Alle berichten van Redactie

Redactie Ikzoekeenmotor.nl.

MET SPANJE MOTORTOURS EN COOS OP REIS

Heb je genoten van al die motorreisverhalen in onze serie Coos op Reis? Dacht jij bij jezelf “dit wil ik ook”?

Pak dan nu je kans! Spanje Motortours zorgt dat jouw motorfiets in Barcelona komt, en daar maak je dan vanaf 26 juni tot 2 juli a.s. een prachtige motorreis rond de Pyreneeën. En jaja, de reisbegeleider is onze enige echte Coos van der Spek.

De kosten bedragen € 899,-, en je kunt hier boeken!

Pyreneeën

De Pyreneeën zijn een prachtig gebergte in Zuidwest-Europa en vormen de natuurlijke grens van Spanje en Frankrijk. Het gebergte strekt zich uit over ruim 400 kilometer, van het westen naar het oosten, van de Golf van Biskaje naar de Middellandse Zee. Het is circa 50 miljoen jaar geleden ontstaan. Er zijn 129 pieken met een hoogte van 3.000 meter of meer. De hoogste berg in de keten is de Aneto (3404 meter), gelegen in het uiterste noordoosten van het Spaanse Aragón. Heb je inmiddels het Sauerland, de Eifel en Luxemburg al een paar keer gezien en ben jij toe aan een volgende stap? Of heb je gewoon nog niet zoveel ervaring maar droom je al jaren van deze fraaie omgeving in de zon en wens je stiekem een ervaren motorrijder bij je in de buurt die je tips en raad geeft? Heb je zin in een avontuurlijke reis met mooi asfalt? Heb je gehoord van de prachtige rode rotsen, de spectaculaire uitzichten, ontmoetingen met vee op de weg, de roofvogels boven je hoofd en de verstilde dorpjes onderweg? Je houdt daarnaast van een luxe hotel? Misschien wel met een zwembad en een spa? Ga dan met deze reis mee! Beleef de Pyreneeën. Beleef Spanje! Ga een weekje met ons mee naar Jaca. Dan zit je helemaal goed!

  • Incl. Motortransport, routes voor navigatie, 6 hotelovernachtingen obv logies en ontbijt, begeleiding.
  • Excl. Vlucht. Deze dien je zelf te boeken, bij voorkeur bij heen met Transavia, terug met Vueling. Prijsidee tussen de € 125-175, hoe eerder je boekt des te goedkoper.
  • Uitzonderlijke bepalingen: Je reisbegeleider is Coos van der Spek en er geldt (in dit geval wél) een minimum aantal deelnemers van 10. Wil je de reis wat specifieker bekijken, klik dan op deze link.

Klassieke motoren als belegging?

Beleggen als kansspel?

Klassieke motoren als belegging? Welnee joh! Doe maar wat aandelen Thalys of zo. Natuurlijk is er een  aantal motoren waaraan een stevig prijskaartje hangt. Motoren die misschien nog wel duurder worden. Of niet.  Maar zelfs dat is vaak in de waan van de dag. Koester dus de droomwaarde en verkoop niet. Klassieke motoren zijn leuk omdat ze leuk zijn. Niet omdat ze ooit heel veel waard worden. 

En toen de Z1300 die al meer dan anderhalf jaar in diverse bladen werd geadverteerd weer eens voorbij kwam werd het tijd voor actie. De man was een liefhebber. De Kawasaki was een fraai exemplaar dat in een keurige garage onder een voorbeeldige motorhoes sliep. Het motorblok was alibi-loos  koud. De vers opgeladen accu werd in zijn hok gestopt. Fuel, Ignition. GO! De startmotor van de zescilinder jengelde er vrolijk op los. Verder gebeurde er overtuigend niets in de machinekamer. Tijd om te controleren of er vonkjes waren. Er waren vonkjes. Bougie er weer in. Weer dat zeurderige gejengel. Er werd gecontroleerd of de brandstof in elk geval ongeveer op zijn plek kwam. Dat leek het geval te zijn. De Kawasaki eigenaar was in de loop der tijd blijkbaar vergeten dat de zescilinders een vreemd karaktertrekje hadden. Wanneer zo’n ding – toen nog met echte ouderwetse benzine er in – een week of twee had gesluimerd, dan startte hij altijd bij de eerste keer. Of niet. We hadden hier een ernstig geval van never nooit niet. Dat vroeg om zwaardere middelen. Feitelijk om de demontage en reiniging van het hele carburatiegedoe. De Verkoper was intussen al wat aangeslagen. Een spuitbus met start pilot – ether dus – is doorgaans goed genoeg om een dood paard weer aan de gang te krijgen. Na de derde shot begon het in de garage aardig naar ziekenhuis te ruiken, maar de lompe schoonheid had nog geen kik gegeven. De starterij werd een teamsport: “Als jij gas geeft en start, dan spuit ik nog wat ether in het luchtfilter”. We gingen voor goud. Tijdens de volgende actie daalde de toonsoort waarin de startmotor jengelde en werden de etherdampen in de schuur zowat bedwelmend. De hoopvolle potentiele aanstaande ex-eigenaar zat met zijn hoofd bijna in het luchtfilter. Toen viel er, ergens in het vettige duister van het blok blijkbaar toch een vonkje in zijn bedje van etherdamp. Er klonk een holle ‘WHHHOEPP!” en vanuit de luchtfilterkast steeg er een mooi ronde, witte vuurbol omhoog. Het hoofd van de Kawaliefhebber werd volledig door de vuurwolk omsloten. Hij kwam verrassend soepel vanuit de hurken omhoog en kletterde tegen een kast achter hem. Uit de kast klonken geluiden van vallende dingen. De vuurwolk had de vrolijke etherpiraat beroofd van kuif, wenkbrauwen, snor en baard. Zijn brilleglazen waren matglasachtig aangeslagen. Dat leek het juiste moment om eens een Kawa te kopen. Zwijgend en in alle rust werd de helft van de vraagprijs plus een beetje in kleine coupures  op de buddy gestapeld. De eigenaar smeulde nog na. “Het is goed. Ik pak de papieren, zet hem maar vast buiten”.

