Ik heb namelijk na heel sober leven en lang sparen mijn droommotor al gekocht. En ik weet het budget niet. Maar wensen genoeg! Allereerst zou ik een Yamaha Ténéré 700 World Rally uit 2023 kopen in het blauw. Niet voor mezelf maar voor mijn vriend. Hij zit in een lastige fase in zijn leven. Hij wil die erg graag en hij heeft er voor gezorgd dat ik mijn rijbewijs heb en op een TDM zat. Stel dat er dan nog geld is dan zou ik een lichte offroad motor willen met crosspak , helm en boots. Want off-road is zo tof om te doen!

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

In 2020 gingen we met tien motorvrienden naar de Eiffel . Het was de tweede keer dat ik daar was. Maar de groep waarmee ik op pad was, was zo leuk! Een groep vrienden die allemaal het zelfde dachten als ik. Het was natuurlijk erg tof om daar te rijden maar de pijn in mijn buik van het lachen is mij het meest bij gebleven.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Helaas is mijn bucketlist langer dan mijn bankrekening. Zeker als alleenstaande ouder met een studerende dame in huis. Ze is bijna 18 dus als thuiswonende heeft ze een minimale beurs en alle toeslagen vallen weg. Dat is gewoon bijna 700,- per maand minder inkomsten. En het is het beste dat de relatie nog even een lat relatie blijft. Graag zou ik als ik het geld had naar mooie zonnige landen gaan om te motorrijden. Zoals Marokko of Italië . De wereld is zo mooi!

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, ik ben zo blij dat het mij gelukt is om voor deze te sparen! Het geeft zo veel voldoening dat na heel lang op het minimum te leven dit mooie groene monster voor de deur staat!

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Ondanks file, slecht weer, het aankleden en de motor onder een hoes vandaan trekken, en dat soort zaken, vind ik het toch veel meer voldoening geven dan om van A naar B te rijden met de auto.

Daarnaast heb ik meer mensen leren kennen, het is bijna een way of life. Ik ben een doener dus passief in het OV, of met de auto in de file staan, is niks voor mij.  Met motorrijden ben je continu bezig en kan je niet afgeleid zijn. De reisjes waren leuk en zeker ook bochten-trainingen op circuit. Of een off-road les! Je leert dan je grenzen te verleggen. Want soms ben je te bang.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Tot slot nog een ode aan mijn vader. Helaas is hij drie jaar geleden overleden maar ook hij reed motor na wat jeugd schakelbrommertjes. Hij heeft van alles gereden en ik heb regelmatig achterop gezeten.

Jammer genoeg is het er niet van gekomen dat we samen konden rijden. Hij had zijn rode Honda net weg gedaan toen ik mijn rijbewijs gehaald had. Later heeft hij mij vaak geholpen met mijn TDM zoals koffer, electra en handkappen.

Het Zuiden van Chili op de Carratera Austral

(Een artikel in de serie van Hans den Ouden,
de motoravonturen die hij samen met Dia beleeft
kun je ook volgen via deze groep op Facebook)

Het zuiden van Chile, Patagonië is werkelijk een prachtig gebied om door heen te rijden op de motor. Prachtig slingerende wegen en ongelofelijke vergezichten. Zo’n streek waarvan je denkt, hier wil ik nog wel eens heen.

Het heet daar Región de Los Lagos, ofwel het gebied van de meren. Er zijn negen grote meren, maar in totaal zijn er honderden kleinere meren in het gebied.

We verlieten Hospedaje Luchito in Mañiguales na het ontbijt, rond 08:30. We zouden vandaag rustig aan doen op de Carretera Austral (Ruta 7) en rijden naar Villa Santa Lucía, ongeveer 250 km naar het noorden. Daar is ook de afslag richting de grens met Argentinië. De omgeving is schitterend en de uitzichten fenomenaal.

Er zit wel een stukje gravel in. Op de heenweg waren we hier ook, alleen dan rij je naar boven en nu naar beneden en dat is een stuk lastiger. De haarspeldbochten en dan vooral de bochten naar rechts in de losse gravel zijn een uitdaging. Niet in de laatste plaats omdat er best wat auto’s de andere kant op reden. Dan heb je weinig ruimte en auto’s produceren veel stof, waardoor je ook vaak niet ziet waar je rijdt. Nou ja we hebben het weer gehaald zonder valpartijen. Na de gravel volgt er een heerlijke weg langs de rivier. Talloze bochten zijn je deel. De vergezichten zijn fenomenaal.

Watervallen en gletsjers, het is allemaal even schitterend. Er zijn, zoals ik al zei, veel enorme meren in dit gebied, de weg loopt er vaak vlak langs. In Villa Santa Lucia verbleven we in de Hospedaje El Mate, het is achter in het dorp en het is een prima plek. De motoren staan in de schuur, de kamer is goed en de douche is uitstekend. Wat wil een vermoeide reiziger nog meer? Natuurlijk wil hij eten, aan de andere kant van het dorp zit een restaurantje met één tafel. Het heet Donde La Betty. We aten er een vis met salade. Overigens het dorp heeft zes straten en een minimarket waar de schappen vrij leeg waren. Ze hadden wel lekkere kersen en bananen. s’ Avonds is er niets te doen in het dorp.We keken daarom naar een aflevering van “Wakker in Paraguay” over Nederlanders die daar hun heil zoeken. Het is de moeite waard.

We keken naar het traject van de volgende dag op de route apps. De weg naar het noorden in Argentinië, de Ruta 40 leek afgesloten te zijn door bosbranden. Nou ja we zullen wel zien, want er zijn eigenlijk geen alternatieven. Wordt vervolgd…

Terugblik op het Riders Festival

Afgelopen weekend werd het Riders Festival weer georganiseerd (door Jaarbeurs) op het terrein van Autotron in Rosmalen. Het weer zat mee. Duizenden motorrijders hebben dit mooie motorevent bezocht. Velen maakten gebruik van de mogelijkheid om proef te rijden op allerlei motoren. De Zwiesjes waren op dit motor-festival aanwezig en zij maakten er op YouTube dit verslag van.

De BMW R69 van de politie in Oostende

(Deze tekst kwam via Facebook op ons motorpad.)

Sommige foto’s zeggen meer dan duizend woorden. Deze is daar zonder twijfel één van. Op de foto zie je motoragent Leo Debruyne met zijn BMW R69, de allereerste politie-BMW van Oostende. Een iconisch beeld uit een tijd waarin motoren nog pure machines waren en service vooral draaide rond vertrouwen, vakmanschap en persoonlijk contact.

Dit was één van de allereerste politie-BMW’s die bij M&M Inghelbrecht in Oostende (België) in onderhoud kwam. Op dat moment reden er nog Matchless- en AJS-motoren rond bij de politie van Oostende… maar alle latere aankopen werden uiteindelijk BMW’s. Een mooi stukje lokale motor- én BMW-geschiedenis dus.

Bijzonder om te zien hoe lang BMW Motorrad al deel uitmaakt van het straatbeeld in Oostende — en hoe diep die geschiedenis hier geworteld zit.

(Bedankt om deze unieke foto en het verhaal met ons te delen. Zulke beelden zijn goud waard. Bedankt Willy!)