Categorie archieven: Gastcolumns & blogs

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Tussendoor, Van de redactie

Heb jij een motorverhaal?

Een reactie plaatsen

*OPROEP*

Wij (de mensen van redactie@ikzoekeenmotor.nl) zijn altijd op zoek naar unieke motorverhalen. Of oude zwart-wit foto’s met wat informatie over de motorrijder of het verhaal erachter. We houden van klassieke motoren en publiceren er graag over. We doen deze oproep vaker.  Door deze oproep en via de sociale media zijn we bijvoorbeeld in contact gekomen met een paar trouwe columnisten die aan ons hun motorreis-verhalen wilden vertellen.

Passie voor motoren

De afgelopen jaren hebben ons geleerd dat wij met onze motorsite een bijzonder publiek hebben opgebouwd. Via onze gezellige besloten Facebookgroep “PASSIE VOOR MOTOREN” (met inmiddels 4.600 leden) hebben we wat onderzoek gedaan. Hieruit blijkt dat de grootste groep leden bestaat uit motorrijders die een voorkeur hebben voor toermotoren en choppers. De helft van onze leden in deze groep bleken tussen de 40 en 60 jaar te zijn.

En vooral over motorreizen en motorvakanties wordt hier veel geschreven en gelezen.  De trouwe bezoekers zijn uiteraard veelal motorrijders die het vaakst reageren op de artikelen of zelf foto’s en filmpjes plaatsen. Maar ook de racers of elektrische rijders komen aan bod.

Liefhebbers

Ja liefhebbers heb je in allerlei leeftijden. Jongeren van tussen de 20 en 30 die op motorrijles gaan en nadenken over hun eerste motorfiets. Tot en met 70 en zelfs 80plussers. Die laatsten moeten helaas hun motorfiets soms inruilen voor een scoot-mobiel, maar zullen nooit die echte passie verliezen. Mannen en vrouwen die omkijken bij elke motor die ze langs horen komen. Het zijn allemaal trouwe lezers van onze website. Want zeg nu zelf, “eigenlijk zijn we toch altijd op zoek naar een motor?”

Een avondrit die voelt als een week vakantie.

We delen die passie graag. We herkennen onze vrienden aan het motorgeluid wat de straat in komt rijden. De motorfiets is voor velen een virus wat nooit meer weggaat. Een ritje van anderhalf uur tijdens een zwoele zomeravond op je trouwe bike kan soms voelen als of je een week op vakantie bent geweest.

Ken jij een motorrijder met een uniek verhaal?

Of ben jij zo iemand….? Ken jij een familie waarin 3 of meer generaties met de zelfde unieke motorfiets rijden? Zijn daar nog zwart-wit foto’s van? Of filmpjes zoals bijvoorbeeld dit?

We zoeken verhalen over die unieke schuurvondst, de motorrijder ‘ver van huis’, die we tegenkwamen op vakantie, of de man die een jaar lang bouwt aan zijn eigen wensdroom. 

Heb jij of ken jij een uniek motorverhaal?
Heb je er foto’s of een filmpje bij?

Neem dan svp per e-mail contact op met redactie@ikzoekeenmotor.nl. We helpen uiteraard met het schrijven en de uitvoering van dit verhaal.

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motoren, kennis en achtergrond, Tips en Tricks, Tussendoor, Van de redactie

Vakantiegeld binnen?

Een reactie plaatsen

Heb je jouw vakantiegeld al op je rekening? Heb je nog geen vakantie of mooie motorreis gepland deze zomer en al wat gespaard wellicht? Dan is dit misschien hét moment om eindelijk die motor te kopen waar je al zo lang naar kijkt.

Veel motorrijders kiezen ervoor om hun vakantiegeld dit jaar te besteden aan extra vrijheid op twee wielen. Of je nu droomt van een sportieve motor, een comfortabele tourmachine of een stoere allroad: het aanbod van motoren is momenteel groter dan ooit.

