Mijn naam is Marcus M.J. Kingma, ik ben geboren in 1958 te Kortenhoef. Na 16 keer verhuizen woon ik nu tien hoog in Zeist.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Jazeker, toen ik 14 jaar was kreeg ik mijn eerste flinke klapper op een Solex in Putten. Jukbeen gebroken en zware hersenschudding. Ik lag 2,5 week in het ziekenhuis. Later heb ik nog een Honda C50 en SS50Z gehad.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
Mijn eerste motor was een Yamaha XT 550. Dat zal ergens eind zeventiger jaren zijn geweest.
Marcus Kingma, in 1999 naast zijn motor, een foto van een foto
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik rij al bijna 45 jaar motor en er is heel weinig wat mij tegen zal houden. Een doorrijder dus.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
In eerste instantie een Boss Hoss. Ik heb daar 4 keer op gereden. Dat is echt alles in de overtreffende trap. Als tweede waarschijnlijk een BMW R18 Transcontinental.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Dat zijn er meerdere. Tweemaal de winterrit naar de Noordkaap over ijs en sneeuw. Met de Track diesel naar Marokko, ik reed 15 landen in 24 uur.
Mijn recordrit was overigens Zeist-Noordkaap-Tarifa-Zeist, dit was 14.000km in 13 dagen.
Marcus stond met heel wat motorreizen in de motorbladen.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Jazeker maar die noem ik hier niet want dan brengt dit andere motorrijders op een idee.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik ben 100% tevreden met mijn BMW K1300GT. Dit is een snelle sport-tourfiets waar ik enorm veel op kan meenemen. Dat gebeurt ook regelmatig met video- en fotospullen.
De BMW K1300GT
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Hele fijne herinneringen die gelukkig allemaal goed zijn afgelopen.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
De laatste jaren rij ik regelmatig op de motor vanuit Zeist naar mijn oudste dochter in Rotterdam. Het is voor mij volstrekt onbegrijpelijk waarom niet veel meer mensen gebruik maken van de motor. Het is altijd druk, altijd ergens file en dan dat parkeren. Die peperdure parkeerplekken, daar heb je met de motor nauwelijks last van. Als het heel druk is doe ik er 10 minuten langer over, met de auto zou dat meer dan een uur zijn.
En dan hou ik me netjes aan de snelheden, anders dan toen ik als journalist ruim 12 jaar geleden eens met een stevige BMW K1600GTL over het moeilijke parcours van het Knocking Racing Circuit in Schotland mocht rijden. Kijk maar even mee…
Mijn naam is Ronald Woest en ik woon in Groningen. Ik heb twee enorme passies, eentje voor motoren en de andere voor fotografie.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Mijn eerste bromfiets was een Honda PS 10 viertakt met 3 handversnellingen. Later reed ik een verchroomde Kreidler RMC.
Ronald Woest, en zijn passie voor fotografie
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
In 2003 kocht ik een Honda VTR Firestorm 1000 met Termignoni race uitlaten. Deze motor klonk als een helikopter.
Enkele magazines gemaakt door Ronald Woest
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik ben echt een mooi weer rijder. Maar ook al twee keer op de motor naar Italië geweest.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Daar hoef ik nog geen seconde over na te denken hoor. Dan wordt dat een Ducati Multistrada V4RS.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Onze mooiste motorreis was in Italie, Stelvio en omgeving.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Niet in het bijzonder, tenminste niet op dit moment.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee, ik beleef heel veel plezier aan het rijden op mijn Ducati Multistrada 1100 van 2010. Een hele fijne motorfiets.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Motorrijden heeft mij vooral een gevoel van vrijheid gebracht.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
In Augustus 2014 heb ik een geweldige dag op het TT circuit beleefd op een BMW HP4. Helaas moest ik in de laatste sessie vroegtijdig afstappen in de Ramshoek met 210km/h. Dat was even een verrassing. Verder fotografeer ik veel op circuits, zowel bij motorevents als bij autosportevenementen.
De laatste vijf jaar heb ik mijn eigen Ronald Woest Racing Magazine gemaakt met foto’s en verhalen van voorgaande seizoenen.
Screenprint van de website van Ronald Woest Fotografie
Ik ben Peter van der Zon, geboren 30 april 1950 en woon weer in Amsterdam.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Eerst een RAP, daarna een Sparta met JLO blok, voorts een Mobylette en een Solex. De laatste 2 omdat ik al een motor had maar nog niet mocht motorrijden. Ik wilde mijzelf makkelijker verplaatsen.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Ik was 16 jaar oud en kocht van mijn broer een BMW R25 uit 1950. Toen ik 17 was verkocht ik deze BMW en kocht ik een BMW R51/3 met/zonder zijspan. Vanaf mijn 18e jaar ben ik echt gaan motorrijden. Ik heb daarna nog diverse motoren gehad, waaronder een BMW R60, een Moto Guzzi V7, een R75/7 met Steib zijspan, een BMW R80RT, een Honda VF750Sabre, een Honda Cb350F, een Honda CB250T, een CL125A en nog wat klein spul.
