Op YouTube kwamen we een tijdje terug al deze korte film tegen. We zien een motorrijder die in Zuid-Afrika een route rijdt langs de kust. Op een klassieke Royal Enfield. Ach, eigenlijk moeten we er niet te veel over vertellen. Zet je geluid aan, en kijk er zelf naar. De motorrijder in zijn element. Of moeten we zeggen, elementen…
Tag archieven: Motorroutes
Twee keer mazzel op de motor
“Gisterenavond had ik zin om even een uurtje uit te waaien. Een rondje toeren op de oude BMW R80R over de dorpen ten westen van Roosendaal. Dat was een fijn ritje. Toch ging ik twee maal “bijna onderuit”.
Op een landweggetje (op de Boonhil onder Steenbergen) reed ik door een lange bocht ongeveer 50 km/uur. Ineens ging de achterkant van de motor wat glijden. Meteen wat gas terug en goed gestuurd. Gelukkig bleef ik op de weg. Daarna ben ik omgedraaid en even terug gaan kijken. Wat bleek, er lag er in ‘t midden een streep met kleine steentjes. Altijd link….
Even iets verder richting Halsteren besloot ineens een dikke houtduif uit de berm op te stijgen. Kom ik er aan, hooguit 60 km/uur. Heb ik de duif net aangetikt met de ruit en tevens iets geremd. Het beestje kwam met de schrik vrij. Goed afgelopen voor zowel de duif als mijzelf.
Een avondritje is ontspannend. Maar let op, hoe rustig het ook is…. We moeten scherp blijven!”.
Tekst: John.
Bert Roosenburg, motorfanaat in hart en nieren
Wie ben jij? Waar kom je vandaan?
Ik ben Bert Roosenburg 56 jaar oud, geboren in Spijkenisse maar met mijn vijfde levensjaar ben ik naar Roosendaal verhuisd. Daar heb ik tot dit jaar altijd gewoond maar nu ben ik bij mijn vriendin Cecile ingetrokken in Zevenbergen.
Heb je vroeger eerst brommer gereden?
Ik ben altijd bezeten geweest van brommers en motoren en mijn eerste brommer was een Vespa Ciao. Deze heb ik na 2 jaar weggedaan voor een echte Zundapp. Die heb ik altijd met veel
plezier gereden en sleutelen deden we zelf.
Wanneer kocht jij jouw eerste motorfiets?
Toen ik 18 was haalde ik mijn motorrijbewijs en op aanraden van mijn vader kocht ik een Suzuki GS550E omdat hij een 750cc te zwaar vond. Hier heb ik een tijdje op gereden en er volgden
nog heel wat motorfietsen, zoals te lezen is op mijn website //motor.jouwweb.nl/
Ben jij een “mooiweer-rijder” of een “door-rijder”?
Ik ben geen mooi weer rijder, ik rij het liefst heel het jaar door. Alleen als men zout gaat strooien vind ik dat zonde van de motor en dan stop ik. Mijn vriendin (die ik nu drie jaar ken) vindt het heerlijk om achterop mee te gaan en we gaan dan ook in ieder geval 1 keer per jaar op de motor op vakantie. Vorig jaar zijn we in 1 dag naar Italië gereden en hebben we in Zwitserland alleen maar regen gehad maar we hadden veel plezier. Wel belangrijk is een goed pak, laarzen en handschoenen. Ook ga ik elk jaar met een collega een motorvakantie
houden en met hem heb ik al veel mooie plekken bezocht.
Stel: je wint een flinke prijs in de loterij. Wat voor motorfiets zou je dan kopen?
Ik zou hetzelfde type kopen waar ik nu op rij maar dan qua kleur en uitrusting helemaal naar mijn zin. Ik rij momenteel de BMW R1250GSA. Oude mannen motor? Rij een keer er op.
Wat was de mooiste rit die je ooit reed?
Ik kan er niet één aanwijzen. Met mijn vriendin over de Stelvio was geweldig. Tijdens de motorvakanties met mijn collega hebben we jaarlijks diverse mooie ritten gemaakt. In Frankrijk en Italië en ook off road routes gereden, de Tunnel Du Parpaillon in Frankrijk en de Coll de Jafferau in Italië waren adembenemend. Op mijn Youtube kanaal kun je al mijn routes zien. Ga naar:
//www.youtube.com/channel/UCD0aAszWCkTehbZ6i6FvKQA.
Staat er nog een bijzondere toertocht op je bucket-list?
Dit jaar ga ik met mijn collega de col du Chaussy rijden en we komen elke keer weer nieuwe plekken tegen op Youtube en andere websites.
Denk je al aan een volgende motorfiets?