Bezoek motorbedrijven in jouw regio.

Op deze pagina kun je zelf je eigen postcode of plaatsnaam intikken. Geef aan wat de maximale afstand is die je wilt rijden en in welke rubriek je zoekt. Je hebt snel de beste motorzaak gevonden!

Heb je al een motorfiets in gedachten?

Kijk dan op Motor2Go. Daar staan inmiddels al meer dan 5.500 motoren te koop van dealers en particuliere aanbieders uit heel Nederland. Je vindt er zowel nieuwe motoren als gebruikte motoren. Motor2Go werkt ontzettend handig. Lees meer op deze pagina.

Klik op de deze foto en ga naar Motor2Go. Je vindt er supersnel jouw droommotor. En mocht je trouwens jouw motorfiets willen verkopen? Ook dan is dit de handigste website om je motor op aan te bieden.

Gastcolumns & blogs, Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews

Coco: bij motorreizen moet je het avontuur omarmen!

Een reactie plaatsen

Een tijdje terug luisterden we in De Motor Podcast naar Coco en Adriaan van MotorTravelicious.com. Zij vertelden eerder in deze motorpodcast over hun motorreis door Tunesië. We vroegen hen allebei om mee te doen in ons “ronkend vragenvuurtje” en stelden hen de bekende 10 vragen. Het verhaal van Adriaan lees je hier. Vandaag is Coco aan de beurt.

Op de D915 in Turkije

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Mijn naam is Coco en ik ben in 1974 geboren en deels getogen in Breda, Brabant. Ik heb kort in België, maar ook in Frankrijk en Togo, West-Afrika, gewoond. Het reizen zat al vroeg in het bloed: mijn ouders reisden al naar Marokko met een tot simpele camper omgebouwde Bedford bus toen de eerste gastarbeiders naar Nederland kwamen. Ik heb altijd graag gereisd, het voortbewegen op asfalt geeft me rust.

Mijn eerste vriendje reed motor en zodra het kon en mocht, ben ik rijlessen gaan nemen. In die periode kocht mijn vader ook weer een motor – niet weer een opknapper die uiteindelijk dan weer niet-rijdend verkocht werd, maar een rijdende dit keer. We hadden altijd wel een ‘projectje’ thuis. Eigenlijk heb ik altijd wel mensen met motoren om me heen gehad.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Ik ben begonnen op een Kaptein Mobylette uit de jaren ’70 met een 50 CC tweetaktmotortje. Voordeel was dat je er ook op kon fietsen als het moest. Helaas moest ik dat vaak genoeg en bleef het ding op een gegeven moment dus meer in de schuur staan dan dat ik er op reed. Ik heb het brommertje wel nog lang gehouden met het idee het op te knappen en heb het overal mee naar toe verhuisd: mijn eigen ‘projectje’. Uiteindelijk toch maar verkocht een tijdje terug.
Ik heb overigens wel leren schakelen op een klassieker, ik weet niet meer precies welke.

Geitenpaadjes in Tunesië

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?

Als student kon ik nog net mijn motorrijbewijs bij elkaar sparen, maar een motor lukte niet. Dus toen ik eenmaal een baan had en wel wat kon sparen, was ik ongelooflijk blij met mijn Honda CB 750 KZ uit 1979. Volgens mij heb ik er toen veel te veel voor betaald en er was een reden waarom hij was ingeruild bij de motorzaak; om de een of andere reden bleef er maar een soort mayonaise ontstaan in het luchtfilter. Toch heb ik er jaren op gereden, zelfs woon-werkverkeer toen ik geen auto had. En omdat ik graag zelf wilde kunnen sleutelen, werd ik lid van de CB Four Club Nederland. Daar heb ik veel geleerd van de (veelal) mannen die veel wisten van deze oldtimers.