Met een vriend heb ik nog een Jawa gehad, waarmee we op de dijken (nu A10) aan het crossen waren. We waren te jong om echt motor te mogen rijden.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Vroeger reed ik het hele jaar door op mijn BMW R51/3 met/zonder zijspan. Nu rijd ik het liefst met mooi weer, maar ik schuw ook geen regenbui.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Ik denk niet dat ik dan een nieuwe motor ga kopen. Ik ben tevreden met wat ik heb. Maar mijn BMW liefde blijft; dus een R1200RT wellicht.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
In 2012 heb ik op een Harley Davidson ‘Road King’ in Zuid-west Amerika een mooie motortocht van ruim 4.000km gereden, waarvan een groot deel de Route66. Prachtige motortrip en heerlijk gereden op de Harley.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
De Ilse of Mann Classic.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Nee. Ik ben 3 jaar geleden weer terug naar Amsterdam gegaan en heb veel verkocht. Overgehouden heb ik een Honda CB900Custom uit 1981 en een pas gerestaureerde Honda GL100K3 (1978) met zijspan.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Vooral plezier in het restaureren, het in vrijheid kunnen rijden en de contacten met mede motorrijders.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Ik ben al 12 jaar voorzitter van de Klassieke Japanse Motorfietsen Vereniging (KJMV) en naast ritten en beurzen organiseren wij elk jaar in november een grote klassieke motorshow in een hotel in De Rijp. Elk jaar met een ander thema. Dit jaar was dat het merk Yamaha. Volgend jaar is dat het 75 jarig bestaan van Honda Motors.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?
Mijn eerste motorfiets is gekocht door mijn vader, voor mijn broer en mij. Dit was een Harley Davidson SX 250, knaloranje.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Tegenwoordig ben ik een beetje mooi-weer rijder aan het worden, maar tot voor 5 jaar geleden reed ik echt dag en nacht op de motor, weer of geen weer.
Lekker toeren.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Dit zou een Harley Davidson Heritage Softtail Classic worden, en daarnaast zou ik een off the road erbij nemen dan, welke weet ik nog
niet precies, maar minimaal n 500 CC.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Nee, niet meer.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Soms. Bijvoorbeeld tijdens dit interview.
Naast passie voor motoren heeft Mathijs ook een passie voor honden van het ras Cane Corso.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Vrijheid, vrienden en rijden, rijden, rijden.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Je hebt me niet gevraagd welke motor ik nu rijd. Welnu, Wel, ik rij een BMW K1100LT Limited Edition. Deze motor heeft een fijne cadans, het is een echte tourbuffel is met een hele stabiele wegligging. Het is een fijne motor, ook voor mijn vrouw achterop, en ik kan zelf al het onderhoud eraan doen.
Pien Meppelink, bouwjaar 1980. Ik woon samen met man Jeroen en kinderen Guus (15) en Josefien (12) op een woonbootje in Moordrecht.
1987. Met buurjongen Marco Verstoep en de AJS die vader kocht van het spaarbankboekje. In de achtergrond het schip waar ik opgroeide. Mijn moeder reed op de Matchless.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Als kind croste ik met mijn broertje en buurjongens door de polder. We woonden op een oud schip dat lag aangemeerd aan een doodlopend dijkje. Super rustig dus, en alle vrijheid om op straat te spelen. Het begon met BMX fietsjes, maar al snel werd dat van alles met een motortje er op. Maxi’s, oude Union, Yamaha PW50 & 80 en een oude kart met een Zündapp blokje. Als 16-jarige in 1996, wilde ik persé een Malaguti Phantom scooter.
Pien en haar MASH, zoals ook afgebeeld in een eerder artikel.
Met een hoop korting kon mijn pa een demo kopen van de importeur, waar hij als fotograaf wel eens voor werkte toen. Het was helaas voor korte duur, binnen 4 maanden werd de Malaguti gestolen uit de fietsenstalling op school in Gouda. Toen had ik twee opties, of die 8 km naar school weer gaan fietsen of op een oude Yamaha FS1 die papa nog had staan. De keus was snel gemaakt, maar ik was wel bang dat ik kei hard uitgelachen zou worden. De FS1 was een van de laatste types met enorm kitscherige rood/zilveren jaren 80 special paint. Op de tank stonden palmbomen en de ondergaande zon.… Tsja, nu vind ik dat super gaaf, maar destijds was dat echt niet ‘gers’. Tegen al mijn verwachtingen in vonden mijn klasgenoten het super cool en stonden de jongens in de rij op het schoolplein om op de FS1 te leren hoe ze moesten schakelen.