Ik denk altijd aan een volgende motorfiets en de geruchten gaan dat BMW met een nieuwe GS komt. Daar ben ik heel benieuwd naar. Maar ook de KTM1290 blijft evolueren en dat is ook een prachtige machine. Ik heb ook een tijdje een Royal Enfield Himalayan er bij gehad en ook die motor is heel leuk om te rijden.
Wat heeft motorrijden jou gebracht in je leven?
Motorrijden is mijn uitlaatklep, mijn ontspanning. Ik vind het heerlijk om een dag te toeren, de geuren te ruiken en de omgeving in me op te nemen. Een dagje Eifel of Belgische Ardennen voelt als een mini vakantie.
Wat heb ik je niet gevraagd, en wil jij mogelijk toch nog kwijt?
Ik vind het heel leuk om zelf routes te maken en doe dat met de Garmin en het programma basecamp. Als ik een route gemaakt heb, laad ik hem in google earth om te kijken of de route
nog mooier kan. Zo zijn we al op veel mooie plekken uitgekomen.
Coos op Reis: naar huis
DE BALKAN – NAAR HUIS
Het is zondag 23 juni (als ik dit schrijf) en prachtig motorweer. Het is nu al ruim 20 graden en we gaan vanmiddag naar de 32 graden. Lekker bakken en braaien in het motorpak. Helm op en handschoenen aan. Mijn credo: het is óf zweet óf bloed. En ik heb die keus vijftig jaar geleden gemaakt: ik heb altijd alles aan. Geen uitzondering. Dan maar zweten. Ik blijf wel altijd de hele dag door veel water drinken.
Dit is mijn laatste reisdag, in deze Balkan serie Coos op Reis. Toch een beetje plotseling. Heerlijk om straks weer thuis te zijn en Janny te knuffelen, maar ook jammer dat morgen mijn avontuur voorbij is.
Ik pak voor de allerlaatste keer al mijn zooi bij elkaar en bind het op de motor. Mwah, dat inpakken ga ik zeker níet missen. Vanaf morgen liggen mijn tandenborstel en onderbroekies weer op dezelfde plaats en ben ik geen rondtrekkende nomade meer.
Vandaag reis ik vanaf Karlsruhe versneld naar huis. Een trip van circa 550 km. Dat deden Janny en ik in 1970 op onze Honda 250cc. Met heel, heel veel moeite. We waren die avond helemaal stuk en lagen om 19:30 uur te slapen. Met deze ultramoderne 1200cc BMW rijd ik deze afstand ontspannen en moeiteloos. Ik heb vandaag zelfs nog voldoende tijd om hele stukken toeristisch binnendoor te rijden en te genieten van het landschap. Snik, ik ga die fraaie bochten, de heuvels, de bergen en de snelstromende rivieren wel missen, hoor.
Maar goed, hierna heb ik ook weer tijd om nieuwe plannen te maken. En die komen er zeker.
Rond 18:00 uur plaats ik de motor thuis tikkend in de garage en kus ik Janny gedag. Ik stap snel onder de douche en neem haar ‘s avonds mee naar de beste Italiaan uit onze omgeving om alles te vertellen. Janny heeft immers geen Facebook… We proosten op het leven, mijn machtige motortrip en op onze overleden oom Ton.
THUIS
Ik ben weer gezond en wel thuis in Linschoten. Bijna een maand op reis! Vanaf nu geen telefoonsex meer. Het was voor mij weer een heerlijke lange motorreis. Een maand deze keer. Mijn vorige motortrip door Zuid-Europa duurde een kleine drie maanden, dus eigenlijk was dit maar een minitripje. Maar het is allemaal goed gegaan. En dat is het belangrijkste.
Voor mij zijn alle bezochte landen fantastisch. Ze hebben hun eigen charme. Slovenië, Kroatië en Montenegro zijn geweldig. Prachtig om langs die kusten te rijden. Ik houd van de zee, het water, de ruimte, de strakblauwe luchten en de eilanden in de verte. Vooral in Kroatië zijn heel veel overnachtingsmogelijkheden waar je zo kunt aanbellen om een nachtje of langer te slapen. Kroatië is daarmee een echte aanrader. Montenegro is voor mij een magisch land. De baai maakte op mij een onuitwisbare indruk. En … Italië blijft mijn favoriet. Vooral ook door het mooie en gezonde eten, hoor. Ik was maar twee dagen in Bosnië. Daar ga ik voorlopig niet meer naar toe. Maar goed, plannen zijn immers om van af te wijken. Anders zouden ze geen plannen heten…
Het was top om een weekje met de motorclub op te trekken. De gezelligheid, de saamhorigheid, de stoere verhalen en de humor. Samen oprijden, motoren achter je, motoren voor je. Zo’n weekje is een mooie afwisseling van het alleen op reis zijn. Trouwe lezers weten dat ik het prettig vind om alleen op reis te zijn. Het is voor mij de ultieme vrijheid.