De Honda CB 750 KZ

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben altijd een door-rijder geweest en als je op reis bent, dan moet je soms gewoon wel verder rijden of opstappen als het weer minder is. Bovendien kun je je tegenwoordig heel goed kleden op het weertype. Uiteraard is rijden met lekker weer fijner, maar we hebben het ook wel eens heel koud (5 graden) of heel warm (45 graden) gehad onderweg.

Natte bergwegen in Georgië

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Onze dochter is inmiddels ook bezig met haar rijbewijs, dus het lijkt me gaaf om haar er één uit te laten kiezen. Maar voor mezelf zou ik nog wel een nieuwe Royal Enfield Himalayan er bij willen. Noppenbanden er op en de TET rijden! Of gewoon heel ver richting het oosten…

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

We hebben door de vlakten van Lapland gereden waar kuddes rendieren voor je uit elkaar gaan, door de Sahara in Tunesië waar je uren lang niemand tegen komt behalve wat plukjes dromedarissen en door een immer wisselend Georgië waar je van de bergen zo het platteland op rijdt dat er bij ligt alsof je door een tijdmachine 100 jaar terug in de tijd geslingerd bent.

Maar ik ben ook verliefd geworden op de Balkan, de Karpaten en Italië was fantastisch… Moet ik echt kiezen?

Ik denk dat ik de reis door Tunesië het mooiste vond: oude Berber dorpen in de bergen, grote zwarte tenten en prachtige kleden, fantastisch eten en vriendelijke mensen, en de eindeloze zandvlakten… Het deed me heel erg aan vroeger denken, toen ik voor in de Bedford bus tussen mijn ouders in door Marokko reisde als klein meisje.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Deze zomer gaan we op gehuurde motoren een maand lang door Mongolië rijden. Dat lijkt me echt geweldig: geen wegen, totaal off-road en zo’n andere cultuur waar je in terecht komt… Ik ben wel benieuwd naar het eten en drinken: gefermenteerde paardenmelk heb ik nog niet eerder gedronken.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Ik rij nu op een Honda NC 750 X DCT (daarvoor een NC 700 X DCT), een ongelooflijk fijne motor waar ik al heel wat kilometers mee gereisd heb. Maar op bergwegen met keien en stenen is de grondspeling gewoon te weinig. Vergis je niet: ik heb de D915 in Turkije met dat ding overleefd en een geitenpaadje in Tunesië, dus het is niet alleen een stadsmotor zoals sommigen denken.

Toch zou ik wel een motor er bij willen hebben met meer grondspeling. Helaas ben ik niet al te lang, dus ik kwam al snel uit op een BMW GS 800 of een Royal Enfield Himalayan. Maar eens wat testritten gaan maken om er één uit te kiezen, want we hebben ook een paar landen op onze wenslijst staan waar je met de NC niet makkelijk heen kunt.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Motorrijden kent de gebruikelijke clichés zoals vrijheid, wind in je gezicht… Als motorrijder op reis sta je dichter bij de natuur dan in een auto: geur, temperatuur. Er worden meer zintuigen geprikkeld.
Mensen vinden het leuk om te vragen waar je vandaan komt, hoe je gereden bent of waar je heen gaat. Soms willen ze op de foto met je of met de motor, vooral kinderen vinden dat leuk.

Reparatie, onderweg in Tunesië

Ik ben op plekken gekomen waar ik anders niet snel naar toe zou gaan met trein of auto. Je komt dicht bij mensen, natuur en cultuur. Het reizen maakt dat je van het ene avontuur in het andere verzeild raakt. Soms heb je geen idee hoe het af gaat lopen. Dat maakt je bewust van het nu, bewust van wat belangrijk is en wat niet. Je leert je over te geven aan wat er gebeurt en te accepteren dat je heel veel niet in de hand hebt. En toch komt het altijd goed.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Of je nu naar de Ardennen tuft of een maand door de Balkan trekt: de bagage blijft hetzelfde, dat is het gekke. Verre reizen vragen vooral wat meer uitzoekwerk en de insteek dat je het avontuur omarmt. Wij zijn zelf ook klein begonnen en stap voor stap steeds verder gegaan. Via onze website en Instagram hopen we die drempel voor anderen te verlagen; je hoeft echt niet direct je hele hebben en houden te verkopen voor een unieke ervaring. Of je nu een grotere reis plant of gewoon met je vrienden naar de Eifel gaat, het gaat erom dat je geniet op jouw manier.