2004. Eerste huisje in Den Haag. Geen ruimte voor een eettafel omdat de Honda CB350 anders niet binnen kon staan De Demm staat nu ook op de woonboot nog altijd in de woonkamer.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
1986, ik was 6 jaar. Toen ik twaalf was kwam ik er namelijk achter dat mijn vader het spaarbankboekje dat mijn opa voor mij had achtergelaten, had ‘geïnvesteerd’ in een AJS 500 1-cilinder uit 1952. Dat was natuurlijk reuze handig, want zo had ik altijd ruilwaar. Zo kon ik als 13-jarige een Union Sport-O-Matic ’62 kopen om door de polder te crossen. Vader betaalde de Union en kreeg mijn belofte dat het voorspatbord, het stuur en de tank van de AJS dan van hem zouden zijn. Op deze manier zijn er door de jaren heen flink wat brommertjes en zelfs een Yamaha Tricker 250cc voorbij gekomen.
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Mijn voorkeur gaat zeker uit naar mooi weer! Maar soms is het gewoon handiger om met de motor te gaan, dus met slechter weer gaat dat enorme regenpak dan aan.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Oei! Ik kan heel hebberig worden van de BMW RnineT 100 anniversary editie en ook een Triumph Bonneville Bobber vind ik prachtig. Maar stiekem zou ik nog graag een Honda CL350 scrambler willen verbouwen, dat past denk ik beter bij mij en ik ben gewoon verliefd op de hoge uitlaten.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Als fotograaf in o.a. de automotive-branche ben ik op de meest prachtige locaties geweest en heb waanzinnige routes mogen rijden door heel Europa. De bochtige zonnige wegen in Spanje, Italië en Portugal en het woeste ongerepte landschap in Scandinavië. Deze zomer was de trip met Harley Davidson van München naar Boedapest memorabel. Maar de rit die het meest indruk op mij heeft gemaakt was de Suzuki V-Strom Pyreneeën experience. Ik denk dat het in 2010 was ofzo. Met een groep journalisten 5 dagen lang door de Pyreneeën toeren van Gerona in Spanje, door Frankrijk en Andorra. Het weer zat niet mee, het was echt afzien. Helemaal toen we in Andorra over een oude smokkelroute door de bergen reden. Het steile pad was net iets breder dan de banden van de V-Strom en bestond uit platte schijfvormige keien die alle kanten op schoten.
De V-Strom Pyreneeëntocht. We reden in 2010 tussen de wilde paarden voordat we de smokkelroute op gingen.
Geiten en wilde paarden renden met ons mee en blokkeerde af en toe de route. Toen we eindelijk bovenop de bergtop aankwamen barstte de hemel open en kregen we een bui over ons heen die eindeloos leek te zijn. Ik ben niet snel bang, maar door de stromende regen over die glibberige keien, de modder stromen die waren ontstaan en het ravijn dat steeds dieper leek te worden, bonkte mijn hart in mijn keel. We hebben het gered en ’s avonds aan de bar voelt dat dan toch alsof je samen een soort van heroïsche overwinning hebt behaald. En gelukkig, ook mijn camera waar het water echt uit gutste, deed het na 4 dagen op de kachel weer.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Het lijkt me geweldig om wekenlang door Azië te toeren.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Zeker niet. Momenteel hebben we een CB350 ’68, CX 500 ‘84, BMW K75 ’96, Mash Seventy 125 en mijn Honda CB400F, die net klaar is. De Mash is geweldig voor woon werk verkeer, doet het altijd en laat geen olie druppels achter bij mijn klanten voor de deur. De andere zijn motorfietsen die niet meer als origineel te redden waren en die wij met veel plezier verbouwen. Zo kreeg ik 7 jaar geleden de CB350 tank van mijn dierbare vriend en ‘Mafketel’ Stijn den Boggende. Ik was direct verliefd op de tank en moest dus op zoek naar een motorfiets voor er onder. Terwijl ik in Spanje op een berg stond te wachten tot de volgende groep journalisten voorbij zou komen om op de foto gezet te worden, was ik om de tijd te doden Facebook aan het uitspelen. Ik zag een advertentie voorbij komen van een Honda CB 400F ‘77. Kratten vol onderdelen en een frame waar duidelijk iemand zich met een haakse slijper op had uitgeleefd. Uit balorigheid deed ik een heel laag bod. Binnen 5 minuten kon ik naar huis bellen om mijn lieve man Jeroen te vertellen dat we een CB 400F hadden gekocht… Eigenlijk was het onbegonnen werk, er was niet zo veel goed aan de onderdelen en ook het blok moest Jeroen volledig reviseren. Daarnaast had ik ook precies in mijn hoofd wat ik wilde, en dat was in de praktijk niet altijd makkelijk uit te voeren. Het heeft ons enorm veel tijd en gevloek gekost om haar te maken zoals ze nu is. Ik houd van haar doorleefde verschijning, een soort wabi-sabi – de kunst van de imperfectie. En stiekem zitten er heel wat vernuftige details in verwerkt.