Dit artikel is geschreven door Dolf Peeters. Als je hier op zijn naam klikt dan vind je nog meer artikelen van hem op Ikzoekeenmotor.nl

Hou je van heerlijke (echte papieren) boeken over onze passie voor motoren? Je bestelt zijn boek via deze link.

Itchy Boots steekt de Karoo Desert over

We kwamen weer een prachtige aflevering van Itchy Boots tegen. We plaatsen niet elke aflevering maar pikken de mooiste kersjes eruit. Eigenlijk zijn al haar video’s heerlijk om naar te kijken. Haar leven speelt zich af op en rond de motorfiets op de mooiste plekken te wereld. En, vanuit haar achtergrond heeft ze nog verstand van zaken ook en weet altijd mooie dingen over de gebieden te vertellen waar ze rijdt. Alsof je achterop zit en mee reist.

Hier steekt ze een Zuid Afrikaans woestijngebied over en neemt ook nog even een paar moeilijk begaanbare bergpassen mee. Via de Ouberg Pass komt ze in Sutherland. Het blijft genieten om haar avontuurlijke motorreizen te volgen.

Bas Laarberg op de motor vanuit Brazilië

Wie ben jij? Waar kom je vandaan?

Geboren in Groenlo (De Achterhoek) maar woon inmiddels al 20 jaar in Ponta Grossa in het zuiden van Brazilië.

Heb je vroeger eerst brommer gereden?

Ik heb diverse brommers gehad, naast de vele crossbrommers had ik een Honda SS 50 waar ik mee naar school ging.

Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets en wat voor een motor was dit?

Mijn eerste motorfiets was een Honda CB 350 four uit 1976, die ik heb geruild tegen een crossmotor in 1986.

Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?

Mooi weer rijder, het is hier bij ons in Brazilië bijna altijd mooi weer.
Hier een voorbeeld van een motorrit die ik enkele dagen terug maakte. Van Ponta Grossa naar Carambei.

//youtu.be/DY3O-kCEReo

Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?

Een BMW R 1250 GS.

Wat was de mooiste rit die je ooit reed?

Door de achterhoek heb ik mooie ritten gemaakt, maar tegenwoordig maak ik mooie ritten hier door de natuur in Brazilië op mijn Royal Enfield Continental GT

Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?

Ja, ik wil een rit maken van 380 km naar mijn schoonouders in Assis in de stad São Paulo.

Denk je al aan een volgende motorfiets?

Nee, ik heb de mijne net een halfjaar. Deze heb ik nieuw gekocht dus die moet nog wel een aantal jaren mee.

Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?

Vrijheid en rust. In het weekend heerlijk ontspannen na een drukke werkweek.

Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?

Dat mensen eens een Royal Enfield moeten proberen, het oudste motormerk wat bij veel mensen niet bekend is. Heerlijke motoren om te toeren en voor een zéér concurrerende prijs.

Coos op Reis: SPARERIBS À LA GREPPEL

(We publiceren hier bij redactie@ikzoekeenmotor.nl maar 2 a 3 verhalen per week van Coos van der Spek, dus onze lezersreis gaat een stuk langer duren dan de 3 maanden die Coos er over deed.

