Categorie archieven: Ikzoekeenmotor.nl

Ikzoekeenmotor.nl, Persbericht, Tussendoor, Van de redactie

aandacht voor onze site in het Bigtwin magazine

Een reactie plaatsen

Al sinds 1986 kennen we in Nederland het prachtige motormagazine Bigtwin. Zij maken nog steeds maandelijks een mooi blad voor alle liefhebbers van choppers, cruisers, caféracers, bobbers, concept bikes en andere customs. Onze redactie heeft al een tijdje tof contact met de makers van Bigtwin. Vandaag ontvingen we het februari nummer. En daar werden we toch wel even heel erg blij van.

Op pagina 8 hadden ze een prachtig item geplaatst over onze website. Waar we trots op zijn. Ook op hun website Bigtwin.nl staat komende weken ons item prominent in beeld. De naamsbekendheid van onze website groeit, duizenden lezers weten ons te vinden.

 

Coos op Reis, Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motorreizen, Motorroutes

Coos op reis, vanuit de Balkan: Sorry pa!

Een reactie plaatsen

DE BALKAN – MET DE BUS NAAR TRIËST 

We lezen verder in onze vervolgserie “Coos op Reis”, waarin Coos van der Spek ons meeneemt door de Balkan landen.

Het is inmiddels donderdag 30 mei. Mijn BMW en ik hebben heerlijk geslapen. Zij dichies bij mij en droog onder de luifel op het piepkleine terras van de caravan en ik lekker warm onder het dekbed in mijn grote tweepersoonsbed.

Op deze camping staan geen mensen met een arbeidsethos, maar louter vrolijke en opgeruimde vakantiegangers. Hun levensritme benadert meer het mijne. Hier in de vroegte geen slaande deuren en stampende voeten op oude houten vloeren van schoenen van de …. nee, ik zou dat rare woord niet meer schrijven. Ik zal er over op houden. Denk ik.

Oh, nee. Nog ff niet. Ik word wakker. Het is 05:30 uur. Er loopt een enorme vogel met grote blote poten over mijn plastieken dak. Hij maakt ruzie met een andere vogel en eet gelijk iets hards op. Dat slaat hij eerst even stuk tegen mijn schoorsteen. Rakker! Ik ga gelijk maar plassen en zie dat het licht is. Verrèk…, dat wist ik helemaal niet. Het is zó vroeg al licht? Is dat altijd zo geweest?

Het is bewolkt en 15 graden. En droog. Hoera! Vandaag laat ik de motor staan en ga met de bus naar Triëst. Goretex-wandelschoenen aan. Tuurlijk heb ik die bij mij. En mijn sandalen. En vier paar handschoenen trouwens. Die ik overigens al allemaal aan had. Tja, ik moet die grote koffers en die gladde grijze zak ergens mee vullen. Ik kan daar moeilijk leeg mee gaan rijden. Mijn zak en ik horen immers bij elkaar…

Ik loop de poort van de camping uit en loop zo tegen Pekarna Slascicarna Pannetería-pastíccería aan. Heb jij ook geen idee wat het is? Nou, ik ook niet, maar het ruikt naar lekkere broodjes. En koffie. Met een keurig blauw flesje jus d’orange. Hé, je kan niet alles hebben. Geen verse jus, het is hier geen Spanje. En het moet hier een beetje een avontuur blijven. Whoehaaaa! Enfin, een lekker broodje dus. Ik heb ook altijd geluk.

Behalve met de bus. Daar heb ik pech mee. Die vertrekt pas over een uur. En ik mis in Koper straks mijn aansluiting. Wéér een uur. Ach, kan ik lekker lang over mijn broodje doen en vast hier een beetje rondkijken. Ik heb de tijd. Tot aan mijn dood in 2070. Want zó oud ga ik worden. Ik moet nog heel veel beleven. Zeker met die flesjes jus d’orange.

Ik koop een buskaartje. De chauffeur noemt de prijs. Ik heb geen idee wat hij zegt, dus geef hem 50 euro. Kost een enkeltje 80 cent. Ik pis in mijn broek. Wat een lullo ben ik toch, hè? Voor 50 euro koop je hier een hele bus. Krijg je de chauffeur er bij.