In 2022 organiseer ik voor mijn motorclub een reis naar de Dolomieten. Compleet met een dik draaiboek en uitgebreide routes en routebeschrijvingen. Deze keer plan ik het voor mijzelf iets anders in. Dan ontmoet ik éérst de motorclub en reis daarna alleen verder. Dat geeft mij nog meer het gevoel van vrijheid. Dan hoef ik namelijk niet persé op een bepaalde datum ergens te zijn. Daar houd ik in mijn achterhoofd toch altijd rekening mee.
In 2022 wil ik ook weer mijn tent meenemen. Nét ff iets meer avontuur en vrijheid. Dan ben ik echt 24 uur per dag buiten. En het is ’s nachts buiten koeler. Daarbij komt dat je op een camping sneller aanspraak hebt dan in een hotel.
Mijn trip naar de Balkan ga ik niet snel vergeten. Het is een mooie herinnering om aan mijn verzameling-van-herinneringen toe te voegen. Ik kan tot aan mijn dood daar heerlijk over mijmeren. Net zoals ik nog regelmatig mijmer over de verre motortrips tijdens onze jeugdjaren. Ach, ik ben gewoon een sentimentele ouwe kale kerel geworden, joh.
Ik bezocht in deze korte tijd tien landen. Ik lijk wel een Japanner. Maar het was super. Al die vrijheid. Niet weten wat ik morgen ga doen. Elke dag weer. Lang leve mijn pensioenleven.
Ik heb circa 6.000 km gereden. Zonder één enkel technisch of ander probleem. Ervaring, risico-mijdend rijden en instinct hielpen mij deze weken weer veilig door te komen. En af en toe een beetje geluk, natuurlijk…
Ik vond het leuk om mijn belevenissen met jullie te delen. Maar what’s in it for me, denk jij misschien? Nou, ik heb daardoor ondertussen al mijn reisverslagen in Word op mijn computer staan. Met foto’s en al. Veilig en goed georganiseerd bij elkaar. Ik heb een hekel aan documenten en foto’s in de cloud. Dan ben ik afhankelijk van anderen. Als zo’n dienst er plots mee stopt, dan heb ik immers niks meer. Stack is daar een voorbeeld van, Google Foto’s heeft allerlei beperkingen opgelegd en die ‘sophisticated synchronisation’ via iCloud tussen Apple en Windows krijgen de geleerde mannen al jaren niet goed voor elkaar. Aan betaalde diensten heb ik trouwens een hekel. Die euro’s gaan allemaal van mijn reisbudget af. Hahaha.
OK. Hier komt nogmaals mijn advies. Ik vertel het je nog één keer. Doe het. Ga op avontuur! Heb je geen motor? Ga dan met de auto. Of met je fiets. Het hoeft echt niet persé heel lang te zijn. En je hoeft zeker niet gepensioneerd te zijn. Vier weken is ook fantastisch. En misschien is het nog wel leuker om te doen terwijl je nog werkt. Je geniet zo van alle voorbereidingen en later van alle herinneringen. Mijn definitie van vakantie was vroeger al: “vakantie is de periode die ligt tussen de voorpret en de lol achteraf”…
Tenslotte nog iets te melden? Jazeker, het kostte mij zes uur om mijn motorfiets weer spik-en-span te krijgen… Zij is weer prachtig!
Tot schrijfs. Tot mijn volgende reis. Je gaat het vast weer vinden op deze website.
Ik heb voor 2022 al op mijn lijstje staan: U.K, Duitsland, Luxemburg, Albanië, India en Nepal.
Maar wie weet. Kijk hier:
Tjúúús!
Tipje van de redactie: Wil jij alle verhalen lezen die Coos van der Spek op onze site heeft gepubliceerd? Ga dan naar deze link:
//ikzoekeenmotor.nl/category/coos-op-reis/
Coos op Reis: Cortina D’ Ampezzo in de sneeuw
CORTINA D’AMPEZZO IN DE SNEEUW
Het is maandag 17 juni (als Coos dit schrijft) en het is prima motorweer.
De ideale omstandigheden om onze serie Coos op Reis te vervolgen. Joepie! Zoals je in een vorig artikel al las ben ik tijdens mijn Balkanreizen even aangesloten bij mijn motorvrienden van MC Zegveld uit Nederland.