De CB400F met CB350 tank, precies zoals ik haar wil.
Momenteel zijn we bezig met een Honda MT5 voor onze zoon die volgend jaar 16 zal worden. Het project voor daarna staat ook al klaar, een oude Citta voor als onze dochter 16 wordt. Ze is nu net 12 dus we hebben nog even, maar ze is al helemaal aan het bedenken hoe ze hem wil hebben. Super leuk natuurlijk om samen met de kinderen te doen en ondertussen leren ze zo sleutelen.
Man Jeroen en zoon Guus op zijn MT5.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Vreugde, vriendschappen, werk, prachtige herinneringen, buikpijn van het lachen, ontmoetingen met bijzondere mensen en mijn man!
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Ik zou graag zien dat motorrijden meer gemeengoed wordt. Dat het niet alleen als leuk wordt gezien, maar meer ook als slimme manier om van A naar B te komen. Door mijn werk zie ik in veel andere landen hoe het anders kan, er rijden veel meer (lichte) motorfietsen voor woon-werk verkeer. Het is daar heel normaal en andere verkeersdeelnemers houden dan ook meer rekening met motorrijders.
We zijn in het kleine Nederland met heel veel mensen, de wegen worden alleen maar drukker en mobiliteit alleen maar duurder. Vanuit de overheid wordt er ingezet op een ontmoedigingsbeleid zodat mensen de auto vaker laten staan of zelfs weg doen. Maar de fiets en het OV zijn niet voor iedereen en alle afstanden de oplossing, en echte andere alternatieven lijken er niet te zijn.
Als mondige inwoner ben ik 8 jaar geleden de gemeentelijke politiek ingerold. Niet vanuit politieke ambities maar omdat ik het niet eens was met de manier waarop het ging en hoe men inwoners behandelde. Ondanks dat ik geen geloof aanhang, kwam ik bij het CDA uit omdat hun gedachtegoed precies overeenkomt met hoe ik ben opgevoed. Hoe je met elkaar omgaat, de normen, waarden en vertrouwen in elkaar.
Nu zag ik mijn kans schoon om motorrijden meer op de kaart te zetten door in het CDA verkiezingsprogramma op te laten nemen dat we ook in Nederland moeten kijken of het mogelijk is om met je autorijbewijs een 125cc motorfiets te rijden. Ik heb enorm veel reacties hier op gekregen, positief, maar ook negatief en zelfs boze. En dat begrijp ik heus, helemaal als de indruk gewekt wordt dat ik het motorrijbewijs gewoon ‘cadeau’ wil geven. Maar wat ik wil, is dat motorrijden als iets positiefs wordt gezien, als serieus alternatief dat een bijdrage kan gaan leveren aan het verminderen van de filedruk en Nederland meer mobiel kan maken.
Europese regelgeving maakt het gewoon mogelijk om met je B op een 125cc te rijden. En natuurlijk staat veiligheid bovenaan, het is super belangrijk dat mensen praktijklessen krijgen op de motor. De regeling in België, 4 jaar in bezit van autorijbewijs en dan 4 uur praktijkles, noem ik als voorbeeld van hoe het kan en niet van hoe het moet. Er zullen nog veel meer onderzoeken gedaan moeten worden in de landen waar deze regeling geldt, om te zien wat wel en niet werkt en wat er nodig is om mensen veilig de weg op te laten gaan in Nederland. Maar het belangrijkste is dat er nu in Den Haag weer over gesproken kan gaan worden, dat motorrijden als iets positiefs wordt gezien en een mogelijke bijdrage kan gaan leveren aan de mobiliteitsproblematiek en, dat het behalve heel leuk ook een slim vervoermiddel is om van A naar B te komen.
Meer items over Pien Meppelink vind je via deze link.