De bus heeft gedeeltelijk een houten stuur. Prachtig. Ik ben gelijk verliefd. Ik wil ook een bus.

Het doet mij aan onze Kever uit 1975 denken. Daar was ik ook verliefd op. Een witte. Hij had van die grote Amerikaanse achterlichten. In onze Kever zat een gehéél houten stuur. Een piepkleintje. Die Kevers waren zo windgevoelig als wat, dus als het waaide ging ik met mijn handen op stand ‘half één’ aan het stuur over de Van Brienenoordbrug. Wacht, anders geloven jullie mij niet. Ik heb nog een oude foto. Eentje met Janny en Danielle d’r op. Ach, ze hebben toch geen Feestboek…

Mijn vader vond zo’n Kevertje maar niks. Die vond toen al dat zijn zoon in een dikke BMW of Mercedes moest rijden. Ik ben nooit verder dan Passats gekomen. Sorry, pa…

TRIËSTE.

Inmiddels is het 18 graden. Wel zwaar bewolkt. En nog steeds droog. Triëst is een echte Italiaanse stad. Het is groot, mooi en statig. Net als de vrouwen. Die zijn statig en slank en prachtig gekleed. De stad heeft een oud centrum, veel terrasjes en veel winkels. Triëst heeft een echt Canal Grande, van wel 200 meter lang… En een soort Ramblas op de Viale Venti Settembre. En Klein Berlijn: een stokoude gevangenis. Die is helaas gesloten. En uiteraard veel prachtige gebouwen en monumentale gevels. Italië is geweldig. Ik hou van Italië! Meer dan Spanje en meer dan Frankrijk. Heerlijk en gezond eten. Italië hééft het!

Ik navigeer op een bankje via mijn telefoon naar een kathedraal. Ik heb gelijk aanspraak met een grote zwarte hond. Hij is aan de achterzijde voor een groot deel verlamd, vertelt haar bazin. Aangereden door een grote motorfiets, zegt ze plotseling fel. Wat erg, antwoord ik. Ik ben hier met de bus naar toegekomen, meesmuil ik en hoor een haan driemaal in de verte kraaien…

Om 14:00 uur is het ineens lekker weer. De kouwe wind is weg en de bewolking dunner. Ik zie zelfs een waterig zonnetje.

In een kerk kan ik voor twee euro water van Benedetta kopen. Dat water is door een priester gewijd en kun je gebruiken voor een symbolische reiniging. Ik zondig nooit, volgens de kranten veel priesters wel trouwens, dus heb ik helemaal niks aan dat water. Ik laat de flesjes staan.

Een stukje verderop tref ik, in een oude tuin van een museum, oude Romeinse resten aan. Er liggen zelfs ouwe stenen gewoon op een bergje opgestapeld. Het water loopt in mijn mond. Zou ik er eentje mee mogen nemen? En zal ik dan alsnog ff zo’n flesje water van Benedetta gaan kopen? Voor de zekerheid?

Ik pak om 19:00 uur de bus van Triëst naar Koper. Mis net mijn tweede bus naar Ankaran. Fijn dat ze ff op elkaar wachten. Maar dan neem ik maar voor zes euro een taxi. Niet in mijn vaders Mercedes, maar in een Dacia. Ja, hoor, heb ik weer. Sorry pa.

De taxichauffeur en ik maken gezellig een praatje. Hij komt uit Bosnië en is Christen. Hij heeft de oorlog meegemaakt. Maar woont en werkt nu heel gelukkig in Slovenië. Er was geen werk waar hij geboren is. Zijn vader werkte in de jaren zeventig bij Shell in Pernis / Rotterdam. Als ik hem vertel dat ik hier met de motor ben, toont hij mij op vier plaatsen in zijn lichaam stalen pennen van een eerder motorongeval. En bedankt voor de gezelligheid en de goede vooruitzichten, hè? Ik geef hem maar een royale fooi.

Ik vond vanmorgen hier een restaurant annex bierbrouwerij: Ristorante Mangal ad Ancarano. Piepklein en zonder toeristen. Top! De eigenaresse wil met mij mee op reis. Effe aan Janny gevraagd. NOGO…. Ook stom om zoiets te vragen.