Adriaan en Coco, samen op de Noordkaap in 2021
Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motoren, kennis en achtergrond, Motorfiets als kunst- en cultuurfenomeen, Tips en Tricks, Tussendoor

Deel 8, slot, Braber Bouwt

1 reactie

We vervolgen de serie Braber Bouwt. Zijn eerdere verhalen vind je via deze tag. Dit is het laatste verhaal, nummer 8 in deze serie. Jan heeft het hele proces van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900 nauwkeurig vastgelegd en deelt dit slotverhaal met ons in zijn verhalen. In tekst en beeld dus.

Slotverhaal in het project van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900.

Het reinigen en behandelen van het blok.

Ik breng nog even de oorspronkelijke toestand van het blok in herinnering, zie eerste foto. De tand des tijds had z’n werk goed gedaan. Een en al corrosie.

Helaas heb ik geen foto’s van de vuile onderkant van het blok, maar ik kan u verzekeren het zat stijf onder de olie vermengd met vuil vastgekoekt in alle hoeken en gaten. Na veel schrobben, schoonmaken en schuren is het blok toch weer toonbaar geworden.

Er is een hittebestendige zilverkleurige verf opgezet en de cilinders zijn voorzien van hittebestendig mat zwart. De ribben van de cilinders zijn geschuurd, zodat ze een mooi uitspringen.

Nog wel leuk om te vermelden: mocht u bij het aftappen van de olie en het loshalen van het filter het idee hebben dat het blok dan helemaal leeg is, moet ik u teleurstellen. Bij het heen en weer draaien van het blok komt er alsnog een liter uit.

Het eindresultaat van het blok:

Kaal maken en schilderen van het frame.

Het begint eigenlijk met het wegslijpen van alle uitsteeksels e.d. die niet meer nodig zijn. De ogen voor de bok heb ik nog laten zitten. Voegt niets toe om ze te verwijderen en het kan eventueel later nog van pas komen.

De verbindingsbuis aan de voorkant van het frame is roestig maar gelukkig niet doorgeroest. Dat zou gevolgen hebben voor de onderbuizen, maar alles is “hard”. Op aanraden van Edwin zijn de buizen gespoeld met lijnolie tegen het roesten van binnenuit.

Het frame is gespoten met een 2 componenten mat zwart. Nee, niet gepoedercoat, omdat dat weliswaar een goed eindresultaat geeft maar ook een dikke laag vormt. Dat kan lastig zijn met monteren en bovendien zijn beschadigingen moeilijk weg te werken. En spuiten is tenslotte een eenvoudig proces dat je zelf kunt uitvoeren

Verchromen

Enkele onderdelen zijn verchroomd, omdat ze behoorlijk aangetast waren en omdat het bij het totaalconcept van de motor goed past.

Accessoires

De zoektocht naar de koplamp is begonnen met rondjes van karton, doorsnee 20 cm, 18, 16 en zelfs 15. Die hebben eigenlijk gedurende het hele proces door het atelier geslingerd. Elke keer passen. De beslissing is pas in de laatste fase genomen. Het is een heldere koplamp van 16cm doorsnee geworden. Less is more.

De teller is klein, maar heeft alle functie is zich en heeft mooi blauw licht. En wat dacht u van de lamporen? Die zijn gaaf. Op het achterspatbord staat een bescheiden achterlicht, tevens remlicht.

De XJ ademt door een set K&N filters. De combinatie van filters en andere uitlaten vereist een en ander aan de afstelling. Er zijn dan ook grotere sproeiers ingezet.