Dus, het is april als hij schrijft… )

Het is vandaag 10 april.  Ik ben op een eenvoudige driesterren camping met de elitaire naam Parc de Palétès bij Saint-Girons in de Midi-Pyrenees in Frankrijk. Het is prachtig weer en de zon schijnt. Er zijn weliswaar wat wolken in de verte, maar ik zie veel blauwe luchten. Superdag! Zeker voor “Coos op Reis”.


Het heeft vannacht flink geregend, maar toen lag ik lekker warm en droog in mijn bedje.
Owja, jullie hebben mijn hutje voor deze twee dagen nog niet gezien.

Komt voor de bakker!

Het is rond 09:30 uur nog maar 11°, maar de zon brandt al enorm. Dus factor 50 op en sexy afritsbroek en stoere wandelschoenen aan. Het maakt de oude campinghond allemaal niks uit. Hij zegt er niks van. En ik zeg hem niet dat hij allemaal modder op zijn neus heeft.

Ze doen het ontbijt op de camping erg goed. De restauranthouder bakt speciaal voor mij met liefde een warm stokbroodje en als ik om kaas vraag, dan komt hij met een paar verschillende stukken geiten- en schapenbergkaas vanuit de omgeving aanzetten. Ik mag kiezen en neem ze allemaal natuurlijk. Samen met de gekookte én de rauwe ham, een vers sjuutje en een sterke koffie, geniet ik op 500 meter hoogte in het zonnetje van het begin van de dag. Ik mag nog een appel en een mandarijn meenemen en voor zeven euro mag ik ook nog vertrekken. Ik ga morgen weer. Weet ik nu al. Kwaliteit is onbetaalbaar.

Dat soort Franse kaasjes kopen Janny en ik trouwens ook als we met de caravan op vakantie zijn. We stoppen ze dan heel goed in papier, dan verpakken we ze nog een keer stevig in plastic en gaat alles in een afgesloten lade in de koelkast, maar toch, als we de caravandeur ‘s avonds opentrekken…. wát een putlucht…

Precies vandaag ben ik maar liefst zes weken op reis. Best al een tijd. En het vliegt voorbij. Ik heb het overigens nog steeds uitstekend naar mijn zin. Maar daar maakte jij, als lezer, je al niet druk om, toch?

Ik bel tijdens mijn trip regelmatig met mijn oude moedertje. Ik merk dat ze steeds ouder wordt. Ma wordt op 11 mei 88 jaar. Ik heb dan ook besloten om op haar verjaardag aanwezig te zijn. Nu kan het nog. Mijn plan is om dan een paar dagen later eindelijk eens op vakantie te gaan. Met Janny en de (nieuwe) auto naar Zuid-Frankrijk! Ik vind het een goed plan.

Ik wandel naar het dorp Saint-Girons, hier wat kilometers verderop. Ik heb verder geen strak omlijnd plan voor deze dag. Ook wel eens lekker. Een expreszootje in de zon zou een eerste doel kunnen zijn. En het proeven van een croustade, de heerlijke lokale taart gemaakt met bladerdeeg en fruit, een tweede. Om maar eens wat grootste ideeën te opperen.

Het centrum van het stadje is wat groter dan verwacht. Ik kijk naar een paar winkels en tref verder wat mooie bloemen, gebouwen en een kathedraal aan. Een bord geeft aan dat er wandelroutes zijn en ik pik er eentje van 15 kilometer uit. Dan kom ik ruim boven de 20 vandaag. Kan makkelijk.

Samen met Google Maps volg ik stroomopwaarts de woeste rivier La Quinta de natuur in. Ergens in het bos loop ik tegen het oude Canal de la Papeterie aan. Dit kanaal werd gebruikt voor de fabricage van sigarettenpapier. Het is wel een grappig gezicht, highspeed water dat dwars door het grillige bos tussen twee hoge kademuren bijna perfect recht naar beneden suist. Een soort bobslee van water.

Ergens maait men het gras. Tussen dat hoge gras zit waarschijnlijk één of ander kruid. De bedwelmde geuren van het kruid waaiert over de velden naar mij toe. Mmmm … héérlijk én exotisch.

Gaat hier alles verder goed dan? Nou nee, niet alles… Vanaf Noord-Spanje heb ik last van de pollen. Dat betekent een grieperig gevoel, brandende ogen, een loopneus, gezwollen klieren in mijn hals en verlies van energie. Ik heb weliswaar druppels, snufjes en pilletjes tegen hooikoorts, maar die helpen op dit moment maar matig.

Morgen vertrek ik naar Sète, aan de Middellandse Zee. Ik hoop dan op wind van zee. En op zee staan weinig van die KUT-bomen…!

SPARERIBS À LA GREPPEL

Tijdens mijn wandeling ruik ik plots een onaangename geur. In de greppel ontdek ik een half vergaan everzwijn.