Toffe dag. Heerlijk 13 kilometer gewandeld. Lekker relaxed. Effe geen gehoorbescherming in mijn oren.

Net zoiets als geen tampon in hebben. Stel ik mij maar zo voor, hoor…

Morgen weer verder. Ik vertrek naar Pula. Langs de kust. Kort ritje. Maar daar is het beter weer. Voorlopig heb ik ff geen zin in regen. Ik wil factor 50 en de zon!

Lekker kort verhaal vandaag. Mijn vrienden klagen. Ik zal mijn leven beteren.

Nog wat van The Catch of the Day kijken?

Ikzoekeenmotor.nl, Motornieuws, Persbericht, Tips en Tricks, Tussendoor, Van de redactie

Nieuwe speler Motorpark.nl

Een reactie plaatsen

In de wereld van de motorplatforms is eind vorig jaar een nieuwe speler gelanceerd. Je vindt ze via MOTORPARK.NL.

Motorpark.nl is hét nieuwe verkoopplatform voor zowel nieuwe als tweedehands motoren! Motorpark.nl wil met dit platform een betrouwbare en gebruiksvriendelijke omgeving creëren waarin het kopen en verkopen van een motor zo gemakkelijk mogelijk wordt gemaakt. We hebben hier op de redactie de website eens goed bekeken. Hij werkt super gebruiksvriendelijk en overzichtelijk. Wat ons betreft een aanrader! Je leest er binnenkort meer over.

Coos op Reis, Gastcolumns & blogs, Ikzoekeenmotor.nl, Motorreizen, Motorroutes, Stories from abroad

Coos op Reis, elke dag nasi is ook niet lekker

Een reactie plaatsen

COOS SCHRIJFT ONS VANUIT DE BALKAN – TRIËST

Met al die duizenden lezers hier op de website en sociale media, is elke dag de druk om te presteren gigantisch hoog. Mijn serie CoosOpReis wordt super gelezen, dus ik blijf gas geven uiteraard. Hapklare teksten en kekke foto’s. Daar gaat het om. En precies op tijd.

Net als de krant. Die moet ruim vóór zevenen ‘s morgens op de mat liggen. En de stukken moeten vermakelijk zijn. En informatief. En verrassend. En blijven boeien. En niet te kort. En niet te lang. Oei, dat laatste is wat lastig voor mij. Pffff…

Maar … exact vanmorgen om 06:00 uur bedenkt het brein in mijn geschoren hoofd bovenstaande regels als eerste voor vandaag. Want precies op dat tijdstip laat de matineuze (ok, ik zal het nu niet meer doen…) pater zijn klokken in de kerktoren beieren. Hard! Niet normaal. Aan het werk, aan het werk, schreeuwen die klokken. Ik zit gelijk rechtop in mijn bed. Idiote blote poten paters, dat zijn het.

Om 08:00 uur is het zwaarbewolkt. En het regent behoorlijk. Gatver. Nog een natte dag.

Mijn motor sliep in de zelfventilerende hotelgarage. Met lichte tegenzin hing ik gisteravond mijn zeiknatte kleding en handschoenen in het Trockenraum van het hotel. Ik heb nou eenmaal alles graag bij mij. Ja, ik ben een tikkeltje autistisch. Ik weet het. De hotelier keek gisteren naar mijn regenpak en vertelde zo sip dat het fraaie houten parket  al 200 jaar in het oude hotel ligt… Dat gaf voor mij de doorslag. Ik haal de motor en al mijn regenspullen op. Het is super. Echt. Alles is kurkdroog. Ik ben om.

Het hotel is prima. En de familie is erg vriendelijk. Precies zoals het hoort.

En de kamer heeft een fijne en moderne douche. Ik reken 75 euro (!) af, inclusief ontbijt, diner en drankjes. Het kan allemaal best.

Is er dan vandaag helemaal niks te zeiken, Coos? Weet je dat zeker?