Het elektrisch gedeelte.

Dit is niet mijn specialiteit en daarvoor heeft Edwin zijn hulp aangeboden. Dus in dit deel van het traject is Edwin de specialist geweest en ik de hulp en aangever.

Een ieder die de imposante cockpit van de XJ wel eens open heeft gemaakt weet dat er een imposante bos draden in zijn opgeborgen. Dat dus hing allemaal een de voorkant uit het frame te bungelen.

Dat dus, en dat heeft Edwin allemaal met wegknippen en inkorten en fraai soldeerwerk in die kleine koplamp weten te werken. Een schier onmogelijke opgave, maar het lukte. En werken die hele kerstboom.

Jan links en Edwin rechts bij het resultaat, het mag er zijn!!

Zonder zijn hulp was de scrambler niet in een rijklare staat gekomen. Ik ben Edwin dan ook zeer erkentelijk. We hebben prachtige uren beleefd, maar helaas heb ik van het proces geen foto’s. Jammer. Wel van de blijheid toen de klus geklaard was.

Het eindresultaat.

Van hier….

Naar daar….

Er is twee jaar aan de verbouwing gewerkt en zoals eerder geschreven zonder de hulp van Edwin had ik niet tot dit resultaat kunnen komen. De uren heb ik maar niet geteld. Het is een plezierige hobby tenslotte. De kosten van het hele project lopen naar de € 5.500,– en ik heb er van genoten.

Kunst.

Afgezien van het feit dat ik de motor als een kunstwerk beschouw, zijn er ook tijdens het werk enkele bijzondere plaatjes uit het schuur- en polijstwerk tevoorschijn gekomen. Hier volgt een korte compilatie.

Emigratie

In augustus 2024 zijn we geëmigreerd naar Bulgarije. Prima wonen, veel ruimte en vrijheid en de motoren zijn uiteraard ook meegegaan. De XJ en de Kawasaki Z650RS gebroederlijk naast elkaar op Bulgaars kenteken. Met dank aan de medewerker van het registratiekantoor zit de nummerplaat scheef.

Afsluiting project.

Met de XJ in de Bulgaarse zon sluit ik deze serie van 8 delen af. Ik hoop dat de lezer er net zoveel van kan genieten als ik heb genoten van het schrijven en het herbeleven van de serie. Heb je vragen en of opmerkingen mail mij dan op j.braber@hetnet.nl.

Gegroet, het ga u allen goed en plezierige ritten. Houd het rubber onder! Jan Braber.

 

Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motorfiets als kunst- en cultuurfenomeen, Tips en Tricks, Tussendoor

Deel 7: Braber Bouwt

Een reactie plaatsen

We vervolgen de serie Braber Bouwt. Zijn eerdere verhalen vind je via deze tag. Jan gaat verder met deel 7 vandaag. Jan heeft het hele proces van de bouw van een scrambler op basis van een Yamaha XJ900 nauwkeurig vastgelegd en deelt dit met ons in zijn verhalen. In tekst en beeld dus.

Ontdaan van heel veel onderdelen staat hier het frame met blok in een positie waarbij het goed is om aan te werken, zeker om te passen en meten. De bok zit er nog onder en die gaat ook pas op het laatst verdwijnen.

Het verhaal van het “dikke lager” in het achterwiel.

Dit lager zat bij het demonteren los in het achterwiel. Lager was defect en had dus in het wiel liggen schuren. Het was duidelijk dat er een nieuw lager in moest. Alleen dat is nergens te vinden of je moet echt geluk en de tijd hebben. Overleg met Edwin leerde dat ook hij tegen hetzelfde probleem was aangelopen.