Bij MC Zegveld gebruiken wij al jaren een oud Afrikaans spreekwoord als motto: ‘Als je snel wilt gaan, ga dan alleen.
Als je ver wilt gaan, ga dan samen.
Bij MC Zegveld gaan we retever én retesnel….
De motorclub is inmiddels met 21 deelnemers volgens het draaiboek en het routeplan in Oberdrauburg (Oostenrijk) geland. Zij kwamen van ver en reden snel…
Wie of wat is MC Zegveld eigenlijk? MotorClub Zegveld is een kleine 25 jaar geleden ontstaan. Zegveld is een dorpje, in het midden van het land, een stukje ten westen van Utrecht. Daar is verder geen reet te doen. Er woont overigens geen enkel lid van MC Zegveld (meer) in Zegveld. We hebben de naam van de club nooit veranderd. En what’s in a name? Shakespeare schreef al eens: ‘ook al zou een roos anders heten, dan zou het nog steeds een mooie, heerlijk geurende bloem zijn, dus wat zegt een naam nu helemaal?’ En zo is het.
Onze motorclub telt circa 80 leden. We vormen een gewone afspiegeling van de samenleving: vrouw, man, kort, lang, dik, dun, jong en oud etc. De leden rijden allemaal op zware toermotoren en BMW is relatief stevig vertegenwoordigd. We hebben geen sjoppers of racers in onze club. We gaan te snel voor de sjoppers en de racers kunnen te weinig bagage meenemen tijdens onze lange internationale trips.
Het aantal écht actieve leden is wel een stuk kleiner dan die eerder genoemde 80. Het grootste deel van de harde kern is hier in Oostenrijk nu wel aanwezig.
We hebben een actieve motorclub. Elk jaar komt er in december een nieuwe toerkalender uit met nieuwe plannen voor dagritten, lange weekends en vakanties. We genieten per jaar met elkaar van zo maar 40 toerdagen.
Nou ja, kijk anders zelf even hier. Dan krijg je een goede indruk van ons. Een eerder filmpje uit 2017.
We slapen en eten hier in Oostenrijk de komende dagen in hotel Gasthof Post. Het is een prima hotel voor een grote groep motorrijders. Ik zou er echter met mijn meissie niet gaan zitten, dan zocht ik een wat meer romantisch hotel. En …. sinds 2020 of zo mag je in Oostenrijk binnen niet meer roken. Dat probleem is gelukkig opgelost.
Ik gaf al eerder aan dat ik hier in Oostenrijk wat minder tijd heb om een uitgebreid reisverslag van mijn belevenissen te schrijven. Ik zet jullie lezers een beetje op pauze. Maar ik heb wel mooie verslagen van de routes. En ik deel de foto’s natuurlijk. Jôh, weer ff iets anders.
Vandaag een nieuwe motordag voor en met de motorclub! We gaan het echte werk doen. De klus waar we voor gekomen zijn. Werk voor stoere vrouwen en mannen. De watjes en de Sissies blijven in het hotel of op de camping om de Libelle te lezen. Wij gaan een rondje de bergen in. En we gaan hoog. En koud. Bare Steering! Prachtige, stevig route van 300 kilometer. Genieten!
De route vandaag ziet er een beetje uit als een achtje, een soort brilletje We gaan naar het westen, naar Cortina D’ Ampezzo. Het is een fraaie en veelzijdige route. We rijden door dorpjes in Oostenrijk om daarna hoog in de Italiaanse bergen te belanden. Uiteindelijk komen we dan in Cortina D’ Ampezzo. Uiteraard stoppen we daar even. Het is mooi dorp. Tja, wel een beetje mondain, maar dat zijn wij, rijke stinkerds op onze vette BMW 1250-ers, natuurlijk ook.
Na de toegekende, maar later afgelaste Winterspelen van 1944, vonden in 1956 in Cortina d’Ampezzo de Olympische Winterspelen plaats. De schaatswedstrijden speelden zich af in het dertien kilometer verderop gelegen Misurina.
Bij Cortina zijn we al weer over de helft van onze dagroute. De rit gaat verder door de Dolomieten en weer richting het oosten, terug naar het hotel.
De dag eindigt met het verzorgen van de motoren, een biertje in het zonnetje op het terras en een warme douche. Daarna volgt het diner en maken we de avond met z’n allen gezellig met verhalen en met spelletjes. We zijn net een uitgelaten schoolreisje op kamp…
En nog wat gevangen voor The Catch of the Day.
Wil jij die bijna 100 andere motorverhalen lezen van Coos?
Ga naar deze link
//ikzoekeenmotor.nl/category/coos-op-reis/
… even scrollen en dan kun je ze onderaan allemaal doorbladeren….