Uh … jawel. Er mag daar binnen gerookt worden. Op veel plaatsen in Oostenrijk overigens. Als enige land in de EU. Ik ben zelf een kind van de jaren vijftig. Opgegroeid met een rokende vader en vanaf mijn middelbare schooltijd ook shaggies gepaft. Iedereen deed dat in die tijd. Tijdens een jarenlange avondstudie, die ik in de jaren tachtig volgde, ben ik met roken gestopt. Ik dacht: dan heb ik straks eindelijk mijn diploma en ga ik vervolgens dood aan longkanker; das zonde van de tijd. Sindsdien heb ik niks meer met roken. Ik vind het vies. En zeer zeker binnen. Ik zet daarom dit land voorlopig op mijn blacklist. Totdat het is opgelost. En verder wemelt het daar van de flitscamera’s en borden met maximum snelheden… Dat moedigt mij ook niet zo aan.

Opmerking: inmiddels heeft Oostenrijk ook de wet aangepast en mag je binnen niet meer roken.  Nou die snelheidscamera’s nog weg.

Ik bepak mijn ezel en vertrek. Al rap bestijg ik de Plockenpass. Saillant detail: ze verstoppen op deze pas de haarspeldbochten in de donkere tunnels. En dat is een heel raar gevoel. Ik los mijn desoriëntatie op door steeds net op tijd vlot mijn vizier omhoog te swipen. We stijgen tot circa 1400 meter. Het is 6 graden en nat. Echt een zomervakantie, jôh…

Mijn BMW en ik rijden Italië in. Gelijk verandert de structuur van het asfalt. Niet meer van die gitzwarte glimmende platen. Dit is ruwer, stroever. Zoals het verschil tussen een zijden blouse van een dame en een nieuwe spijkerbroek van een man. Zoiets. Het geeft direct meer vertrouwen en ik ben gelijk weer lekker aan het sturen. Italië is fantastisch.

Rond 11:30 uur is het droog. Een uur later regent het weer. En zo wisselt het de hele dag. Het goede nieuws is dat alle watervallen op ‘aan’ staan. Het water gutst de bergen af. Ik ben dol op watervallen en vind het elke keer prachtig om te zien. Ik stop bij elke waterval.

Dan denderen we Slovenië in. Uh …. het asfalt is hier meestal Kwalitatief Uiterst Twijfelachtig… Ik doe het wat rustiger aan.

Van de Slovenische taal snap ik helemaal niks. Het is een Slavische taal.  Ze spreken soms wat Duits en soms wat Engels. Maar … ik snap de plaatjes. Zie foto. Welja jôh, jij ken die shit, ouwe!, zou mijn Danielle zeggen, die overigens cum laude is afgestudeerd in Letteren aan de Universiteit in Utrecht.

Slovenië is ruiger, steiler en woester. Het is veel meer echte, ruige natuur. Ik vind het mooi.

Ergens in de hoogte en in de Sloveense kou scoor ik een warm broodje met tomaat en mozzarella. En een warme choco, die meer naar melk smaakt. Ach, wat maakt het uit.

TRIËSTE

Ik rijd door Triëste. Dat is een grote Italiaanse stad aan de Adriatische Zee. Vlakbij de grens van Slovenië. Het is een magische stad voor mij. Ik weet niet waarom. Morgen ga ik er met de bus heen en daar lekker wandelen.

Voor nu heb ik een stacaravan op een Sloveense camping gevonden op 50 meter van de Middellandse Zee. Ik blijf hier twee nachten. Voor ruim € 170,-. Gekkenhuis. Maar goed, even iets anders, even geen motorrijden. Het is net zoiets als elke dag nasi eten. Dan is dat ook niet meer lekker…

THE CATCH OF THE DAY

Ik heb nog wat gevangen voor The Catch of the day. Veel plezier. Welterusten.

Het ronkend vragenvuurtje, Ikzoekeenmotor.nl, Interviews, Van de redactie, Veiligheid op de motorfiets

Antoon Roks, Roosendaler in Spanje

Een reactie plaatsen

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Hallo mede-motorliefhebbers, mijn naam is Antoon Roks, 62 jaar jong en ik woon in het Brabantse Roosendaal, maar tussendoor ook in Torrevieja, Spanje.