Wat nu? De binnenring van het lager is 22mm dik en de standaard lagers zijn 17mm. Na veel zoeken en vlogs lezen tot de volgende oplossing gekomen. Gekozen voor het monteren van een 17mm lager en dat in het wiel vastgezet met locktite. Van een oud lager een ring gemaakt van 5mm dik. De hele zaak gemonteerd, in de wetenschap dat de motor in het vervolg van zijn leven slechts 1 persoon zal dragen, moet dat voldoende zijn.

De oliekoeler.

Bij het demonteren van de oliekoeler is de aluminium schroefdraad onherstelbaar beschadigd. Achteraf bezien hadden de leidingen nooit van de koeler afgehaald moeten worden.

Weer zoeken naar een oplossing. Nieuwe exemplaren zijn niet te vinden of keiduur, dus weer een contact gelegd met Edwin. Nou, die heb ik toevallig nog liggen compleet met leidingen, liet hij weten. Zo, wat een geluk zeg.

Op de wielen gezet.

De motor is op de wielen gezet om naar Jeroen te brengen voor het pas en meetwerk van de tank.

Zoals te zien is staan de wielen en de achtervork inmiddels in de grondverf. Het blok moet er nog uit en onder handen genomen worden en het Frame moet nog kaal gemaakt worden.

Over het maken van de tank heb ik in deel 4 het nodige geschreven. Het pas maken van de tank gaat nu hoofdzakelijk nog om de positie van de tank op het frame en de bevestiging. Dat loopt eigenlijk voorspoedig mede dankzij het pas en meetwerk in het voorstadium.

Nog een paar foto’s van het maken van de tank. Een geweldig proces en wat een vakmanschap. Hulde aan Jeroen.

Het motorzadel.

Het zadel wordt gemaakt door een gespecialiseerd bedrijf Motorzadels.nl  Ik ben bij Sjef op bezoek geweest en de zaak doorgenomen. Wat moet gebeuren is de onderplaat aanleveren en het model van het beoogde zadel. Ik begin met een glasvezelmat aan te brengen op de aluminium grondplaat.

Aan de plaat en de glasvezelmat wordt het materiaal van het zadel vastgemaakt. Uit piepschuim is een model van het zadel gemaakt. De vorm moet zo passend mogelijk zijn om het beoogd eindresultaat te bereiken. De moeilijkheid zit in de aansluiting op de tank. Dat moet een zo natuurlijk mogelijk verloop hebben, waarbij het lijnenspel belangrijk is. Het ontwerp is tot twee maal toe aangeleverd en aangepast, waarbij ik na overleg met Sjef zelf die aanpassingen heb verricht.

Vervolgens is Sjef van Motorzadels.nl aan het werk geslagen. Na nog een laatste correctie te hebben aangebracht was ik met het eindresultaat tevreden. De materiaalkeuze is gevallen op zwart suède met rode en grijze stiksels, verwijzend naar de kleuren van het logo van Yamaha.

De bedieningsschakelaars.

De afweging was de bestaande schakelaars opknappen en gebruiken of nieuwe /andere bestellen. Eerst maar eens kijken hoe ze eruit zien en van welk materiaal ze zijn gemaakt.

Ik kan u vertellen, ze zagen er bedroevend slecht uit. Aangetast door weer en wind en aan de binnenzijde gewoon vuil. Het goede nieuws is dat de behuizing van aluminium is. Daarom heb ik een proef uitgevoerd om een deel van de schakelaar blank te maken en te polijsten. Het resultaat was gewoon goed. Daarom heb ik besloten die behandeling voort te zetten.

Natuurlijk veel werk en zwarte klauwen maar met het eindresultaat ben ik zeer tevreden. Gemonteerd op de motor, dat ziet u in de vervolg foto’s.

De voorvorkpoten.

Wat een drama is dat geweest. De bestaande poten waren behoorlijk aangetast en vol met roestpuntjes. En dat wil je niet want binnen de kortste keren zijn de keringen beschadigd en dat levert lekkage op. Na contact met Edwin bleek dat ook hij een slechte set had staan die dringend een behandeling nodig had. Wij besloten samen op te trekken in de zoektocht naar een geschikt bedrijf.