Dat laatste niet geheel toevallig, de Costa Blanca is de regio waar ik niet alleen mijn hart aan heb verpand, maar waar ik ook de kost verdien met de verkoop van woningen aan Nederlanders en Belgen. Kijk maar eens op Masa International. Overigens ook een prachtige regio om te toeren, kijk bijvoorbeeld maar eens naar de routes die de Vuelta, Ronde van Spanje, jaarlijks volgt.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

In mijn jonge jaren prutsten we al aan brommers en crosten hierop rond. Op mijn zestiende jaar kwam er een knalrode Zündapp GTS 50 op de oprit te staan waar het nodige aan “werd verbouwd”. Andere uitlaat, kick start, grotere carburateur en 70cc cilinder, totdat… tsja, altijd weer die politie…

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motor was een tweedehands Yamaha XV920J die ik in 1989 heb gekocht, dit was de Amerikaanse versie van de latere populaire Yamaha Virago serie. Digitaal dashboard, start-relais wat regelmatig vernieuwd moest worden, maar hiermee werd de basis gelegd voor meerdaagse motortrips met een vriendengroep waarmee we tegenwoordig 2x per jaar op stap gaan en dat al weer 30 jaar.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Ik ben iemand die niet zomaar in de regen zal vertrekken, maar als het me overkomt dan is het maar zo en weerhoudt het me niet om door te rijden. In de winter, zeker als er strooizout is gebruikt, zal je mij in Nederland echter niet op de motor tegenkomen, daarvoor ben ik te zuinig op mijn machine.

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Er is op dit moment zoveel moois te koop dat ik het echt niet echt zou weten. Overigens heb ik de Harley Pan American Special ook sinds januari ’22, heel iets anders dan de Harley Street glide en Road Kings waarop ik jaren heb gereden. Voorlopig ben ik er erg blij mee en staat het nodige gepland om veel kilometers te maken.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Een lastige vraag omdat er toch heel wat gedachten naar boven komen als je deze vraag stelt… Ik denk dat onze eerste Oostenrijk trip, naar Voralberg, met een aanloop door Duitsland, Zwarte Woud bij een temperatuur van 24 graden me het meest bij zal blijven. Het gaat immers niet altijd om de hoeveelheid kilometers, maar vooral de schoonheid, de bochten, hoogteverschillen en voor mij is ook “de après-motorrit” erg belangrijk. Lekker met de mannen eten/drinken en praten over wat we die dag al dan niet hebben gezien, waar er iemand de fout inging, vervelende of juist leuke medeweggebruikers etc. Kortom een avondvullend programma.

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ik zou nog heel graag de Noordkaap willen doen, maar die komt over enkele jaren wel aan de beurt. Eerst maar eens wat meer tijd zien over te houden, er zijn naast de motor ook zoveel andere leuke dingen en hobby’s waar ik graag mijn tijd aan wijd. Dit jaar ga ik in Maart voor het eerst deelnemen aan een georganiseerde groepsreis naar Andalusië en natuurlijk in September een uitstapje met de maten naar Duitsland/Oostenrijk.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Tegen mijn motormaatjes heb ik altijd gezegd dat ik na mijn 65e op een BMW motor zou overstappen, prachtige machines maar wel erg veel look-alikes. Zeker als je in Duitsland rondtoert, lijkt het wel of de halve wereld op een BMW GS rondrijdt. Dus voorlopig nog maar eens zien, ik heb nog een paar jaartjes voor het zover is.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vooral vrijheid is het eerste wat bij mij opkomt, lekker met een avondritje mijn hoofd leegmaken, of zonder telefoon een dag rondrijden, heerlijk. Anderzijds ook de makkelijke omgang met andere motorrijders als je ergens terecht komt voor een overnachting, kopje koffie of op een terrasje neerstrijkt.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

De enige keer dat ik gevallen ben was afgelopen september in Duitsland, nota bene op de eerste dag van onze 5-daagse trip. Na pakweg 500 km gereden te hebben, ben in een sloot geëindigd. Dit nadat een tegemoetkomende automobilist op mijn weghelft aan kwam denderen en ik op een natte weg aan het slippen raakte. Achteraf gezien ben ik enorm blij geweest met mijn beschermende kleding en helm. Daar heb ik nooit zo bij stil gestaan maar het is zeker een waarschuwing waard voor collega motorrijders, om goed beschermd op pad te gaan.