De optie om nieuwe poten aan te schaffen was naar het tweede plan geschoven, omdat de wanden van de nieuwe beduidend dunner zijn. De bestaande moeten worden afgedraaid, vervolgens voorzien worden van een laag hardchroom en daarna weer worden afgedraaid op de juiste maat. En dat luistert zeer nauw, specialistenwerk dus.

Dus, de zoektocht naar een bedrijf begon. Na enig zoekwerk een bedrijf gevonden. Ik er naartoe met de pootjes achter op de motor. “Komt prima voor elkaar” riep de eigenaar. Mijn mannetje komt volgende week terug van vakantie, daarna moet hij eerst wat wegwerken en dan begint hij aan jullie pootjes. Het bedrijf heeft een jarenlange reputatie op dit gebied.

Het duurde en duurde, tot dat ik maar eens ging bellen. “Slecht nieuws” zei hij. Mijn mannetje heeft tijdens zijn vakantie besloten om met onmiddellijke ingang met pensioen te gaan en een nieuw mannetje vinden duurt wel even. Dus einde verhaal bewerken vorkpoten. Geld wel terug gekregen en Edwin ingelicht. Het gaat niet door.

Afijn, de zoektocht begon opnieuw. Na wat heen en weer gebel weer een bedrijf gevonden in Enschede. Met Edwin overlegd en we besloten het te doen. Tis niet bij de deur maar vooruit maar en ik op een goeie dag weer met 4 vorkpootjes achterop de motor naar Enschede.


Ik heb als gepensioneerde de meeste mogelijkheden, dus gaan. Best wel een mooi ritje. Bij aankomst bij het bedrijf wachtte mijn een levensgrote herdershond en daar stond ik in een kantoor volgestapeld met van alles van dat bedrijf en ook anders spul tegenover een hond. Even kwam het in me op om maar weer geruisloos uit die bende te vertrekken. Maar ja, een tyfus eind gereden en nog niemand gesproken. Daar kwam iemand aan, de eigenaar een jonge gast. Heeft hij die ervaring??? Hij bekeek de pootjes, gaf een oordeel en liet weten dat het wel goed zou komen. Ik vroeg nog hoe hij dat dan ging doen en of wij niet bang hoefden te zijn voor een te dunne wand en anderszins. Krijg je die putjes wel weg?  Nee meneer, dit zijn nog goeie degelijke poten.

Hij vertelde verder rustig zijn verhaal, liet me de werkplaats zien en ik had er wel vertrouwen in. Prijs afgesproken en rustig tokkelend op de Kawasaki weer huiswaarts. Kleine 600 km gereden die dag.

Na een paar weken de pootjes weer opgehaald, deze keer met de auto. De kwaliteit van het werk is fantastisch. Vooroordeel klopte zoals zo vaak niet. Uit ervaring weet ik dat uit chaos vaak de mooiste dingen ontstaan.

Het heeft wat tijd gekost maar uiteindelijk iedereen blij. Je ziet op de foto rechts ook nog een zelfgemaakt stuk gereedschap om de zaak onderin de poot vast te draaien. Onderste deel van de voorvorkpoten ook blank gemaakt en gepolijst.

Oliekoeler optisch.

Zeg nou zelf, die oliekoeler hangt er maar een beetje bij te bungelen ook bij de originele XJ.

Ik heb er een framepje voor gemaakt met een gaasje ervoor. De uiteindelijke uitvoering is zwart gemaakt. Helemaal top!

Tot zover deel 7. In het volgend en laatste deel o.m. het reinigen van het blok, de elektrische zaken, de kosten en het eindresultaat.

Veel leesplezier en tot de volgende. Met vriendelijke motorgroet,
Jan Braber

TIP van de redactie: wil je alle verhalen na elkaar teruglezen, ga dan naar deze link: //ikzoekeenmotor.nl/tag/braber-bouwt/